Przełomowy wyrok w sprawie rozliczenia czynszu przy projektach OZE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozwiał wątpliwości dotyczące rozliczania wydatku na czynsz inicjalny jako kosztu uzyskania przychodów w spółkach inwestujących w odnawialne źródła energii. Wyrok jest przełomowy.
Dominującą praktyką w branży OZE jest budowa elektrowni fotowoltaicznej lub wiatrowej na cudzym gruncie, w oparciu o wieloletnią umowę dzierżawy zawieraną na potrzeby danego projektu. W takich sytuacjach regułą jest, że dzierżawca zobowiązuje się do zapłaty jednorazowej kwoty - tzw. czynszu inicjalnego za dzierżawę gruntu w okresie przygotowawczym (z reguły: niezależnie od czasu jego trwania), w czasie którego sam grunt nie jest zajęty na potrzeby inwestycji (czas ten jest wykorzystywany m.in. na uzyskanie decyzji środowiskowych, warunków przyłączenia i podobnych zgód i zezwoleń). Kwota czynszu inicjalnego jest wysoka, często kilkukrotnie przewyższa roczny czynsz dzierżawny należny już po zakończeniu okresu przygotowawczego.
Czynsz inicjalny przy projektach OZE. Kiedy jest kosztem?
Powstało pytanie, w którym momencie czynsz inicjalny można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Z uwagi na to, że projekty OZE są prowadzone przez spółki celowe (tj. jedna spółka zajmuje się rozwijaniem jednej, konkretnej elektrowni odnawialnej), a kwota czynszu inicjalnego odpowiada wielokrotności rocznego czynszu dzierżawy, to ujęcie tej kwoty w bieżących rozliczeniach będzie prowadziło zwykle do powstania straty podatkowej u dzierżawcy - podatnika realizującego projekt (z uwagi na brak przychodów na wczesnym etapie inwestycji).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.