Jak turnusy rehabilitacyjne wpłyną na rozliczenie podatkowe

Odliczenie przysługuje osobom niepełnosprawnym lub na utrzymaniu których są osoby niepełnosprawne, jeśli mają prawo do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej. W ramach odliczenia można w rozliczeniu rocznym pomniejszyć dochód m.in. o wydatki poniesione na odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym, odpłatność za pobyt na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, za pobyt w zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych oraz odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne.

Art. 26 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej podlegają m.in. wydatki podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną, poniesione na odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym. Jedną z fundamentalnych przesłanek skorzystania z ulgi jest to, aby wydatek dotyczył osoby niepełnosprawnej. Możliwość skorzystania z tej ulgi jest zatem wykluczona w stosunku do odpłatności za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym w części przypadającej na pobyt na nim osoby niespełniającej kryterium bycia osobą niepełnosprawną.

Podatniczce przysługuje prawo do odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej za 2011 rok wydatków poniesionych przez nią na odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym, w części przypadającej na pobyt jej niepełnosprawnego syna. Wysokość wydatków na ten cel ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie, przy czym nie ma przeszkód prawnych, aby dokumentami tymi były np. faktury VAT w liczbie więcej niż jedna.

Natomiast wydatki, które podatniczka poniosła za siebie, nie będzie mogła odliczyć od dochodu w rocznym zeznaniu PIT.

Art. 26 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Poniesienie wydatków na pokrycie kosztów pobytu na turnusie rehabilitacyjnym czy w zakładach lecznictwa uzdrowiskowego, w tym wydatków na zakwaterowanie, wyżywienie czy zabiegi, a także wydatków związanych z odpłatnym przejazdem środkami transportu publicznego (np. pociągiem czy autobusem) w celu przejazdu na taki turnus czy leczenie uprawnia osobę niepełnosprawną do odliczenia ich od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Art. 26 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

W zeznaniu podatkowym osoby niepełnosprawne mogą uwzględnić wydatki poniesione również na odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem: na turnusie rehabilitacyjnym czy w zakładach lecznictwa uzdrowiskowego, za pobyt w zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych.

Art. 26 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia 15 wydatków, których poniesienie uprawnia do odliczenia jako wydatków na cele rehabilitacyjne. W katalogu tym nie mieszczą się wydatki za prywatne wizyty lekarskie. Aby wydatek tego typu uznać za poniesiony na rehabilitację, musiałoby to wynikać z ustawy.

Zatem brak jest podstaw do skorzystania z odliczenia od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków na odpłatne wizyty u lekarzy specjalistów, ponieważ wydatek ten nie został wymieniony w katalogu ulg rehabilitacyjnych. Również koszt dojazdu do lekarza nie pomniejszy dochodu podatnika.

Art. 26 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Odliczone od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej mogą być również wydatki na używanie samochodu osobowego stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną zaliczoną do I lub II grupy inwalidztwa albo dzieci niepełnosprawne, które nie ukończyły 16. roku życia, dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne - w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym 2280 zł.

Art. 26 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Większość wydatków odliczanych w rocznym PIT na cele rehabilitacyjne trzeba dokumentować. Dotyczy to także pobytu w sanatorium czy innych zakładach zajmujących się rehabilitacją. Wysokość wydatków na cele rehabilitacyjne ustala się na podstawie dokumentów stwierdzających ich poniesienie. Mogą to być np. rachunek z sanatorium, który potwierdzi poniesienie wydatków. Pomocne będą również karty zabiegowe, które będą potwierdzeniem, że podatnik na pewno w sanatorium przebywał.

Nie można też zapominać, że warunkiem odliczenia wydatków rehabilitacyjnych jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16. roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Art. 26 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Warunkiem odliczenia wydatków rehabilitacyjnych jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek, orzeczenia o niepełnosprawności. To osoba niepełnosprawna w związku ze swoją niepełnosprawnością, jeżeli poniesie wydatek za swój pobyt na leczeniu m.in. w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, może skorzystać z odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Wynika to także z zasady, że podatek dochodowy od osób fizycznych jest podatkiem osobistym, co oznacza, że ulgi i zwolnienia podatkowe również przysługują indywidualnie konkretnemu podatnikowi. Zatem poniesienie wydatku za inną osobę (innego podatnika) nawet wówczas, gdy jest on opiekunem osoby niepełnosprawnej, nie uprawnia podatnika do dokonywania odliczeń w ramach ulgi.

Art. 26 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 51, poz. 307 z późn. zm.).

Ewa Matyszewska

ewa.matyszewska@infor.pl