Limit liczy się od wszystkich świadczeń
CIT Transakcje z podmiotami powiązanymi trzeba odpowiednio udokumentować, jeśli wartość wszystkich usług w ich ramach przekroczy 30 tys. euro
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nakładają na spółki przeprowadzające transakcje z podmiotami powiązanymi z tymi spółkami obowiązek sporządzenia szczególnej dokumentacji. Chodzi o powiązanie, do którego odnosi się art. 11 ustawy o CIT, czyli o sytuację, kiedy podmiot krajowy lub zagraniczny bierze udział bezpośrednio lub pośrednio w zarządzaniu innym przedsiębiorstwem w kraju lub za granicą, albo posiada udział w kapitale tego przedsiębiorstwa. Z art. 9a ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT wynika jednocześnie, że obowiązek dokumentacji obejmuje transakcje między podmiotami powiązanymi, w których łączna kwota (lub jej równowartość) wynikająca z umowy lub rzeczywiście zapłacona w roku podatkowym łączna kwota wymagalnych w roku podatkowym świadczeń przekracza równowartość:
1) 100 tys. euro - jeżeli wartość transakcji nie przekracza 20 proc. kapitału zakładowego,
2) 30 tys. euro - w przypadku świadczenia usług, sprzedaży lub udostępnienia wartości niematerialnych i prawnych, albo
3) 50 tys. euro -w pozostałych przypadkach.
Podatnicy mają jednak wątpliwości, jak należy liczyć limit 30 tys. euro dla celów sporządzania dokumentacji cen transferowych.
Problem ten rozstrzygnął ostatnio Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 10 maja 2012 r. (II FSK 1894/10). Sąd uznał, że limit 30 tys. euro liczy się łącznie od wszystkich transakcji dotyczących usług, sprzedaży lub udostępnienia wartości niematerialnych i prawnych.
W ocenie NSA cena usługi jest wyłacznie elementem dokumentacji, a nie wyróżnikiem przedmiotu świadczeń, o którym mowa w art. 9a ust. 2 pkt 2 ustawy. Tym samym to dopiero zsumowanie wartości świadczeń w danym przedmiocie wskazuje na jedyną przywołaną w tym przepisie wartość, którą jest kwota 30 tys. euro. Przekroczenie tej kwoty powoduje powstanie obowiązku sporządzenia dokumentacji.
Przy czym kwotę wyrażoną w euro przelicza się na złote po średnim kursie ogłaszanym przez NBP, obowiązującym w ostatnim dniu roku podatkowego poprzedzającego rok podatkowy, w którym została zawarta transakcja objęta tym obowiązkiem.
Przemysław Molik
Podstawa prawna
Art. 9 a ust. 1, ust. 2 pkt 2. ust. 5 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu