Poradnia rachunkowa

• Czy mieszkanie planowane na sprzedaż ująć jako materiał czy towar
• Jak zaewidencjonować potrącenia z wynagrodzenia
• W jaki sposób zaksięgować ubezpieczenie grupowe pracowników

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 15 ustawy o rachunkowości (dalej: u.r.) środki trwałe to rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki. Z kolei rzeczowymi aktywami obrotowymi w myśl art. 3 ust. 1 pkt 18 u.r. są rzeczowe składniki przeznaczone do zbycia lub zużycia w ciągu dwunastu miesięcy od dnia bilansowego lub w ciągu normalnego cyklu operacyjnego właściwego dla danej działalności, jeżeli trwa on dłużej niż dwanaście miesięcy. Jeśli jednostka nie ma zamiaru wykorzystywać nabytego lokalu na własne potrzeby przez okres dłuższy niż dwanaście miesięcy, to nie może być on traktowany jako środek trwały. W takiej sytuacji będzie on zapasem, ale wtedy pojawia się pytanie, czy traktować go jako towar, czy materiał. Ponownie musimy odnieść się do u.r. – z art. 3 ust. 1 pkt 19 wynika, że materiały zostają nabyte w celu zużycia na własne potrzeby, a towary – w celu odprzedaży w stanie nieprzetworzonym. Przy czym przyjmuje się, iż jeśli potrzebne są nakłady, aby dostosować towary do ich sprzedaży, ale nie zmieniają one w sposób istotny charakterystyki tego towaru, to nadal mówimy o towarach.

W analizowanym przypadku jednostka w ramach polityki rachunkowości powinna wskazać sposób postępowania w określonych sytuacjach. Przy czym budując politykę, należy wskazać, iż każde mieszkanie traktuje się jako odrębny składnik zapasów. Ponoszone nakłady muszą być przypisywane indywidulanie do takiego składnika. Jest to istotne nie tylko z punktu widzenia prawidłowego ustalenia kosztu w chwili sprzedaży mieszkania dla rachunkowości, lecz także dla rozliczeń podatkowych. Nakłady ponoszone, aby uzyskać konkretny przychód (tu sprzedaż mieszkania), należy rozpoznać jako koszty uzyskania przychodu w dacie jego uzyskania ze sprzedaży (data aktu notarialnego z kupującym nieruchomość). Zatem nakłady poniesione na zakup, np. taksę notarialną, PCC, a potem remonty, aranżacje, trzeba ująć z uwzględnieniem art. ust. 3, ust. 4 i 11 u.r. Operacja zakupu mieszkania ujętego jako materiał, a potem nakłady związane z jego przebudową będą przedstawiały się w księgach następująco (konto rozliczenia zakupu, jako techniczne pominięto):