Gabinet lekarski w podnajmowanym lokalu

Zdarza się, że lekarz prowadzący prywatną praktykę podnajmuje lokal na działalność. Fakturę (rachunek) otrzymuje od właściciela lokalu osoba, która wynajmuje ten gabinet. Sama zaś wystawia podnajemcy refakturę. Może to być także nota księgowa, gdyż w takim przypadku także ona stanowi podstawę do zaksięgowania takich kosztów.

W przypadku podnajmu wszystkie wydatki na lokal, od czynszu po opłaty eksploatacyjne, jeśli tylko zgodnie z umową podnajmu obciążają podnajemcę, są kosztem uzyskania przychodu. Kwalifikuje się je w koszty na podstawie umowy, do której za poszczególne miesiące warto odwołać się w rachunkach lub fakturach wystawianych przez podnajmującego. Te ostatnie zaś są dowodem księgowym, na podstawie którego następuje ich zaewidencjonowanie w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.

W koszty prowadzonej działalności zaliczamy także wydatki związane z opłatami za energię elektryczną w części przypadającej na działalność gospodarczą. W zależności od sposobu, w jaki rozliczamy koszty lokalu, robimy to dwojako. Gdy wystawiona faktura dotyczy w całości lokalu, w którym wykonujemy działalność gospodarczą, księgujemy całą kwotę wynikającą z rachunku lub faktury w kolumnie 13 księgi. Natomiast gdy wystawiona faktura dotyczy całości lokalu, którego tylko część podnajmujemy na cele prowadzonej przez siebie działalności, uwzględniamy jedynie proporcjonalną część faktury (rachunku, refaktury, noty księgowej itp.) od części przypadającej na gabinet służący do przyjmowania pacjentów. Podstawą do zaksięgowania (także w kolumnie 13) musi być dowód wewnętrzny, zaś do niego trzeba dołączyć dokument obejmujący całość opłat za energię itp.