Nie można poprawić bieżącego wyniku nieprawidłowo korygując lata poprzednie

W momencie wykrycia błędu księgowego jednostka jest zobowiązana do jego korekty bez względu na jego wielkość i charakter. Niestety w praktyce można spotkać się z przypadkami błędnych sposobów dokonywania korekty wykrytych nieprawidłowości. Ma to miejsce zwłaszcza wówczas, gdy błąd został wykryty w bieżącym okresie obrotowym, natomiast dotyczy okresu poprzedniego. Przed dokonaniem korekty należy ocenić wykryty błąd pod kątem jego istotności. Załóżmy, że w poprzednim okresie jednostka dwukrotnie ujęła otrzymaną fakturę w wysokości 3000 zł. Jeżeli równocześnie wykazała kilkumilionową sumę bilansową oraz podobną wielkość przychodów, to wpływ wykrytego błędu na sprawozdanie finansowe nie można uznać za istotny. Niezasadne będzie wówczas dokonanie korekty przy zastosowaniu zapisu na koncie 820 - Rozliczenie wyniku finansowego w korespondencji m.in. z kontem rozrachunków z dostawcami. Kwotę 3000 zł można przykładowo odnieść w pozostałe przychody operacyjne bieżącego okresu. Trzeba przy tym pamiętać, iż należy dokonać korekty zeznania podatkowego za poprzedni okres, bowiem zwiększeniu o 570 zł uległo obciążenie podatkowe. Spółka zobowiązana jest zapłacić zaległy podatek z odsetkami, które będą z kolei stanowić koszty finansowe bieżącego okresu. Zdarzyć się może również sytuacja odwrotna, kiedy spółka nie zastosowała zasady istotności korygując błędnie ujęte koszty o wartości np. 100 tys. zł dotyczące poprzedniego okresu, czyli nieprawidłowo ujmuje korektę odnosząc ją na wynik finansowy bieżącego okresu zamiast ująć na koncie 820 - Rozliczenie wyniku finansowego jako błąd poprzedniego okresu. Koszty odsetek za zaległy podatek w części dotyczącej poprzedniego okresu powinny również zostać odniesione na koncie 820 - Rozliczenie wyniku finansowego.