Po przewalutowaniu pożyczki powstają różnice kursowe

Czynność polegająca na przewalutowaniu jest podatkowo obojętna, ale po jej dokonaniu pożyczkę należy uznać za udzieloną w walucie obcej.

Skarżąca spółka udzieliła spółkom zależnym - hiszpańskim rezydentom podatkowym - pożyczek na finansowanie bieżącej działalności gospodarczej. Kwota pożyczek i ich spłata (kwota główna oraz odsetki) zostały ustalone w złotych polskich. Po udzieleniu pożyczek, w celu ograniczenia ryzyka kursowego, aneksami do umów pożyczek strony zdecydowały o przewalutowaniu udzielonych pożyczek na euro. Zastosowano kurs euro banku, z którego korzystają spółki hiszpańskie dla celów ustalania różnic kursowych. W 2012 roku doszło do spłaty udzielonych pożyczek w drodze potrącenia z innymi należnościami wyrażonymi w euro.

Spór dotyczył oceny, czy przy spłacie pożyczki udzielonej w złotych, a następnie przewalutowanej na euro powstają różnice kursowe.

Organ podatkowy uznał, że udzielenie pożyczki w złotych wyklucza możliwość powstania różnic kursowych bez względu na sposób spłaty.

Zgodnie z art. 15a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.) różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe.

Dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni. Z kolei ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego udzielenia jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego zwrotu, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Sąd administracyjny we Wrocławiu zwrócił uwagę, że udzielenie przez skarżącą spółkę pożyczki nastąpiło pierwotnie w walucie krajowej. Dopiero w trakcie trwania umowy dokonano jej zmiany, a istniejące zobowiązanie przekształcono ze złotych na euro. W tej walucie doszło też do spłaty pożyczek. W wyniku przewalutowania, z chwilą dokonania tej zmiany, należność spółki była więc należnością dewizową, skoro będąca przedmiotem umowy suma pieniężna określona została w walucie obcej, a więc o charakterze innym niż zobowiązanie pierwotne.

Organ pominął ten fakt. Nie można jednak twierdzić, że taka zamiana zobowiązania, w wyniku której wierzyciel w rzeczywistości otrzymuje większą lub mniejszą kwotę pieniędzy, niż pierwotnie została ona określona, nie powoduje skutków podatkowych. Skutki te - zdaniem sądu - nie muszą wystąpić w momencie przekształcenia (przewalutowania), ale mogą mieć wpływ na dalsze rozliczenia. A zatem sąd zgodził się, że sama czynność przewalutowania jest podatkowo obojętna, ale po jego dokonaniu pożyczka jest już pożyczką udzieloną w walucie obcej. Oznacza to - wyjaśnił sąd - że u skarżącej spółki, po przewalutowaniu, w momencie otrzymania spłaty, mogły wystąpić różnice kursowe, które mają wpływ na uzyskany dochód.

Wyrok WSA we Wrocławiu z 20 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Wr 398/13, nieprawomocny

Oprac. Łukasz Zalewski