Dywidendy na celowniku fiskusa
Choć minęło już kilka miesięcy od przełomowego orzeczenia, w którym Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił i zaakceptował koncepcję tzw. antyabuzywnej wykładni pojęcia rzeczywistego beneficjenta, temat opodatkowania dywidend wypłacanych na rzecz zagranicznych udziałowców wciąż wywołuje poważne wątpliwości
Przypomnijmy, że pod wpływem tzw. wyroków duńskich (wyroki TSUE z 26 lutego 2019 r. w sprawach C-116/16 i 117/16) NSA orzekł 31 stycznia 2023 r. (sygn. akt II FSK 1588/20), że:
- za niezgodną z celem dyrektywy w sprawie wspólnego systemu opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich (dalej: dyrektywa P–S) należy uznać sytuację, w której nie jest opodatkowana wypłata dywidendy spółce z kraju UE (EOG), która, nie będąc jej rzeczywistym właścicielem, pośredniczy jedynie w jej przekazaniu do kolejnej spółki mającej siedzibę przykładowo w kraju zaliczonym do tzw. rajów podatkowych;
- zwolnienie podatkowe jest dopuszczalne w sytuacji, w której płatność jest dokonywana co prawda poprzez pośrednika – podmiot niebędący rzeczywistym beneficjentem – ale ów rzeczywisty beneficjent ma siedzibę na terytorium UE (EOG) i mógłby skorzystać ze zwolnienia podatkowego, jeśli spełnia warunki formalne (tzw. look-through approach).
Wykładnia dokonana przez NSA, odwołująca się również do preambuły (celu) dyrektywy P–S, zakłada zatem, że nałożenie na płatnika (wypłacającego dywidendę) obowiązku weryfikacji statusu podatnika (jako beneficjenta rzeczywistego) służy zapobieganiu nadużywania przepisów służących eliminowaniu podwójnego opodatkowania.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.