Najważniejsze orzeczenia 2014 roku

Wyrok z 11 lutego,

sygn. akt P 24/12

Obowiązek składania zestawień oświadczeń przez sprzedawców oleju opałowego jest zgodny z konstytucją.

Sprzedawcy mogą opodatkować niską stawką akcyzy sprzedaż oleju opałowego m.in. pod warunkiem, że zostanie on przeznaczony do celów opałowych. Nabywca oleju składa oświadczenie, że zużyje olej do tych celów, a sprzedawca do 25. dnia kolejnego miesiąca ma obowiązek złożyć w urzędzie skarbowym zestawienie takich oświadczeń. Jeśli tego nie zrobi albo się spóźni, musi opodatkować sprzedaż według nawet 10-krotnie wyższej stawki. Wyrok TK usankcjonował te przepisy. Podatnikom pomoże jednak nowelizacja ustawy o podatku akcyzowym.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 12 lutego, nr 29)

Postanowienie

z 2 kwietnia,

sygn. akt SK 18/09

Skutki wyroku (z 18 lipca 2013 r., sygn. akt SK 18/09) w sprawie podatku od ukrytych dochodów są całkowicie jasne. Jeśli budżetu państwa nie stać na zwrot podatku zapłaconego niezgodnie z konstytucją, to niech go spłaca w ratach.

TK odmówił wyjaśnienia wątpliwości prawnych związanych z wyrokiem z 18 lipca 2013 r. (sygn. akt SK 18/09) w sprawie nieujawnionych źródeł za okres sprzed 1 stycznia 2007 r. W wyniku tego wyroku sądy administracyjne zaczęły wydawać wyroki, w których nakazywały umarzać postępowania w sprawie nieujawnionych źródeł. Oznacza to, że organy podatkowe muszą zwrócić podatnikom nienależnie pobrany podatek wraz z odsetkami.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 15 kwietnia, nr 73)

Wyrok z 8 lipca,

sygn. akt K 7/13

Art. 12 ust. 1 w związku z art. 11 ust. 1 oraz art. 12 ust. 3 w związku z art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych rozumiane w ten sposób, że "inne nieodpłatne świadczenie" oznacza wyłącznie przysporzenie majątkowe o indywidualnie określonej wartości, otrzymane przez pracownika, są zgodne z konstytucją.

Trybunał wyjaśnił, jak interpretować przepisy dotyczące nieodpłatnych świadczeń, które otrzymują pracownicy od pracodawcy. Wskazał, że przychód u pracowników nie powstaje nawet wtedy, gdy dobrowolnie uczestniczą w spotkaniach integracyjnych czy szkoleniach. Podatek trzeba natomiast płacić, gdy pracodawca wykupi abonamenty medyczne, polisy ubezpieczeniowe, a także zapłaci za dowóz do pracy oraz kursy językowe.

TK jako pierwszy sąd dał jasne wskazówki, jak należy interpretować te przepisy. W uzasadnieniu wyjaśnił, że podstawowym kryterium, które powinno być stosowane przy ustalaniu, czy dane świadczenie nieodpłatne stanowiło przychód ze stosunku pracy, jest wystąpienie po stronie pracownika przysporzenia, czy to w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej, czy wymiernego zaoszczędzenia wydatku. Z zaoszczędzeniem mamy do czynienia, gdy pracownik dobrowolnie skorzystał ze świadczenia oferowanego przez pracodawcę. Oznacza to, że w przypadku braku świadczenia ze strony pracodawcy pracownik musiałby ponieść wydatek. Jednak gdy nieodpłatne świadczenie zostało przyjęte jako warunek niezbędny do zgodnego z prawem wykonania pracy, to po stronie pracownika nie pojawia się korzyść, która mogłaby być objęta podatkiem dochodowym.

Trybunał zwrócił uwagę, że świadczenia w naturze i inne nieodpłatne świadczenia - w przeciwieństwie do pieniędzy i wartości pieniężnych - są traktowane jako przychód wyłącznie pod warunkiem, że są "otrzymane". W odniesieniu do pieniędzy owo skonkretyzowanie i przypisanie ich jako przychodu będącego podstawą opodatkowania jest możliwe bez wydania sumy podatnikowi: wystarczy, że określona kwota pojawi się na liście płac i będzie do dyspozycji pracownika. Kwota ta jest korzyścią pracownika. Natomiast - w odniesieniu do innych nieodpłatnych świadczeń - gdy pracownik nie otrzymuje korzyści, należy uznać, że nie uzyskuje przychodu. Tym bardziej, bez skonkretyzowanego i indywidualnie przypisanego świadczenia, brak podstaw do określenia jego wysokości.

W podsumowaniu TK stwierdził więc, że za przychód pracownika mogą być uznane świadczenia, które:

- zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),

- zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść, a korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Trybunał odniósł się również do konkretnych nieodpłatnych świadczeń. Wyjaśnił m.in., że obiektywne kryterium - wystąpienia po stronie pracownika korzyści - nie jest spełnione, gdy pracodawca proponuje pracownikom udział w spotkaniach integracyjnych czy szkoleniowych, choćby organizowanych poza miejscem pracy. W tym przypadku, nawet jeśli pracownik uczestniczy w spotkaniu dobrowolnie, po jego stronie nie pojawia się korzyść, choćby w postaci zaoszczędzenia wydatku. Nie sposób bowiem zakładać, że gdyby nie "kursokonferencja" organizowana przez pracodawcę, pracownik wydałby pieniądze na uczestnictwo w niej.

