Kwota faktycznie otrzymana podlega CIT

Podatnik prowadzi kilka aptek. Przy sprzedaży niektórych leków udziela kupującym bonifikaty, polegającej na obniżce ceny. Jest ona uwidoczniona na paragonie w części niefiskalnej z opisem "kwota do zapłaty". Obniżka nie wpływa na cenę wskazaną na paragonie. W raporcie dziennym przychód ewidencjonowany jest bez pomniejszenia o bonifikaty, jednak do kasy apteki wpływa kwota pomniejszona o bonifikaty. Są one rejestrowane przez komputerowy system sprzedaży i wyszczególniane w zestawieniach emitowanych przez system.

Czy przychodem podlegającym opodatkowaniu powinna być cena sprzedaży uwidoczniona w części fiskalnej paragonu, czy kwota faktycznie otrzymana przez podatnika?

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o CIT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.), przychodami są otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym różnice kursowe. Za przychody związane z działalnością i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Ponieważ ustawy podatkowe nie definiują pojęcia "bonifikata", należy odnieść się do jej wykładni językowej. Przyjmując za "Uniwersalnym słownikiem języka polskiego" pod redakcją prof. Stanisława Dubisza (Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2003, tom 1, str. 303), "bonifikata" to "zniżka, odstępstwo od ustalonej ceny towaru, zwłaszcza jako forma odszkodowania za poniesioną stratę albo w celach reklamowych: opust, rabat".

Przychodem apteki są zatem kwoty należne ze sprzedaży leków i produktów farmaceutycznych, po wyłączeniu wartości udzielonych bonifikat. Wartość bonifikat pomniejsza więc przychód z działalności. W praktyce przychodem apteki są faktycznie osiągnięte utargi dzienne ze sprzedaży leków i produktów farmaceutycznych. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych VAT, za przychód ze sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny VAT.

Bonifikatę należy zastosować do tej części należności, która naliczana jest w momencie sprzedaży leku, tj. bez uwzględnienia części ceny objętej refundacją. Tak naliczona bonifikata, po pomniejszeniu o należny VAT, stanowi podstawę uprawniającą do zmniejszenia przychodu będącego wynikiem dokonanej sprzedaży.

Ustawodawca nie narzuca żadnych technicznych rozwiązań co do sposobu dokumentowania przychodów. Podkreśla, że prowadzona ewidencja rachunkowa ma zapewnić określenie dochodu i podstawy opodatkowania oraz należnego podatku. Udokumentowanie bonifikaty może nastąpić w każdy dopuszczalny sposób.

Powołany wcześniej art. 12 ustawy o CIT wskazuje, iż przychody należne pomniejsza się o bonifikaty. Skoro zatem klienci dokonują płatności "kwoty do zapłaty", która uwzględnia bonifikaty, które z kolei rejestruje komputerowy system sprzedaży, to stwierdzić należy, iż bonifikata została faktycznie udzielona. Jednocześnie, jeżeli przedmiotowy system sprzedaży jest rzetelnym dowodem księgowym, będącym dla spółki podstawą ujęcia widniejących na nich wartości w księgach rachunkowych, to taki sposób udokumentowania bonifikat jest wystarczający dla celów CIT.

Zatem przychodem spółki podlegającym opodatkowaniu powinna być kwota faktycznie przez nią otrzymana, tj. po udzieleniu bonifikaty.

Interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 16 kwietnia 2013 r., nr ILPB3/423-140/10/13-S/MC