Czy można amortyzować auto osobowe

Rafał Sidorowicz

doradca podatkowy, konsultant w TPA Horwath

Zgodnie z regulacjami ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej równowartość 20 tys. euro. Zdaniem fiskusa należy przyjąć w takiej sytuacji, że każdorazowy odpis amortyzacyjny składa się zarówno z części mogącej stanowić koszt uzyskania przychodu, jak również z części niestanowiącej takiego kosztu. W konsekwencji podatnik powinien określić stosowną proporcję pomiędzy wartością początkową a równowartością 20 tys. euro. Oznacza to, że już z pierwszym odpisem podatnik traci możliwość zaliczenia części wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Dlatego w świetle dotychczasowej praktyki organów podatkowych przedstawiony przez podatnika sposób amortyzacji spotkałby się z zakwestionowaniem jego poprawności.

Jednak prezentowane jest odmienne stanowisko, zbieżne z podejściem przedstawionym przez pytającego. Istotny w tym względzie jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 9 grudnia 2009 r. (sygn. akt I SA/Po 814/09). W orzeczeniu tym sąd stwierdził, że z art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT nie wynika, aby ustawodawca przesądził w jaki sposób podatnik powinien dokonywać odpisów amortyzacyjnych. Treść przepisu określa jedynie maksymalną kwotę odpisów amortyzacyjnych, które mogą stanowić koszt. Innymi słowy, to podatnik decyduje, w jaki sposób amortyzować samochód osobowy. Tym samym podatnik może przyjąć, że proporcjonalnie rozdziela odpisy amortyzacyjne i do kosztów zalicza jedynie część tych odpisów w całym okresie amortyzacji. Może jednak wybrać inne podejście i do chwili, gdy łączna suma dotychczasowych odpisów nie przekroczy równowartości 20 tys. euro, zaliczać do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne w całości, a późniejszych odpisów nie uznawać za koszty uzyskania przychodów. Co istotne, sąd zaznaczył, że nie ma znaczenia, że druga z opisanych metod może znacząco zmniejszyć obciążenie podatkowe.

Nie odmawiając słuszności tezom zawartym w cytowanym wyroku, należy zaznaczyć, że wybór korzystniejszej co do zasady metody amortyzacji jest obarczony sporym ryzykiem i może spotkać się z zakwestionowaniem przez organy podatkowe. Tak więc przed podatnikiem pozostaje ocena, czy skoryguje dotychczasowe odpisy amortyzacyjne, czy też pozostawi je bez zmian, co może prowadzić jednak do sporu z fiskusem.

Opracowała Ewa Matyszewska

Ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.).