Przychodem pracownika z umowy o pracę czy stosunku służbowego nie jest też możliwość okazjonalnego uczestnictwa w obiedzie czy kolacji, a wartość zjedzonych przez niego potraw i wypitych napojów nie wyznacza podstawy opodatkowania.

Jeśli chodzi o świadczenie w postaci dowozu pracownika z miejsca zamieszkania do pracy oraz dodatkowe ubezpieczenie go, to w tym przypadku można mówić o tym, że pracownik zaoszczędził wydatku i - w konsekwencji - świadczenie może stanowić przysporzenie objęte podatkiem dochodowym. Taka ocena jest jednak poprawna tylko pod warunkiem, że pracownik zgodził się na przyjęcie świadczenia.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 9 lipca., nr 131)

Wyrok z 29 lipca,

sygn. akt P 49/13

Przepis ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczący podatku od dochodów nieujawnionych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2007 r. jest niezgodny z konstytucją, ale straci moc obowiązującą po 18 miesiącach od ogłoszenia wyroku.

Bardzo ważny wyrok dla podatników, którzy mają postępowania o nieujawnione źródła przychodów. Orzeczenie nie było jednak zaskoczeniem, ponieważ rok wcześniej TK orzekł o niezgodności z konstytucją tych samych przepisów, ale w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2007 r. Odroczenie mocy obowiązującej o 18 miesięcy oznacza jednak, że organy podatkowe mogą skutecznie żądać zapłaty 75-proc. podatku. Sądy, w tym NSA, orzekały później, że wyrok TK oznacza, że przepisy o nieujawnionych źródła korzystają z domniemania konstytucyjności przez kolejne 18 miesięcy. Nie można więc umorzyć prowadzonych postępowań w sprawach o nieujawnione źródła przychodów.

Trybunał uzasadniając wyrok przyznał, że podziela pogląd wyrażony w wyroku o sygn. SK 18/09 (dotyczył nieujawnionych źródeł w stanie prawnym przed 1 stycznia 2007 r.), że wyrażenia użyte w art. 20 ust. 3 ustawy o PIT są niejasne i nieprecyzyjne. Na ich podstawie nie można jednoznacznie ustalić definicji "przychody ze źródeł nieujawnionych" i "przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach". W konsekwencji Trybunał stwierdził, że zaskarżony przepis nie spełnia wymagań legislacyjnych przewidzianych dla przepisów podatkowych.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 30 lipca, nr 146)

Wyrok z 25 września, sygn. akt K 49/12

Wydanie interpretacji w terminie 3 miesięcy oznacza jej podpisanie.

Wyrok oznacza, że interpretacja może zostać doręczona podatnikowi już po terminie trzymiesięcznym. W późniejszym postanowieniu z 29 października 2014 r. (sygn. akt S 5/14) Trybunał zasygnalizował Sejmowi, że brak urzędowej formy zawiadomienia o wydaniu interpretacji indywidualnej w ciągu trzech miesięcy od dnia otrzymania wniosku to luka w prawie.

Wyrok z 18 listopada, sygn. akt K 23/12

Ustawa o podatku od wydobycia niektórych kopalin jest zgodna z konstytucją.

Trybunał wyjaśnił, że proces uchwalenia ustawy przebiegał niezwykle szybko i sprawnie, ale nie oznacza to naruszenia konstytucji. Ponadto konstytucja daje ustawodawcy prawo do nakładania nowych podatków. Danina od niektórych kopalin (miedzi i srebra) nie jest też nadmierna, ponieważ ustawodawca wziął pod uwagę zdolności finansowe podatników. Konstytucja pozwala też nałożyć podatek na de facto jeden podmiot, o ile zostaną określone kryteria odnoszące się do wszystkich podatników. Każdy podmiot wydobywający w Polsce miedź i srebro będzie obłożony tym podatkiem.

Trybunał wyjaśnił również zasady dotyczące stosowania vacatio legis przy uchwalaniu ustaw podatkowych. Wskazał m.in., że 14-dniowe vacatio legis nie jest optymalnym rozwiązaniem z punktu widzenia konstytucji, ale wada ta została zrównoważona przez doniosłość funkcji fiskalnej realizowanej ustawą o podatku. Ponadto istotne jest, że zapowiedź wprowadzenia podatku ogłoszono dużo wcześniej, a proces legislacyjny trwał 3 miesiące. Adresaci ustawy o podatku od wydobycia kopalin mieli więc czas, aby przygotować się do zmian.

Trybunał dodał, że zakaz zmian w podatkach rocznych w czasie trwania roku rozliczeniowego odnosi się do wszystkich elementów konstrukcyjnych obowiązku podatkowego, a zatem podmiotu, przedmiotu, podstawy opodatkowania oraz stawek podatkowych. Zmiany ustaw podatkowych wprowadzone na mocy art. 17 i art. 19 ustawy 2 marca 2012 r. o podatku od kopalin (Dz.U. poz. 362 ze zm.) i wchodzące w życie w trakcie trwania roku podatkowego nie są objęte zakazem wynikającym z art. 2 konstytucji. Wejście ich w życie nie spowodowało modyfikacji ani przedmiotu opodatkowania PIT i CIT, ani stawek podatkowych, ani podstawy opodatkowania w tych podatkach.

