Wydatki na transakcje terminowe będą kosztem podatkowym

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, której następcą prawnym jest spółka komandytowo-akcyjna, w związku z zaciągnięciem kredytu w euro oraz uzyskiwaniem większości przychodów denominowanych w tej walucie, działając z zamiarem zabezpieczenia ryzyka walutowego, zawarła z bankami umowy ramowe w sprawie zasad współpracy w zakresie transakcji rynku finansowego: transakcje opcji kupna, transakcje opcji sprzedaży oraz transakcje typu forward, określone dalej jako transakcje terminowe. Czy wydatki ponoszone w związku z transakcjami terminowymi będą kosztem uzyskania przychodu?

Aby dany wydatek mógł zostać zakwalifikowany do kosztów uzyskania przychodu, musi spełniać łącznie następujące przesłanki: musi być ponoszony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu; nie może być wymieniony w art. 23 ustawy o PIT wśród wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów; musi być należycie udokumentowany.

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków związanych z nabyciem pochodnych instrumentów finansowych - do czasu realizacji praw wynikających z tych instrumentów albo rezygnacji z realizacji praw wynikających z tych instrumentów, albo ich odpłatnego zbycia - o ile wydatki te nie powiększają wartości początkowej środka trwałego oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Istotne jest to, czy podejmowane przez spółkę działania nastąpiły "w wykonywaniu działalności gospodarczej", a nie to, czy przedmiotem jej działalności były sprawy finansowe. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że wypłacone na rzecz banku w ramach zawartych transakcji zabezpieczających należności pieniężne nastąpiły w wykonywaniu działalności gospodarczej spółki.

Jeżeli przychód zostanie osiągnięty w wyniku działania charakteryzującego się cechami pozarolniczej działalności gospodarczej i jednocześnie nie będzie mógł być zaliczony do przychodu ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4 - 9 ustawy o PIT, to niezależnie od treści wpisu do Ewidencji Działalności Gospodarczej oraz formalnego wpisu PKD w umowie spółki należy go zaliczyć do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. W konsekwencji również koszty związane z tym przychodem będą służyły określeniu dochodu podatnika ze źródła - pozarolnicza działalność gospodarcza. Decydujące bowiem o zakwalifikowaniu określonego przychodu ze źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, są faktycznie czynności wykonywane przez podatnika.

Wydatki ponoszone przez spółkę stanowią koszty pozyskania finansowania, czyli koszty inne niż bezpośrednio związane z osiąganymi przychodami. Konsekwentnie przyjąć należy, że podlegają one potrąceniu w dniu poniesienia. Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych na podstawie otrzymanej faktury, albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury. W analizowanym przypadku płatność na rzecz banku nie była dokonywana na podstawie faktury. Za dzień poniesienia kosztu z tytułu wypłat na rzecz banku w związku z transakcjami terminowymi uznać należy więc dzień, w którym rachunek spółki został obciążony przedmiotową kwotą.

Zatem wydatki ponoszone przez spółkę w związku z zawartymi transakcjami terminowymi mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów ze źródła działalność gospodarcza w dacie obciążenia rachunku spółki.

Zarówno dochody, jak i straty stanowiące wynik na przeprowadzanych operacjach realizacji transakcji terminowych stanowią dochody oraz straty ze źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 22 października 2010 r. (nr ILPB1/415-1062/09/10-S1/IM).

Oprac. Ewa Matyszewska

@RY1@i02/2010/226/i02.2010.226.086.004a.001.jpg@RY2@

Jarosław F. Mika, doradca podatkowy, partner w Taxperience

Stanowisko Izby Skarbowej w Poznaniu stwierdzające, że poniesione przez spółkę wydatki w ramach zawartych kontraktów terminowych nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, uznać należy za interpretację rozszerzającą odnoszącą się do specjalnej grupy podatników. Otóż organ podatkowy najprawdopodobniej w swojej interpretacji odniósł się do kwestii uznania wydatków poniesionych w transakcjach zabezpieczających do tzw. kosztów kwalifikowanych, która to kategoria obejmuje wyłącznie podmioty prowadzące działalność w specjalnych strefach ekonomicznych. Jeżeli taki podatnik, tzw. strefowiec, zawrze kontrakty terminowe, wówczas straty powstałe na różnicach między kursem bazowym a kursem z dnia wykupu nie stanowią kosztu kwalifikowanego uprawniającego do wykorzystania limitu pomocy publicznej. Jednak koszty poniesione na zabezpieczających transakcjach terminowych powstałe w działalności gospodarczej niezwiązanej ze zezwoleniem strefowym stanowią koszt uzyskania przychodu. Jeżeli dodatkowo kontrakty zabezpieczały udzielony spółce kredyt bankowy i nie spełniały warunków art.10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy o PIT, to przychody z ich tytułu zaliczyć należy do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. W konsekwencji koszty przypisane tym przychodom należy klasyfikować jako koszty poniesione w wyniku działalności gospodarczej. Ponieważ koszty, jakie poniosła spółka na zawarcie kontraktów terminowych, są kosztami pośrednimi, to potrącalność takich wydatków następuje w dniu ich poniesienia.