Jak wykazać prognozę za energię

prezes zarządu Auxilium Kancelaria Biegłych Rewidentów

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o rachunkowości do ksiąg rachunkowych okresu sprawozdawczego należy wprowadzić w postaci zapisu każde zdarzenie, które nastąpiło w tym okresie sprawozdawczym. Oznacza to, że w księgach rachunkowych za 2008 rok powinno nastąpić kompletne ujęcie dotyczących danego roku obrotowego dowodów księgowych stwierdzających dokonane operacje lub zaistniałe zdarzenia gospodarcze.

Jednocześnie należy pamiętać o wyrażonej w art. 6 ust. 1 ustawy o rachunkowości zasadzie memoriału. W myśl tej zasady dotyczące danego roku obrotowego, niezależnie od terminu ich zapłaty. Zatem w tym przypadku sam termin wystawienia faktury i jej otrzymania nie ma znaczenia; kluczowym jest, jakiego okresu dotyczy koszt.

W przypadku przedmiotowej faktury - w jej treści zapewne wskazano, jakie okresy obejmuje. Jeśli jednocześnie z grudnia 2008 r. i stycznia 2009 r., to należy odpowiednio zarachować część dotyczącą grudnia do starego roku obrachunkowego, a kwotę prognozy za styczeń ująć już w księgach nowego okresu.

Przy rozpatrywaniu tego problemu nie należy zapominać o wskazanej w art. 6 ust. 2 ustawy o rachunkowości - zasadzie współmierności przychodów i związanych z nimi kosztów. Wymaga ona, aby do aktywów lub pasywów danego okresu sprawozdawczego zaliczane były koszty lub przychody dotyczące przyszłych okresów oraz przypadające na ten okres sprawozdawczy koszty, które nie zostały jeszcze poniesione. Dla zachowania współmierności kosztów z przychodami (ze sprzedaży przede wszystkim towarów, materiałów lub produktów) ustawa o rachunkowości wprowadza m.in. obowiązek dokonywania czynnych i biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (art. 39 ustawy o rachunkowości).

Stosowanie powyższych zasad przy rozliczaniu faktur z przełomu roku sprawozdawczego zapobiega zniekształcaniu obrazu ksiąg rachunkowych jednostki.