TK przyznał też, że zakaz wprowadzania zmian w prawie podatkowym w czasie trwania roku podatkowego jest wiązany w orzecznictwie Trybunału jedynie z podatkami wymierzanymi w skali rocznej, a i ten nie ma charakteru absolutnego. Tymczasem podatek od wydobycia niektórych kopalin jest rozliczany w skali miesięcznej.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 19 listopada, nr 224)

Wyrok z 10 stycznia,

sygn. akt I OSK 2111/13

Przeciętny obywatel nie uzyska dostępu do danych o kontroli skarbowej w ramach dostępu do informacji publicznej.

Według NSA prawo do otrzymania przetworzonych informacji przez generalnego inspektora kontroli skarbowej ma tylko ta osoba, która daje rękojmię, że informacje te wykorzysta dla dobra społeczeństwa, a specjalnie opracowane informacje nie zostaną zmarnowane.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 14 stycznia 2014 r., nr 8)

Wyrok z 23 stycznia,

sygn. akt I FSK 280/13

Podatnik może wrócić do zwolnienia z VAT w ciągu roku.

Wyrok ważny dla drobnych przedsiębiorców, u których obroty nie przekroczyły 150 tys. zł. Nie muszą oni czekać do 1 stycznia następnego roku, aby ponownie skorzystać z preferencji.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 31 stycznia 2014 r., nr 21)

Uchwała w składzie siedmiu sędziów

z 27 stycznia,

sygn. akt II FPS 3/13

Jeśli naczelnik urzędu skarbowego zakwestionuje prawidłowość korekty deklaracji i wynikającej z niej nadpłaty podatku, nie musi automatycznie w każdej sprawie wszczynać postępowania i weryfikować całego zobowiązania podatkowego.

Z uchwały wynika, że jeśli podatnik w korekcie kwestionuje całe zobowiązanie albo znaczną jego część, to wtedy organ powinien z urzędu wszcząć postępowanie zmierzające do ustalenia zobowiązania podatkowego. Jednak ocena, czy wnioskujący o nadpłatę koryguje całość, czy znaczną część rozliczenia, powinna być dokonywana adekwatnie do okoliczności.

(Szczegółowo wyrok omawiany był DGP z 28 stycznia 2014 r., nr 18)

Wyrok z 7 lutego,

sygn. I FSK 1664/12

Odszkodowanie wypłacone za zerwanie umowy najmu podlega VAT.

Wyrok istotny dla firm, które płacą kary umowne. Wynika z niego, że rekompensata za przedterminowe rozwiązanie umowy najmu jest z nim integralnie związana i trzeba od niej zapłacić VAT, skoro sama umowa jest opodatkowana VAT.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 11 lutego 2014 r., nr 28)

Wyrok z 12 lutego,

sygn. I FSK 285/13

Oddziały zagranicznych spółek mogą odliczać VAT od zakupów dokonywanych w Polsce.

Warunkiem odliczenia przez oddział jest to, aby zagraniczna spółka wykazała związek między tymi zakupami a swoją działalnością za granicą.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 7 kwietnia 2014 r., nr 67)

Wyrok z 4 marca,

sygn. akt I FSK 451/13

Po zdjęciu banderol z wyrobów akcyzowych nie trzeba robić korekty.

Z wyroku wynika, że firma, która zerwie znaki akcyzy z butelek, aby wykorzystać zawarty w nich alkohol do produkcji innych napojów, nie musi korygować deklaracji, gdy towar nie opuścił składu podatkowego. Wyrok ma istotne znaczenie dla podatników zajmujących się produkcją lub importem wyrobów podlegających obowiązkowi banderolowania, a więc działających nie tylko w branży spirytusowej, ale też winiarskiej oraz tytoniowej.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 25 marca 2014 r., nr 58)

Wyrok z 14 marca,

sygn. akt II FSK 683/12

Od hipoteki łącznej jest jedna deklaracja PCC.

W przypadku ustanowienia hipoteki łącznej na kilku nieruchomościach podatek od czynności cywilnoprawnych oblicza się raz od kwoty zabezpieczonego nią kredytu, nawet jeśli hipoteka została ustanowiona na kilku nieruchomościach.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 17 marca 2014 r., nr 52)

Wyrok z 25 marca,

sygn. akt I FSK 257/13

Bankowóz nie daje prawa do pełnego odliczenia VAT.

NSA przyznał rację organom podatkowym, że jeśli przedsiębiorca nie zajmuje się profesjonalnie przewozem gotówki, to nie ma prawa do pełnego odliczenia VAT, używając nawet do celów biznesowych takiego samochodu.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 26 marca 2014 r., nr 59)

Wyrok z 27 marca,

sygn. akt II FSK 979/12

Komornik nie może zająć w ramach egzekucji nadpłaty podatku.

Urząd skarbowy nie może na wezwanie komornika sądowego przekazać mu podatku, który został nadpłacony przez dłużnika. Musi mu odmówić, ponieważ pierwszeństwo przed przepisami dotyczącymi nakazu zapłaty w postępowaniu cywilnym mają regulacje podatkowe.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 28 marca 2014 r., nr 61)

Wyrok z 22 kwietnia,

sygn. akt I FSK 2163/13

Jeśli podatnik korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie przepisu krajowego, niezgodnego z przepisami unijnymi, to nie może jednocześnie odliczać podatku naliczonego.

