Spotkanie z franczyzobiorcami nie służy kreowaniu wizerunku

Wydatki na organizację spotkań handlowych z osobami, z którymi firma ma podpisane umowy franczyzowe, nie są kosztem reprezentacji i mogą być odliczone od jej przychodów.

Spółka wystąpiła o interpretację indywidualną. We wniosku przedstawiła, że planuje organizowanie okresowych spotkań z osobami, z którymi prowadzi współpracę na zasadzie uczestnictwa w sieci sprzedaży (umowy franczyzowe). Podkreśliła, że spotkania te będą miały charakter wewnętrzny, a nie formę typowych spotkań z klientami. Na spotkaniach, które będą odbywać się poza siedzibą spółki, w różnych miejscach w kraju, mają być omawiane zasady współpracy oraz bieżące problemy handlowe. Wskazała również, że będzie ponosić koszty związane z usługami gastronomicznymi oraz noclegami dla uczestników.

Uważała, że tego typu wydatki będzie mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Wyjaśniła, że tego typu wydatki nie stanowią kosztów reprezentacji, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.).

Przepis ten określa, że za koszty uzyskania przychodów nie uważa się kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Według pełnomocników spółki, przez koszty reprezentacji należy uznać takie koszty, które są poniesione w celu kształtowania, poprawy wizerunku firmy w świadomości kontrahentów oraz potencjalnych kontrahentów. Jeśli więc uczestnikami spotkań będą współpracownicy firmy biorący aktywny udział w sprzedaży produktów, to spotkania będą miały charakter wewnętrzny i nie może być mowy o kosztach reprezentacji.

Minister finansów nie zgodził się z argumentacją przedsiębiorstwa. Uznał, że spółka nie ma prawa odliczenia tych wydatków od swoich przychodów, ponieważ są to oczywiste koszty reprezentacji. Według organu celem spotkań organizowanych przez wnioskodawcę jest utrzymanie kontaktów oficjalnych i handlowych z podmiotami współpracującymi. Natomiast wybór miejsca spotkania poza siedzibą firmy, wpływa na stworzenie jej dobrego wizerunku, wykazanie zasobności i profesjonalizmu - uzasadnił organ.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyznał rację ministrowi finansów. Przypomniał, że art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT został znowelizowany z początkiem 2007 r. Według sądu wolą ustawodawcy było objęcie kosztami uzyskania przychodów wszelkich wydatków na reklamę, niezależnie od ich wielkości, w stosunku do osiąganych przez podatnika przychodów i niezależnie od sposobu prowadzenia reklamy oraz wyłączenie z kosztów uzyskania przychodów wszelkich kosztów reprezentacji, niezależnie od ich wielkości, w stosunku do osiąganych przez podatnika przychodów w roku podatkowym oraz niezależnie od tego, czy wydatki te przyczynią się do zwiększenia (zachowania albo zabezpieczenia) źródła przychodów, czy też nie. - W praktyce zakresy pojęć "reklama" i "reprezentacja" mogą się pokrywać i trudno jest wyznaczyć obiektywne i kompletne reguły ich rozgraniczenia. Jednakże wątpliwości te nie mogą dotyczyć kosztów poniesionych przez podatnika na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych, ponieważ wolą ustawodawcy wydatki te zaliczone zostały do "kosztów reprezentacji" - uzasadnił sąd.

Naczelny Sąd Administracyjny, do którego spółka złożyła skargę kasacyjną, uchylił to rozstrzygnięcie oraz zaskarżoną interpretację.

NSA uznał, że spotkań z franczyzobiorcami, podczas których spółka ponosi wydatki gastronomiczne i noclegowe, nie można łączyć z kosztami reprezentacji. Firma wyraźnie przedstawiła, że w trakcie tych spotkań omawiane są sprawy handlowe, to zaś oznacza, że zastosowanie ma w tej sprawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

NSA uzasadniając rozstrzygnięcie, powołał się na wyrok tego sądu w składzie siedmiu sędziów z 17 czerwca 2013 r. (sygn. II FSK 702/11). W orzeczeniu tym NSA wskazał, że tylko wydatki na zakup tych usług gastronomicznych, których jedynym lub głównym celem jest tworzenie lub poprawa wizerunku firmy na zewnątrz, podlegają wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów. Natomiast wydatki związane z poczęstunkiem dla osób będących klientami muszą być uznane za koszt uzyskania przychodów, ponieważ wpływają na stworzenie właściwego klimatu dla prowadzonej działalności i rodzą skutek w postaci zwiększenia przychodu.

Wyrok NSA z 24 września 2013 r. sygn. akt. II FSK 2081/13, prawomocny

Oprac. Przemysław Molik