Są dwie opcje ujęcia rezerwy na rekultywacje

Zgodnie z art. 137 ust. 2 ustawy z 14 grudnia 2012 r. o odpadach (dalej: ustawa o odpadach) jednostki prowadzące składowiska odpadów zobowiązane są do tworzenia funduszu rekultywacyjnego. Na funduszu tym muszą być gromadzone środki pieniężne na realizację obowiązków związanych z zamknięciem, rekultywacją, nadzorem, w tym monitoringiem. Środki są odprowadzane na fundusz w wysokości wystarczającej do pokrycia tych kosztów, lecz z wyłączeniem kosztów budowy. W myśl art. 137 ust. 3 ustawy o odpadach fundusz rekultywacyjny może mieć formę odrębnego rachunku bankowego, rezerwy lub gwarancji bankowej. Najczęściej rozważane jest tworzenie rezerw zgodnie z zasadami wskazanymi w art. 35d ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (dalej, u.r.). Wtedy rezerwy tworzy się na:

1) pewne lub o dużym stopniu prawdopodobieństwa przyszłe zobowiązania, których kwotę można w sposób wiarygodny oszacować, a w szczególności na straty z transakcji gospodarczych w toku, w tym z tytułu udzielonych gwarancji, poręczeń, operacji kredytowych, skutków toczącego się postępowania sądowego;