Wyrok zapadł po orzeczeniu TSUE z 28 listopada 2013 r. w sprawie C-319/12 MDDP Akademia Biznesu. NSA w pełni zastosował ten wyrok. Stwierdził też, że podatnik może transakcje, które zgodnie z prawem krajowym, ale wbrew dyrektywie pozostawały zwolnione od VAT, opodatkować i skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 23 kwietnia 2014 r., nr 78)

Wyrok z 29 kwietnia,

sygn. akt. II FSK 1220/12

Wypłaty dla pracowników z dochodu netto mogą być zaliczone do kosztów podatkowych.

W ocenie organów, kosztem mogą być tylko te wypłaty, które są realizowane przed ustaleniem dochodu netto. NSA stwierdził, że dochód uzyskany w określonym roku podatkowym może być w kolejnych latach przedmiotem analizy pod względem podatkowym na nowo. Stanowisko NSA w tej kwestii jest jednak niejednolite.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 13 maja 2014 r., nr 91)

Wyrok z 8 maja,

sygn. akt II FSK 1228/12

Kto zaczął użytkować nowo wybudowany obiekt, musi płacić podatek od nieruchomości, nawet jeśli nie było jeszcze formalnego pozwolenia.

Przepisy ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie uzależniają powstania obowiązku podatkowego od uzyskania ostatecznego pozwolenia na użytkowanie. W ocenie NSA decyduje o tym moment faktycznego zakończenia prac budowlanych i rozpoczęcia użytkowania.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 9 maja 2014 r., nr 89)

Uchwała w składzie siedmiu sędziów z 12 maja, sygn. akt I OPS 10/13

Nie ma możliwości złożenia skargi do sądu administracyjnego z e-podpisem.

Obecnie do sądu administracyjnego nie można wnieść skutecznie żadnego pisma procesowego, które nie jest odręcznie podpisane. Odpowiednie przepisy, które umożliwią składanie pism elektronicznych, zaczną obowiązywać dopiero w 2017 r.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 13 maja 2014 r., nr 91)

Wyrok z 3 czerwca,

sygn. akt II FSK 1667/12

Spółkę komandytowo-akcyjną należy traktować jak kapitałową, a nie osobową.

NSA uznał, że SKA stanowi podmiot, w którym niezależnie od elementu personalnego związanego z osobą komplementariusza występuje element wkładu kapitałowego, z którym wiąże się wystawienie akcji, a które mogą być przedmiotem publicznego obrotu. Wyrok ten zapadł przed rozstrzygnięciem TSUE (sprawa C-357/13 Drukarnia Multipress), który ma odpowiedzieć na pytanie prejudycjalne zadane przez WSA w Krakowie (sygn. akt I Sa/Kr 188/13), czy Polska mogła objąć podatkiem SKA na takich samych zasadach, jak spółki osobowe.

Wyrok z 3 czerwca,

sygn. akt I FSK 956/13

Przedmiot przekazany udziałowcowi w ramach wypłaty dywidendy rzeczowej podlega VAT.

Wyrok ważny dla spółek, które przekazują udziałowcom w ramach wypłaty należnej im dywidendy, np. nieruchomości. Taka dywidenda rzeczowa stanowi nieodpłatną dostawę towarów i podlega opodatkowaniu 23-proc. stawką VAT.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 9 czerwca 2014 r., nr 110)

Wyroki z 1 lipca,

sygn. akt I FSK 609/14

i I FSK 641/14

Syndycy nie muszą korygować VAT za podatnika w trakcie trwania postępowania upadłościowego.

To przełomowe orzeczenia dla syndyków. Praktyka organów podatkowych była taka, że nakazywały syndykom, którzy zarządzają majątkiem upadłego przedsiębiorcy, korektę VAT naliczonego, wynikającego z ulgi na złe długi.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 2 lipca 2014 r., nr 126)

Wyrok z 1 lipca,

sygn. akt I FSK 1123/13

Cena towarów o małej wartości dla zwolnienia z VAT nie może przekroczyć kwoty 100 zł netto, a nie brutto.

Wyrok interpretujący art. 7 ust. 2 i ust. 4 pkt 1 ustawy o VAT. Zgodnie z nimi podatku nie muszą naliczać przedsiębiorcy, gdy przekazują nieodpłatnie prezenty o małej wartości, których łączna wartość dla jednej osoby w roku podatkowym nie przekroczyła kwoty 100 zł. NSA potwierdził, że kwotę tę należy rozumieć jako cenę nabycia netto tych produktów.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 2 lipca 2014 r., nr 126)

Wyrok z 1 lipca,

sygn. akt II FSK 1904/12

Przedsiębiorca, który wznawia działalność gospodarczą, może wybrać ryczałt tylko do 20 stycznia, a nie do dnia uzyskania pierwszego przychodu.

Wyrok istotny dla podatników, którzy zawiesili prowadzenie firmy zanim uzyskali pierwszy przychód, a następnie zdecydowali się ją prowadzić ponownie. Według organów podatkowych i NSA, wznowienie działalności nie oznacza ponownego jej rozpoczęcia. Dlatego w takim przypadku do podatników wznawiajacych działalność nie mają zastosowania przepisy o złożeniu oświadczenia o wyborze ryczałtu - takie jak dla podatników rozpoczynających działalność po raz pierwszy.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 3 lipca 2014 r., nr 127)

Wyroki z 4 lipca,

sygn. akt I FSK 1234/13; I FSK 1235/13

Byli wspólnicy zlikwidowanej spółki cywilnej mogą zmienić nie tylko deklarację, ale również fakturę VAT.

