Wyrok podatkowy, rewolucja w składkach

Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 8 lipca 2014 r. (sygn. akt K 7/13) nie określił, kiedy nie trzeba płacić podatku. Wypowiedział się tylko, kiedy nie powstaje przychód, przez co wyrok wywiera bezpośredni wpływ także na składki ZUS. Przykładem mogą być np. imprezy sfinansowane ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych (ZFŚS) bez różnicowania kwotowego między osobami uprawnionymi (np. pikniki sportowe, w których wszyscy pracownicy biorą darmowy udział). Zgodnie z interpretacją ZUS świadczenia po równo nie korzystają ze zwolnienia dotyczącego ZFŚS. Zdarzało się, że organ rentowy domagał się w takim przypadku składek od wartości obliczonej na zasadzie kosztu jednostkowego (suma wydatków na imprezę podzielona przez liczbę uczestników). Według TK mamy jednak do czynienia z przychodem nieoznaczonym, którego nie da się przypisać do poszczególnych uczestników. Oznacza to, że z funduszu można organizować takie imprezy, a jeżeli nie da się przypisać przychodu do osoby, fakt, że mamy do czynienia ze świadczeniem po równo, jest bez znaczenia (abstrahując w tym miejscu od tego, czy ZUS w ogóle ma rację, twierdząc, że świadczenia socjalne po równo są oskładkowane). Skoro nie będziemy mieli do czynienia z przychodem, nie powstanie obowiązek ani zapłaty podatku, ani składek ZUS, i to bez względu na to, czy istnieją stosowne zwolnienia podatkowo-ubezpieczeniowe oraz czy spełnione są warunki do skorzystania z nich.