Certyfikat rezydencji jest aktualny do czasu zmiany danych

Jeśli w treści certyfikatu rezydencji nie ma wskazania co do okresu jego ważności, zachowuje on swoją aktualność, dopóki nie ulegnie zmianie potwierdzony w nim stan faktyczny, czyli nie zmieni się miejsce zamieszkania podatnika dla celów podatkowych.

Spółka nabywa usługi od wielu kontrahentów nieposiadających rezydencji podatkowej w Polsce. Spółka współpracuje z nimi od wielu lat i aby w stosunku do płatności wymienionych w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 2 ustawy o CIT oraz art. 29 ust. 1 i art. 30a ust. 1 ustawy o PIT zastosować postanowienia umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, co roku w celu aktualizacji posiadanych certyfikatów ubiega się u kontrahentów o nowe certyfikaty (certyfikaty z bieżącą datą wystawienia). Kontrahenci niechętnie przesyłają nowe certyfikaty. Twierdzą bowiem, że certyfikat przesłany w roku poprzednim lub latach poprzednich jest aktualny.

Spółka chciała wiedzieć, czy certyfikaty są ważne, mimo że nie określono w nich terminu ważności, oraz czy zachowują ważność aż do momentu zmiany statusu podatkowego kontrahenta.

Sąd wyjaśnił, że zgodnie z art. 4a pkt 12 ustawy o CIT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.) ilekroć w ustawie jest mowa o certyfikacie rezydencji, oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika. Z kolei, jak wynika z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1 tej ustawy (m.in. z praw autorskich lub pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także środka transportu, oraz za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej, a także dywidend), muszą, jako płatnicy, pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat. Sąd wytłumaczył, że zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe, pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika certyfikatem rezydencji.

Przyznał więc rację skarżącej, że przepisy ustawy o CIT nie regulują kwestii, jak długo certyfikat rezydencji zachowuje swoją aktualność.

Zatem - stwierdził sąd - w sytuacji gdy w treści certyfikatu rezydencji nie ma wskazania co do okresu jego ważności, certyfikat taki - z uwagi na to, że potwierdza istnienie określonego stanu faktycznego - zachowuje swoją aktualność tak długo, jak długo nie ulegnie zmianie potwierdzony w nim stan faktyczny, czyli nie zmieni się miejsce zamieszkania podatnika dla celów podatkowych.

Możliwe są więc sytuacje, gdy w przypadku zmiany rezydencji podatkowej dokument straci swoją aktualność w krótkim czasie po uzyskaniu go od podatnika albo wprost przeciwnie, gdy przy wieloletniej niezmiennej rezydencji podatkowej kontrahenta certyfikat taki pozostanie aktualny przez kilka lat.

Sąd stwierdził na koniec, że to na płatniku, a więc skarżącej, ciąży obowiązek posiadania aktualnych certyfikatów rezydencji. W praktyce oznacza to, że musi ona weryfikować zmiany rezydencji podatkowej swoich kontrahentów.

w Gdańsku z 28 września 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 596/11, nieprawomocny.

Ze względu na możliwość prowadzenia przez polskich podatników działalności gospodarczej o zasięgu międzynarodowym niezwykle istotne jest, aby rezydencja podatkowa ich zagranicznych kontrahentów była prawidłowo udokumentowana. Posiadanie ważnego certyfikatu rezydencji kontrahenta umożliwia polskiemu podatnikowi dokonanie - w momencie wypłaty należności - potrącenia tzw. podatku u źródła według stawki przewidzianej właściwą umową o unikaniu podwójnego opodatkowania, a więc według stawki niejednokrotnie preferencyjnej w stosunku do przewidzianej w polskich przepisach. W tym kontekście rozstrzygnięcie WSA w Gdańsku, zgodnie z którym certyfikat rezydencji zagranicznego kontrahenta, który nie określa terminu swej ważności, zachowuje aktualność tak długo, jak długo nie ulegnie zmianie potwierdzony nim stan faktyczny, jest dla polskiego podatnika korzystne. Oczywiście jest on nadal zobowiązany do posiadania aktualnych certyfikatów rezydencji zagranicznych kontrahentów, a co za tym idzie, do monitorowania ewentualnych zmian w zakresie ich rezydencji podatkowej. Niemniej w ocenie WSA w Gdańsku polskie przepisy podatkowe nie nakładają na niego obowiązku uzyskiwania od zagranicznych kontrahentów kolejnych certyfikatów, gdy ich rezydencja podatkowa nie uległa żadnej zmianie. Dowodem potwierdzającym brak przedmiotowej zmiany może być wówczas pisemne oświadczenie zagranicznego kontrahenta przesłane polskiemu podatnikowi w e-mailu.

@RY1@i02/2011/206/i02.2011.206.07100030a.802.jpg@RY2@

Katarzyna Sala, prawnik w Auxilium