Wyrok ma znaczenie dla firm, które np. błędnie opodatkowały daną transakcję i odprowadziły od niej VAT (np. sprzedając nieruchomość, mimo że ta transakcja mogła podlegać zwolnieniu). Jeśli przedsiębiorcy dowiedzieli się o tym np. po rozwiązaniu firmy - spółki, to organy podatkowe odmawiały im korekty faktury w takiej sytuacji, bo nie istnieje podmiot, który mógłby tej korekty dokonać. NSA taką praktykę zakwestionował.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 3 lipca 2014 r., nr 127)

Wyroki z 4 lipca,

sygn. akt I FSK 1234/13; I FSK 1235/13

Podatnik musi sprawdzać przy listonoszu, czy przesyłka faktycznie zawiera pismo z urzędu.

Doręczenie przesyłki jest zawsze oparte na pewnych domniemaniach, a podatnik ma obowiązek sprawdzić zawartość przesyłki jeszcze przy doręczycielu i jemu zgłosić ewentualne uwagi. Po odbiorze przesyłki nie można kwestionować jej zawartości i stwierdzać przed urzędem, że koperta była pusta.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 8 lipca 2014 r., nr 130)

Uchwała w składzie siedmiu sędziów z 7 lipca, sygn. akt II FPS 1/14

W przypadku interpretacji nie obowiązuje zakaz rozstrzygania na niekorzyść skarżącego. Sąd może uchylić interpretację nawet w tej części, która była korzystna dla podatnika.

Problem dotyczy podatników, którzy zaskarżają wydane w ich sprawie interpretacje indywidualne tylko w części niezgodnej z ich stanowiskiem, a sąd uchyla je w całości. Także w części dla nich korzystnej. Wyrok sądu stawia ich więc w gorszej sytuacji, niż gdyby skargi nie złożyli.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 8 lipca 2014 r., nr 130)

Wyrok z 20 sierpnia,

sygn. akt II FSK 3058/13

Nadpłata powstała w wyniku wyroku TSUE musi zostać zwrócona wraz z odsetkami.

Wyrok zapadł w kontekście podatku od czynności cywilnoprawnych i wyroku TSUE z 16 lutego 2012 r. w sprawie C-372/10 Pak - Holdco. Przedsiębiorcy, którym organy podatkowe odmawiają przyznania oprocentowania, mogą w sporze z fiskusem powoływać się na ten wyrok NSA.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 25 sierpnia 2014 r., nr 163)

Uchwała pełnego składu Izby Finansowej

z 29 września,

sygn. II FPS 4/13

Po upływie terminu przedawnienia nie jest dopuszczalne prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego, które wygasło przez zapłatę.

Uchwała potwierdza to, co orzekła skład siedmiu sędziów NSA w uchwale z 3 grudnia 2012 r. (sygn. akt I FPS 1/12). NSA przyjął pogląd, że po upływie terminu przedawnienia organ drugiej instancji musi uchylić decyzję organu pierwszej instancji i umorzyć całe postępowanie, a podatnikowi, który uiścił należność, zwrócić ją.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 19 listopada 2014 r., nr 224)

Wyrok z 7 października, sygn. akt II FSK 2522/12

Płatnik, który pobrał podatek nienależnie bądź w wysokości wyższej od należnej, musi zwrócić potrącone sobie wynagrodzenie lub odpowiednią jego część.

W sytuacji gdy odpowiedzialność za wyliczenie, potrącenie i odprowadzenie podatku ponosi płatnik, to w razie błędu musi on zwrócić nienależnie pobrane wynagrodzenie wraz z odsetkami. Jeśli wysokość podatku pobranego od podatnika zależy od przedstawienia przez niego np. certyfikatu rezydencji, to w razie jego braku i nieprawidłowego rozliczenia płatnik, który potrącił sobie wynagrodzenie, musi je zwrócić.

Wyrok z 8 października, sygn. akt I FSK 1513/13

Organizowanie nieodpłatnych dojazdów do pracy dla pracowników firm współpracującyh z przedsiębiorcą ma związek z jego działalnością gospodarczą i nie jest obciążone VAT.

Wyrok jest ważny dla tych przedsiębiorców, którzy organizują bezpłatny transport nie tylko dla swoich pracowników, ale też np. pracowników firmy sprzątającej czy ochroniarskiej, działających na rzecz tego przedsiębiorcy. Od nieodpłatnych przewozów nie muszą naliczać VAT.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 14 października 2014 r., nr 199)

Wyrok z 21 października, sygn. akt I FSK 1536/13

Z ulgi na złe długi można skorzystać tylko przez dwa lata, ale złożoną w związku z tym deklarację można poprawiać przez pięć lat.

Wyrok ważny dla przedsiębiorców, którzy korygują VAT należny z uwagi na posiadane nieściągalne wierzytelności od swoich kontrahentów. Jeśli popełnią błąd w rozliczeniu, to mają prawo do jego korekty przez pięć lat, a nie jak uważają organy podatkowe - dwa lata (licząc od momentu wystawienia faktury dokumentujące wierzytelność).

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 23 października 2014 r., nr 206)

Wyrok z 5 listopada,

sygn. akt I FSK 1658/13

Spółka cywilna może odliczyć VAT naliczony od nieruchomości kupionej jeszcze przed jej założeniem, a następnie wniesionej do niej aportem.

