Do 30 kwietnia trzeba wpłacić należny PIT

Jeśli podatnik ustali rodzaj osiągniętych dochodów w roku podatkowym, może sprawdzić, jaki rodzaj formularza PIT będzie musiał wypełnić. Do wyboru jest pięć zeznań: PIT-36, PIT-36L, PIT-37, PIT-38 i PIT-39.

Każdy, kto ma obowiązek rozliczyć się z dochodów uzyskanych w roku 2009, musi pamiętać, aby zrobić to do 30 kwietnia 2010 r. Andrzej Pieczko z Izby Skarbowej w Zielonej Górze podpowiada, że najpierw wybieramy formularz. Mamy ich pięć. W uproszczeniu można je opisać następująco: PIT-36 (dla prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą), PIT-36L (dla prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą opodatkowanych podatkiem liniowym), PIT-37 (dla podatników nieprowadzących działalności gospodarczej), PIT-38 (dla uzyskujących dochody kapitałowe), PIT-39 (dla rozliczających przychody z odpłatnego zbycia w 2009 roku nieruchomości nabytych lub wybudowanych po 31 grudnia 2008 r.).

- Czasem podatnik wypełnia więcej niż jeden formularz - np. w PIT-37 rozlicza dochody z pracy najemnej, a w PIT-39 zakup i sprzedaż mieszkania w tym samym roku 2009. Wydaje się, że wybór właściwego zeznania to sprawa prosta, ale zdarza się np., że podatnicy wypełniają druki z lat poprzednich. To błąd. Należy korzystać z formularzy aktualnych - stwierdza Andrzej Pieczko.

Ekspert podpowiada także, że pierwszym przewodnikiem po formularzu PIT jest sam druk. Wystarczy wypełniać poszczególne rubryki zgodnie z zawartymi w nich wskazówkami, aby przejść cały druk. W zależności od sytuacji - korzystamy lub nie z załączników.

- Jeśli korzystamy, to najpierw wypełniamy załączniki, a potem przenosimy zawarte w nich informacje do zeznań podatkowych - sugeruje Andrzej Pieczko.

Zanim wypełnione zeznanie powędruje do urzędu skarbowego, dobrze jest je sprawdzić. Sprawdzenia najpierw dokonujemy sami. Najlepiej odczekać przynajmniej kilka godzin, aby móc spojrzeć na wypełniony formularz świeżym okiem.

Co kontrolujemy? Andrzej Pieczko odpowiada, że na pewno warto zobaczyć, czy na początku zeznania wpisaliśmy swój numer identyfikacji podatkowej (NIP). Bywa, że podatnik przepisuje z otrzymanej informacji PIT-11 NIP płatnika zamiast podać własny. Trzeba pamiętać, że dane identyfikacyjne i adresowe wpisane w zeznaniu podatkowym muszą być zgodne z podanymi do urzędu skarbowego we wniosku o nadanie NIP lub w ostatnim zgłoszeniu aktualizacyjnym. Jeśli zatem np. pani Kowalska w minionym roku podatkowym wyszła za mąż i zmieniła nazwisko czy adres zamieszkania, powinna wraz z zeznaniem złożyć w urzędzie skarbowym zgłoszenie aktualizacyjne na formularzu NIP-3 (jeśli nie prowadzi działalności gospodarczej) lub NIP-1 (jeśli ją prowadzi). Upewnijmy się, że formularz jest podpisany; w przypadku zeznania składanego wspólnie przez małżonków wymagane są podpisy każdego z nich. Sprawdźmy, czy przenieśliśmy bezbłędnie dane z dokumentów źródłowych i czy wszystkie obliczenia i zaokrąglenia są dokonane prawidłowo. Jeśli korzystamy z ulg i odliczeń, trzeba sprawdzić, czy nie przekroczyliśmy limitów (jeśli są określone).

Przy wypełnianiu zeznania podatkowego o pomyłkę nietrudno. Pomylić się można właściwie na każdym kroku, nie tylko w wyliczeniach. Marta Szpakowska z Izby Skarbowej w Lublinie zwraca uwagę na niektóre błędy, szczególnie te, które od lat występują najczęściej w zeznaniach składanych przez podatników.

Błędny NIP. Przez pomyłkę wielu podatników zamiast swojego NIP-u wpisuje w zeznaniu NIP pracodawcy, przepisując go z informacji PIT-11 sporządzonej przez płatnika.

Nieaktualne dane osobowe. O zmianie adresu, dowodu osobistego, nazwiska czy rachunku bankowego należy poinformować urząd skarbowy, składając formularz aktualizacyjny NIP-1 lub NIP-3.

Błędy rachunkowe. Na to nie ma lekarstwa. Po prostu przy wszelkich wyliczeniach trzeba bardzo uważać i dokładnie je sprawdzać.

Nieuwaga przy przenoszeniu danych do PIT. Podatnicy nieprecyzyjnie przenoszą do zeznań dane z informacji o dochodach, zaliczkach itp., które otrzymują od pracodawców. Rada podobna - dokładnie sprawdzać.

Pominięcie dochodu. Nie ma znaczenia, czy był to zaplanowany krok, próba ukrycia dochodu czy też zwykła pomyłka. W zeznaniu trzeba wykazać wszystkie podlegające opodatkowaniu dochody, ze wszystkich źródeł.

Pominięcie składek na ubezpieczenia. Chodzi o zapłacone w zeszłym roku składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne. Ich kwoty można znaleźć w informacji o dochodach, którą wręczył nam płatnik. Niewpisanie składek powoduje zawyżenie należnego podatku.

Małżonkowie rozliczają się wspólnie, choć nie mają do tego prawa. Jeśli jeden z małżonków prowadzi działalność gospodarczą opodatkowaną ryczałtem ewidencjonowanym, kartą podatkową lub podatkiem liniowym, to małżonkowie nie mogą się wspólnie rozliczać. Tak samo jak podatnicy, którzy zawarli związek małżeński w trakcie roku podatkowego.

Źle wyliczony podatek. To poważny błąd. Wiele osób nadal ma problemy z obliczeniem podatku na podstawie skali podatkowej. W tym roku są tylko dwie stawki (18 i 32 proc.), jeden próg podatkowy (85 528 zł) i dwa przedziały skali.

Przekraczanie limitów ulg. Większość ulg podatkowych ma limity, których nie można przekroczyć. Tymczasem podatnicy wpisują w zeznaniach (załącznikach) pełne kwoty wydatków, nie zwracając uwagi na limity.

Brak załączników. Część podatników korzystających z ulg zapomina, a może nie wie, że jeśli chcą skorzystać z odliczenia, muszą wypełnić załączniki PIT/O lub PIT/D.

Pomijanie lub niewypełnianie pozycji obowiązkowych. Urząd przyjmuje wówczas, że podatnik wpisał "0". Niektóre pozycje muszą być wypełnione bezwzględnie, a mianowicie przeznaczone do wpisania: NIP, PESEL, roku za który zeznanie jest składane, sposobu opodatkowania, informacji o załącznikach.

Brak podpisu na zeznaniu lub, w przypadku wspólnego opodatkowania dochodu, podpisanie zeznania tylko przez jednego małżonka.

W urzędach skarbowych są dostępne broszury informacyjne do poszczególnych rodzajów zeznań. Podatnicy mający dostęp do internetu mogą korzystać z pomocnych stron www, np. www.szybkipit.onet.pl, www.kip.gov.pl, www.mf.gov.pl.

Cenne wiadomości zawierają strony urzędów i izb skarbowych.

Ewa Matyszewska

ewa.matyszewska@infor.pl

Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307).