Kiedy pożyczkobiorca zapłaci CIT od różnic kursowych

Spółka, chcąc zrealizować inwestycję, zaciągnęła pożyczkę w euro. Czy przy przewalutowaniu otrzymanej gotówki może dojść do powstania dodatnich różnic kursowych, które podlegają opodatkowaniu?

Podatnicy toczą spory z fiskusem dotyczące momentu powstania przychodu lub kosztów związanych z różnicami kursowymi. Jeden z takich sporów rozstrzygnął ostatnio Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku (wyrok z 4 kwietnia 2012 r., sygn.akt I SA/Bk 45/12).

Skarżąca spółka prowadziła inwestycję na terenie kraju. Na tę inwestycję zaciągnęła pożyczki w euro od spółki holenderskiej. Środki te zostały następnie przewalutowane na złotówki. W efekcie powstały dodatnie różnice kursowe wynikające z faktu wzrostu kursu euro. Zdaniem organów podatkowych już w momencie przewalutowania (takich operacji było kilka) spółka osiągnęła przychód, od którego miała obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Spółka nie zgodziła się z tym rozstrzygnięciem. Podkreśliła, że w momencie wypływu środków z rachunku dewizowego i przekazania ich na rachunek w walucie polskiej nie można mówić o powstaniu różnic kursowych i ich rozliczeniu w podatku dochodowym. Dla celów podatkowych istotny jest bowiem dopiero moment spłaty pożyczki. Jeśli wtedy powstaną dodatnie różnice kursowe, są one przychodem, a jeśli powstaną ujemne różnice kursowe, spółka może zaliczyć je do kosztów uzyskania przychodów.

Sąd przyznał rację spółce. Wyjaśnił, że zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przychodami - z pewnymi zastrzeżeniami - są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Jak wynika z art. 15a ust. 1-3 ustawy o CIT, różnice kursowe powstają tylko w warunkach określonych w tym przepisie. Podatnik musi więc otrzymać kredyt w walucie obcej, a później go spłacić również w walucie obcej. Sąd wyjaśnił, że o podatkowych różnicach kursowych można mówić dopiero w momencie spłaty kredytu, jeżeli pomiędzy wartością kredytu w walucie obcej (wyrażoną w złotych polskich w dacie jego otrzymania) a wartością tego kredytu walutowego (wyrażonego w złotych polskich w dacie jego spłaty) występują różnice wynikające z tego, że aby wykonać zaciągnięte zobowiązanie, podatnik na zakup waluty musi wydać więcej lub mniej złotych polskich.

Ponadto zgodnie z kolejnymi przepisami art. 15a ustawy o CIT dodatnie różnice kursowe, a więc gdy podatnik wydaje na spłatę kredytu mniej złotych, są przychodami. Jeśli jednak podatnik musi wydać więcej na spłatę, powstają ujemne różnice kursowe, które są jego kosztami. Sąd nie zgodził się więc z dyrektorem izby skarbowej. Wyjaśnił, że stanowisko organów podatkowych prowadziłoby do wielokrotnego rozpoznania różnic kursowych w momentach przewalutowania środków będących w posiadaniu spółki jak i w momencie spłaty pożyczki, co jest niedopuszczalne.

Łukasz Zalewski

lukasz.zalewski@infor.pl

Podstawa prawna

Art. 12 ust. 1 pkt 1, art. 15a ust. 1 3 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn.zm.).