To korzystny wyrok dla podatników, którzy ponieśli wiele wydatków inwestycyjnych jeszcze przed formalnym założeniem działalności gospodarczej. Wynika z niego, że nie może być przeszkodą do odliczenia VAT od takich zakupów fakt, że faktura została wystawiona na prywatne osoby, a nie na później założoną firmę, np. spółkę cywilną, która chce ten podatek odliczyć.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 6 listopada 2014 r., nr 216)

Wyrok z 19 listopada,

sygn. akt II FSK 513/13

Pięcioletni termin przedawnienia jest końcowy dla wszelkich postępowań podatkowych. Także dla tych dotyczących rozliczania strat. Po jego upływie urząd nie ma żadnej możliwości prowadzenia postępowania. Niezależnie od tego, czy jest to organ pierwszej, czy drugiej instancji.

Wyrok ten jest konsekwencją zapadłej uchwały pełnego składu Izby Finansowej NSA z 29 września 2014 r. (sygn. akt II FPS 4/13). Przez lata organy podatkowe uważały, że czasową granicą, do kiedy można kwestionować wykazaną przez podatnika stratę, jest ostatni rok, z upływem którego przedawni się dochód rozliczony z tą stratą (czyli np. stratę za 2005 r., którą podatnik mógł odliczyć od dochodu uzyskanego w latach 2006 -2010, rozliczy w 2016 roku, ponieważ wtedy przedawnia się dochód rozliczony ze stratą za 2010 r.). Zgodnie z orzeczeniem organ może weryfikować stratę na zasadach ogólnych, czyli przez pięć lat, a nie przez ponad 10 - np. zobowiązanie za 2005 r. przedawnia się z końcem 2011 r.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 24 listopada 2014 r., nr 227)

Wyrok z 19 listopada,

sygn. akt I FSK 1637/13

Opłaty za wysyłkę towaru pobierane przez sprzedawców są dla nich wynagrodzeniem i zwiększają wartość należnego VAT.

Firma, która zawiera umowę z pocztą we własnym imieniu i pobiera od klientów opłaty za wysyłkę, musi je wliczać do podstawy opodatkowania. To ważny wyrok dla tych przedsiębiorców, którzy prowadzą sprzedaż wysyłkową i próbują zaoszczędzić na VAT, nie wliczając do obrotu opłat pocztowych czy kurierskich.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 20 listopada 2014 r., nr 225)

Wyrok z 27 listopada,

sygn. akt I FSK 1770/13

Warunkiem przyspieszonego zwrotu nadwyżki VAT jest zapłata za faktury z rachunku bankowego przedsiębiorcy.

Wyrok potwierdza restrykcyjne stanowisko organów podatkowych, które uzależniają szybszy (w terminie 25 dni, a nie 60 dni) zwrot nadwyżki VAT przedsiębiorcy na jego konto właśnie od zapłaty za faktury zakupowej z jego firmowego rachunku, a nie z jakiegokolwiek innego (nawet z konta depozytowego notariusza czy też w formie przekazu).

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 4 grudnia 2014 r., nr 235)

Postanowienie z 6 lutego, C-33/13 Marcin Jagiełło

Nie można odmówić podatnikowi prawa do odliczenia podatku na tej podstawie, że wystawca faktury popełnił przestępstwo lub dokonał nieprawidłowości, i dostawa towarów rzeczywiście nie została zrealizowana przez tego wystawcę. Możliwe jest to jednak wówczas, gdy zostanie wykazane na podstawie obiektywnych przesłanek (ale bez wymagania od podatnika podejmowania przez niego czynności sprawdzających), że wiedział lub powinien był wiedzieć, że wskazana dostawa wiąże się z przestępstwem w dziedzinie VAT. Rozstrzygnięcie tych wątpliwości należy do sądu krajowego.

Trybunał podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w poprzednich orzeczeniach, np. wyrokach: z 21 czerwca 2012 r. w sprawach połączonych C-80/11 i C-142/11 Mahagében i Dávid, z 6 września 2012 r. w sprawie C-324/11 Tóth, a także z 6 grudnia 2012 r. w sprawie C-285/11 Bonik oraz z 31 stycznia 2013 r. w sprawach C-642/11 Stroj trans EOOD i C-643/11 ŁWK - 56 EOOD. W ocenie polskich sądów określenie działań, jakich w konkretnym wypadku można w sposób uzasadniony oczekiwać od podatnika, który zamierza skorzystać z prawa do odliczenia VAT, w celu upewnienia się, że dokonywane przez niego transakcje nie wiążą się z popełnieniem przestępstwa przez podmiot działający na wcześniejszym etapie obrotu, zależy przede wszystkim od okoliczności konkretnej sprawy (m.in. wyrok NSA z 9 października 2014 r., sygn. akt I FSK 823/14).

Wyrok z 13 marca,

C-107/13 FIRIN OOD

Odbiorca faktury musi skorygować podatek naliczony, jeśli dostawa towaru nie została zrealizowana. Taki obowiązek istnieje, nawet jeśli dostawca nie zwrócił zamawiającemu zaliczki za towar.

To kolejne orzeczenie dotyczące fałszywych transakcji. Wynika z niego, że jeśli odbiorca faktury nie mógł nie wiedzieć, że bierze udział w oszustwie, to organy podatkowe mają prawo zażądać korekty podatku naliczonego. Nie ma znaczenia okoliczność, że odbiorca nie otrzymał z powrotem zaliczki, którą wpłacił na poczet dostawy, a do której ostatecznie nie doszło.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 17 marca 2014 r., nr 52)

Postanowienie z 20 marca, C-72/13 Gmina Wrocław

Oceniając działalność podmiotów publicznych (np. gmin) oraz ich opodatkowanie, sąd krajowy musi ocenić, czy stanowią one działalność gospodarczą.

