Niezamortyzowane inwestycje to koszt
W przypadku odpłatnego zbycia inwestycji w obcym środku trwałym zaktualizowane wydatki na ich wytworzenie pomniejszone o odpisy amortyzacyjne są kosztem podatkowym
Spółka wynajmowała halę produkcyjną. Wykorzystywała ją do prowadzenia działalności gospodarczej, m.in. produkcji okien, drzwi i witryn. W związku z tym poniosła nakłady inwestycyjne na modernizację hali. W grudniu 2009 r. rozwiązała umowę najmu i rozliczyła się z właścicielem obiektu. Z faktury VAT wynika, że wynajmujący zwrócił jej koszty remontu hali montażowej. Skarżąca sprzedała więc nakłady inwestycyjne w obcym środku trwałym.
Nakłady te w części, która nie została zamortyzowana, zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów. Organy podatkowe zakwestionowały to rozliczenie. Twierdziły, że spółka zmieniła profil działalności gospodarczej z produkcji na handel i w takiej sytuacji nie ma prawa do zaliczenia niezamortyzowanej części nakładów na inwestycje w obcym środku trwałym do kosztów podatkowych.
Sąd wyjaśnił, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.) w odniesieniu do środków trwałych kosztami uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych, dokonywane zgodnie z zasadami określonymi w art. 16-16m ustawy. Jak wynika z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b tej ustawy, wydatki poniesione na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych innych niż grunty lub prawo wieczystego użytkowania gruntów nie są kosztami podatkowymi. Jednak w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, są kosztem uzyskania przychodów.
Art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o CIT - zdaniem sądu - ma zastosowanie w przypadku skarżącej spółki. Między nią i właścicielem hali doszło do rozliczenia nakładów. Służyły one nie tylko uzyskiwaniu przychodów z działalności produkcyjnej, ale również uzyskaniu przychodów z ich sprzedaży. Rozliczenie między spółką i właścicielem hali trzeba więc traktować jako odpłatne zbycie środków trwałych (inwestycje w obcym środku trwałym są szczególnym rodzajem takiego środka).
W rezultacie, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, spółka mogła zaliczyć do kosztów wydatki poniesione na wytworzenie środków trwałych. WSA zwrócił uwagę, że tak samo orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21 lutego 2012 r. (sygn. akt II FSK 1452/10). Dodał też, że bez znaczenia jest to, iż spółka wcześniej zaprzestała produkcji w wynajmowanej hali. Wyrok jest nieprawomocny.
Ważne
Rozliczenie między najemcą, który dokonał nakładów, a właścicielem można traktować jako odpłatne zbycie środków trwałych
Łukasz Zalewski
Wyrok WSA w Białymstoku z 6 lutego 2013 r., sygn. akt I SA/Bk 439/12.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu