Autopromocja
Dziennik Gazeta Prawana logo

Darowany dług spółka zaliczy do kosztów

18 lutego 2013

Przepisy zakazują zasadniczo zaliczania umorzonych wierzytelności do kosztów uzyskania przychodów. Wyjątek stanowi sytuacja, gdy są one uprzednio wykazane jako przychód należny

Spółka akcyjna prowadząca działalność handlową w formie hurtowni farmaceutycznej zwolniła swoich dłużników z długu za wierzytelności powstałe z tytułu sprzedaży wraz z naliczonymi odsetkami. Umorzenie wierzytelności potwierdzone zostało umowami zaakceptowanymi zarówno przez wierzyciela, jak i dłużnika.

Spółka wystąpiła do ministra finansów z pytaniem, czy umorzone wierzytelności wraz z odsetkami może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o CIT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia ich źródła, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Podatnik może odliczyć dla celów podatkowych wszelkie koszty (niewymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT), pod warunkiem że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

Z kolei nie uważa się za koszty uzyskania przychodów umorzonych wierzytelności, z wyjątkiem tych, które uprzednio (na podstawie art. 12 ust. 3 ustawy o CIT) zostały zarachowane jako przychody należne.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że przychód powstały w momencie sprzedaży został zarachowany jako przychód należny, a umorzenie wierzytelności potwierdzone zostało umowami zaakceptowanymi zarówno przez wierzyciela, jak i dłużnika.

Wierzytelność stanowi uprawnienie do żądania spełnienia świadczenia z określonego stosunku zobowiązaniowego, przysługujące wierzycielowi wobec dłużnika. Jest ona zbywalnym prawem majątkowym. Wierzyciel może również podjąć decyzję o zwolnieniu dłużnika z długu.

Instytucję tę reguluje art. 508 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. nr 16, poz. 93 z późn. zm.). Zgodnie z nim zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.

Do kosztów uzyskania przychodów kwalifikuje się tylko wartość netto umorzonych wierzytelności, gdyż kosztem uzyskania przychodów nie jest VAT. Podatek ten nie jest również przychodem w rozumieniu ustawy o CIT, zatem nie podlega uprzedniemu zarachowaniu jako przychód.

Za koszty uzyskania przychodów nie uważa się ponadto naliczonych, lecz niezapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów). Wobec tego umorzone odsetki od zobowiązań nie będą stanowiły dla wierzyciela kosztu uzyskania przychodów.

Zatem do kosztów uzyskania przychodów u wierzyciela zalicza się jedynie kwotę umorzonej należności głównej. Umorzona wierzytelność powinna zostać zaliczona do kosztów podatkowych w dacie zawarcia umowy o zwolnienie z długu.

Oprac. Ewa Ciechanowska

z 1 lutego 2013 r., nr IPTPB3/423-397/12-2/IR

Dziękujemy za przeczytanie artykułu!
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.