Wyrok ma znaczenie dla gmin, które sprzedają bądź wnoszą w formie aportu do spółek nabyte w drodze darowizny czy spadkobrania np. nieruchomości, czy przedmioty użytku domowego. W tej sytuacji kluczowa jest ocena, czy sprzedaż poszczególnych składników jest realizowana przez samorząd w charakterze podmiotu handlowego profesjonalnie zajmującego się nabywaniem i sprzedażą towarów. W ocenie polskich sądów zawsze należy brać pod uwagę okoliczności danej sprzedaży (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 28 października 2014 r., sygn. akt I Sa/Wr 1730/14).

Wyrok z 10 kwietnia, C-190/12 Emerging Markets Series of DFA Investment Trust Company

Dywidendy wypłacane funduszom inwestycyjnym z państw spoza Unii Europejskiej powinny być w Polsce zwolnione z podatku dochodowego, o ile podmioty te prowadzą działalność na takich samym zasadach, jakie obowiązują w UE.

Trybunał uznał, że państwa członkowskie UE nie mogą dyskryminować funduszy inwestycyjnych z państw trzecich, jeśli wykonują one działalność na warunkach równoważnych z tymi, które mają zastosowanie do funduszy unijnych. Dlatego te podmioty (np. amerykańskie), które spełniają standardy europejskich funduszy, nie powinny płacić podatku dochodowego na takich samych warunkach jak fundusze europejskie.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 11 kwietnia 2014 r., nr 71)

Postanowienie z 5 czerwca, C-500/13 Gmina Międzyzdroje

Gdy podatnik zmienia przeznaczenie nieruchomości, z wykonywania czynności niedających prawa do odliczenia VAT na inne, które dają prawo do odliczenia, to nie może skorygować tego podatku jednorazowo, ale w okresie 10 lat, licząc od chwili oddania obiektu do użytkowania.

Wyrok zapadł w sprawie gminy, która zdecydowała się przeznaczyć wybudowane wcześniej obiekty użyteczności publicznej (np. hale sportowe), a przy budowie której nie odliczała podatku naliczonego (czynność nieopodatkowana), na cele komercyjne - np. poprzez oddanie ich w dzierżawę firmie prywatnej (czynność opodatkowana z prawem do odliczenia). W takiej sytuacji gmina na podstawie art. 91 ust. ustawy o VAT ma prawo do odzyskania części podatku naliczonego w drodze 10-letniej korekty, w wysokości 1/10 rocznie, licząc od roku, w którym nieruchomości zostały oddane do użytkowania.

Wyrok z 12 czerwca, C-461/12 Granton Advertising BV

Odpłatne karty rabatowe dające zniżki na zakupy nie są rodzajem papierów wartościowych. Ich sprzedaż nie jest transakcją finansową, nie jest objęta zwolnieniem z VAT i podlega opodatkowaniu.

Zgodnie z wyrokiem karty rabatowe wydawane klientom podlegają VAT. Dotychczas stanowisko polskich organów podatkowych było niejednolite w tej kwestii. Sprawa, jaką się zajął TSUE, nie dotyczyła kart darmowych, tzn. dających prawo do darmowych zakupów.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 13 czerwca 2014 r., nr 114)

Wyrok z 3 września, C-589/12 GMAC UK

Podatnik może powołać się na skutek bezpośredni dyrektywy w odniesieniu do danej transakcji, oraz równocześnie powołać się na przepisy prawa krajowego w tym zakresie, nawet jeżeli łączne zastosowanie tych przepisów będzie prowadziło do zupełnie innego rezultatu niż przewidują to przepisy stosowane odrębnie.

Państwo członkowskie w przypadku braku lub wadliwej implementacji dyrektywy nie może odmówić podatnikowi bezpośredniego stosowania przepisu dyrektywy. Polscy przedsiębiorcy mogą skorzystać z tego wyroku i np. mogą powoływać się bezpośrednio na przepisy dyrektywy VAT w odniesieniu do wierzytelności nieściągalnych (ulga na złe długi) w kontekście tego, że przepisy dyrektywy nie uzależniają prawa do ulgi od statusu VAT nabywcy.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 3 listopada 2014 r., nr 213)

Wyrok z 16 października, C-605/12 Welmory Sp. z o.o.

Podatnik mający siedzibę działalności gospodarczej w jednym państwie członkowskim, który korzysta z usług świadczonych przez drugiego podatnika mającego siedzibę w innym państwie członkowskim, powinien być uważany za posiadającego w tym innym państwie członkowskim "stałe miejsce prowadzenia działalności".

Wyrok zapadł w sprawie polskiej spółki. Ma on znaczenie dla polskich przedsiębiorców, którzy współpracują z zagranicznymi kontrahentami przy świadczeniu, w szczególności, usług informatycznych. Jeśli okaże się, że polska firma nie wykonuje usług na rzecz unijnego podmiotu, lecz jego stałej placówki w Polsce, to wtedy VAT będzie należny w Polsce, a nie w innym kraju UE. Tak będzie, gdy zagraniczna firma korzysta z infrastruktury informatycznej umiejscowionej w Polsce i z polskich pracowników.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 17 października 2014 r., nr 202)

Wyrok WSA we Wrocławiu z 28 stycznia, sygn. akt I SA/Wr 1826/13

Polska spółka może nie pobrać podatku dochodowego od wypłaty dywidendy na rzecz słowackiej spółki komandytowej, po spełnieniu określonych warunków.

