Wydatki marketingowe potrąca się w dacie poniesienia

Podatniczka jest m.in. wspólniczką spółek osobowych, które są deweloperami, czyli budują budynki mieszkalne i sprzedają znajdujące się w nich lokale. Budowa finansowana jest z kredytów bankowych, od których spółki płacą odsetki. Sprzedaż mieszkań wymaga ponoszenia wydatków marketingowych, np. udziału w targach mieszkaniowych, reklamy w prasie, internecie, na billboardach i innych nośnikach. Czy wydatki związane z korzystaniem z kredytu (odsetki) i wydatki marketingowe mogą być kosztem uzyskania przychodów w dniu, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych?

Kosztami uzyskania przychodu są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Opisane w analizowanej sprawie wydatki związane są z prowadzoną działalnością gospodarczą, ponieważ służą sfinansowaniu przedsięwzięcia deweloperskiego i mają na celu uzyskanie przychodów. Wobec tego - o ile zostały właściwie udokumentowane - spełniają kryteria określone w art. 22 ust. 1 ustawy PIT (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.), przez co można je zaliczyć do kosztów.

W celu ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami.

Koszty uzyskania przychodów, inne niż bezpośrednio związane z przychodami, są potrącane w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Za dzień poniesienia kosztu uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych na podstawie otrzymanej faktury, albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów), z tym że kosztem uzyskania przychodów są wydatki na spłatę pożyczki (kredytu) w przypadku, gdy pożyczka (kredyt) była waloryzowana kursem waluty obcej, jeżeli:

● pożyczkobiorca (kredytobiorca) w związku ze spłatą pożyczki zwraca kwotę kapitału większą niż kwota otrzymanej pożyczki (kredytu) - w wysokości różnicy pomiędzy kwotą zwrotu kapitału a kwotą otrzymanej pożyczki (kredytu),

● pożyczkodawca (kredytodawca) otrzymuje środki pieniężne stanowiące spłatę kapitału w wysokości niższej od kwoty udzielonej pożyczki (kredytu) - w wysokości różnicy pomiędzy kwotą udzielonej pożyczki (kredytu) a kwotą zwróconego kapitału.

Natomiast nie uważa się za koszty uzyskania przychodów naliczonych, lecz niezapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).

Zatem nie ulega wątpliwości, że zaciągnięcie kredytu na sfinansowanie budowy lokali mieszkalnych związane jest z działalnością spółek, w których podatniczka jest wspólniczką, a wydatki ponoszone w związku z takim kredytem ponoszone są w celu uzyskania przychodów.

Możliwość zaliczenia do kosztów podatkowych zapłaconych odsetek od kredytów i pożyczek zaciągniętych w celu sfinansowania budowy lokali mieszkalnych wynika z art. 23 ust. 1 pkt 32 ustawy o PIT. Koszty pośrednie, tj. koszty z tytułu zapłaconych odsetek od kredytu na sfinansowanie inwestycji deweloperskiej oraz koszty dotyczące wydatków marketingowych powinny być potrącone w dacie ich poniesienia.

Interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 4 listopada 2010 r. (nr IPPB1/415-779/10-2/ES).

Oprac. Ewa Matyszewska