Podatnicy nie muszą korzystać ze stawek podstawowych

Warunki zastosowania indywidualnej stawki amortyzacji określa art. 16j ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: ustawa o CIT). Zgodnie z tą regulacją podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16l tej ustawy, mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji dla budynków (lokali) i budowli innych niż określone w pkt 4 (a więc innych niż budynki / lokale niemieszkalne, dla których stawka z wykazu stawek amortyzacyjnych wynosi 2,5 proc.), co do zasady nie może być krótszy niż 10 lat.