Jeszcze raz o FATCA

Ponieważ I półrocze 2012 r. już za nami, warto jeszcze raz przypomnieć o amerykańskiej ustawie FATCA (Foreign Account Tax Compliance Act - ustawa o ujawnianiu dla celów podatkowych informacji o zagranicznych rachunkach) i o zagrożeniach, jakie niesie ze sobą ta ustawa dla polskich banków i instytucji finansowych. Ustawa, która ma wejść w życie już od 1 stycznia 2013 r., przewiduje nałożenie na zagraniczne - tj. nieposiadające siedziby w Stanach Zjednoczonych - banki i inne instytucje finansowe, a więc np. firmy ubezpieczeniowe, domy maklerskie, fundusze inwestycyjne itp., obowiązku informowania amerykańskich organów podatkowych o rachunkach prowadzonych na rzecz podatników amerykańskich, przy czym definicja tych podatników jest szeroka i obejmuje obywateli amerykańskich, w tym również takich, którzy nie są rezydentami Stanów Zjednoczonych dla celów podatkowych, a także obywateli innych państw - posiadaczy prawa pobytu w Stanach Zjednoczonych. Podstawą przekazywania informacji organom skarbowym Stanów Zjednoczonych, czyli IRS (Internal Revenue Service) ma być stosowna umowa zawarta przez zagraniczne instytucje finansowe z IRS. Zasadniczym celem regulacji FATCA było zidentyfikowanie - dla celów podatkowych - zagranicznych rachunków posiadanych przez podatników amerykańskich, dotychczas niekiedy nieujawnianych władzom podatkowym Stanów Zjednoczonych. FATCA przewiduje - jako sankcję za nieprzekazanie wymaganych danych - 30-proc. quasi-podatek nakładany na wypłaty dokonywane ze Stanów Zjednoczonych na zagraniczne rachunki z tytułu dywidend, odsetek oraz przychody z tytułu zbycia składników majątkowych, w tym m.in. papierów wartościowych. Sposobem uniknięcia tego podatku ma być zawarcie przez zagraniczną, tj. nieamerykańską, instytucję finansową umowy z IRS, umożliwiającą przekazanie stosownych informacji do IRS.