Jak wprowadzić do ewidencji składnik majątku ujęty pierwotnie w kosztach podatkowych

Zgodnie z art. 22e ust. 1 ustawy o PIT (art. 16e ust. 1 ustawy o CIT), jeżeli podatnicy PIT/CIT nabędą lub wytworzą we własnym zakresie składniki majątku o wartości początkowej przekraczającej 10 tys. zł i ze względu na przewidywany przez nich okres używania równy lub krótszy niż rok (np. ze względu na chęć zbycia lub krótki czas przydatności ekonomicznej) nie zaliczą ich do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, a faktyczny okres ich używania przekroczy rok, wówczas są zobowiązani w pierwszym miesiącu następującym po miesiącu, w którym ten rok upłynął:

• zaliczyć te składniki do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, przyjmując je do ewidencji w cenie nabycia (koszcie wytworzenia);
• pomniejszyć koszty podatkowe o różnicę między ceną nabycia (kosztem wytworzenia) a kwotą odpisów amortyzacyjnych przypadającą na okres ich dotychczasowego użytkowania, obliczonych dla środków trwałych przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych, a dla wartości niematerialnych i prawnych przy zastosowaniu zasad określonych w art. 22m ustawy o PIT (art. 16m ustawy o CIT);
• stosować ww. stawki amortyzacji w całym okresie dokonywania odpisów amortyzacyjnych;
• wpłacić, w terminie do 20. dnia tego miesiąca, do urzędu skarbowego kwotę odsetek naliczonych od dnia zaliczenia do kosztów podatkowych wydatków na nabycie (wytworzenie we własnym zakresie) składników majątku do dnia, w którym okres ich używania przekroczył rok, i naliczoną kwotę odsetek wykazać w zeznaniu rocznym (PIT-36/PIT-36S, PIT-36L/PIT-36LS, CIT-8).

Pamiętać również należy, że w przypadku gdy różnica między ceną nabycia (kosztem wytworzenia) a kwotą odpisów amortyzacyjnych, przypadającą na okres dotychczasowego używania składnika majątku, przewyższa koszty danego miesiąca, nierozliczona nadwyżka kosztów pomniejsza koszty w następnych miesiącach.