Spółdzielnie mieszkaniowe muszą wreszcie zatwierdzić stare sprawozdania

Sprawozdania za 2022 r. zostały przygotowane i są obecnie zatwierdzane w zwykłych terminach. Dotyczy to wszystkich podmiotów stosujących w tym zakresie ustawę z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 120). Zapomnieliśmy więc już o pandemii i przedłużaniu terminów. Jednak jest pewna grupa podmiotów, która musi wrócić do swoich sprawozdań przygotowywanych za okresy, gdy ona trwała, by je wreszcie zatwierdzić. Chodzi tu o spółdzielnie mieszkaniowe. Z sygnałów, które otrzymuję podczas szkoleń, wynika, że niektóre z nich nie mają jeszcze zatwierdzonych sprawozdań za lata 2019–2021. Obecnie spółdzielnie mieszkaniowe powinny sprawdzić, czy wykonały swoje obowiązki za poprzednie lata. A jeśli nie, to teraz jest dobry moment, aby to zrobić.

Konsekwencja odroczenia

Wcześniej miały możliwość odroczenia terminu zatwierdzania sprawozdania i wiele z nich z tego skorzystało. Trzeba jednak przyznać, że ówczesne przepisy i ich zmiany wcale nie ułatwiły wyboru sposobu postępowania w zakresie dotrzymania terminów związanych z zatwierdzeniem sprawozdania. W odniesieniu do sprawozdań za lata 2019, 2020 i 2021 regulacje znajdowały się w rozporządzeniu ministra finansów z 31 marca 2020 r. w sprawie określenia innych terminów wypełniania obowiązków w zakresie ewidencji oraz w zakresie sporządzenia, zatwierdzenia, udostępnienia i przekazania do właściwego rejestru, jednostki lub organu sprawozdań lub informacji (Dz.U. z 2021 r. poz. 1832; ost.zm. Dz.U. z 2022 r. poz. 561). Wskazywało ono, że termin określony w art. 53 ust. 1 u.r., czyli termin na zatwierdzenie sprawozdania finansowego w przypadku spółdzielni mieszkaniowych (o których mowa w ustawie z 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych, t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1208), w których ustawowy termin zwołania walnego zgromadzenia przypadał w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii trwającego w dniu wejścia w życie ustawy z 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 568; ost.zm. Dz.U. z 2023 r. poz. 803 – dalej: ustawa z 31 marca 2020 r.) lub ogłoszonego bezpośrednio po okresie trwającym w dniu wejścia w życie tej ustawy – przedłuża się do dnia odbycia walnego zgromadzenia, o którym mowa w art. 90 tej ustawy. A uchylony już art. 90 ustawy z 31 marca 2020 r. mówił, że: jeżeli ustawowy termin zwołania walnego zgromadzenia spółdzielni albo zebrania właścicieli lokali przypada w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii trwającego w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy lub ogłoszonego bezpośrednio po okresie trwającym w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, ulega on przedłużeniu o sześć tygodni od dnia odwołania tego stanu. Uchylenie tego artykułu miało miejsce od 7 września 2022 r. na podstawie ustawy z 7 lipca 2022 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie sposobu finansowania programów mieszkaniowych (Dz.U. z 2022 r. poz. 1561). Jednak z sygnałów, które otrzymuję, wynika, że wiele spółdzielni nie zwołało w tamtym czasie zwyczajnych walnych zgromadzeń, argumentując, że te odbywają się zawsze w terminie sześciu miesięcy od dnia bilansowego, a ponadto nie odwołano wtedy jeszcze stanu zagrożenia epidemicznego. Uznały więc, że jest na to jeszcze czas, i czekają z realizacją tego obowiązku do tej pory. Kolejne argumentowały, że wykładnia Krajowej Rady Spółdzielczej oraz Ministerstwa Rozwoju i Technologii wskazywała na konieczność zwołania zgromadzenia walnego nie później niż do 30 czerwca 2023 r., czyli przy okazji zatwierdzania sprawozdania za 2022 r. Moim zdaniem taka interpretacja była dyskusyjna, ale też korzystna dla spółdzielni i ich organów zarządzających, zatem została przyjęta przez praktykę gospodarczą.