Interesujący wyrok, dotyczący możliwości optymalizacji podatku dochodowego z wykorzystaniem spółki słowackiej.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 3 marca, nr 42)

Wyrok WSA w Kielcach z 25 marca, sygn. akt I SA/Ke 122/14

Spółka, która w związku z przeprowadzonym postępowaniem likwidacyjnym, przekazuje swoje mienie akcjonariuszowi, nie płaci CIT.

Ważny i korzystny wyrok dla spółek, które likwidują działalność i przekazują mienie akcjonariuszom. W takiej sytuacji nie muszą płacić podatku dochodowego od przekazanego mienia.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 22 kwietnia, nr 77)

Wyrok WSA w Szczecinie z 29 maja, sygn. akt I SA/Sz 32/14

Hotelowy basen, sauna, sala fitness, szatnie mogą być opodatkowane niską stawką podatku, jeżeli są one równocześnie wykorzystywane do prowadzenia działalności leczniczej.

Bardzo ciekawy wyrok dla właścicieli np. hoteli w miejscowościach wypoczynkowych i uzdrowiskowych, potwierdzający możliwość zoptymalizowania podatku od nieruchomości, jeśli w budynku jednocześnie prowadzona jest działalność lecznicza.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 17 czerwca, nr 116)

Wyrok WSA w Łodzi z 2 czerwca, sygn. akt I SA/Łd 229/14

Podatnik, który za pieniądze ze sprzedaży działki kupi kilka lokali, by je następnie wynajmować, musi zapłacić podatek od dochodu ze zbycia gruntu.

Ciekawy wyrok, dotyczący zwolnienia z podatku przychodu ze sprzedaży mieszkania/działki przed upływem 5 lat od nabycia. WSA przyznał, że celem podatnika musi być dążenie do zamieszkania w nowym lokalu, aby można było skorzystać ze zwolnienia z PIT. Odmiennie orzekł WSA w Warszawie w wyroku z 22 października 2014 r. (sygn. akt III SA/Wa 1028/14).

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 20 czerwca, nr 118)

Wyrok WSA w Poznaniu z 25 czerwca, sygn. akt I SA/Po 180/14

Pracownik, któremu pracodawca oddaje pieniądze wydane na cele firmowe, nie płaci od nich PIT.

Wyrok dotyczył leśników, ale jego skutki dotyczą również pracowników innych firm.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 21 lipca, nr 139)

Wyrok WSA w Białymstoku z 16 lipca, sygn. akt I SA/Bk 217/14

Urząd ma obowiązek wytłumaczyć, dlaczego nie odda VAT w terminie.

Kolejny ważny wyrok potwierdzający, że organy podatkowe nie mogą przedłużać terminu na zwrot VAT w nieskończoność, tłumacząc że muszą zweryfikować, czy zwrot VAT jest zasadny.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 21 sierpnia, nr 161)

Wyrok WSA w Opolu z 25 lipca, sygn. akt I SAB/Op 3/14

Jeżeli organ podatkowy toczy równolegle dwa postępowania wobec osób ze sobą powiązanych, to może wielokrotnie przedłużać jedno z nich.

Urząd prowadzący postępowania nie musi uzasadniać swojego postanowienia o nowym terminie, jeśli nie jest to podyktowane dobrem śledztwa, a więc np. gdy prowadzi równoległe postępowania wobec matki i syna.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 12 sierpnia, nr 155)

Wyrok WSA w Rzeszowie z 5 sierpnia, sygn. akt I SA/Rz 449/14

Dopiero definitywna rezygnacja z funkcji członka zarządu uwolni od konieczności spłaty podatkowych długów spółki.

Jeśli prezes firmy złożył formalną rezygnację, ale później faktycznie dalej pełnił tę funkcję, to również za okres po złożeniu rezygnacji odpowiada za zaległości podatkowe spółki. Okres odpowiedzialności zakończy się, gdy faktycznie zrezygnuje z funkcji.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 1 września, nr 168)

Wyrok WSA w Poznaniu z 6 sierpnia, sygn. akt III SA/Po 721/13

Urząd skarbowy nie może automatycznie naliczać daniny spadkobiercy, który z opóźnieniem dowiedział się o nabytym spadku.

Korzystny wyrok dla osób, które nabyły spadek, ale dowiedziały się o tym po upływie pół roku.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 22 sierpnia, nr 162)

Wyrok WSA w Łodzi z 3 września, sygn. akt I SA/Łd 242/14

Jeżeli organ odwoławczy podpisze decyzję dotyczącą zobowiązania powstałego z mocy prawa przed terminem przedawnienia, to jest ona wiążąca, nawet gdy podatnik dostanie ją później.

Termin na wydanie decyzji to termin na jej podpisanie. Organ może ją doręczyć również po terminie. Taka sama zasada obowiązuje w przypadku wydawania interpretacji indywidualnych, co potwierdził w wyroku Trybunał Konstytucyjny.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 22 września, nr 183)

Wyrok WSA w Gdańsku z 9 września, sygn. akt I SA/Gd 716/14

Wdowa nie nabywa powtórnie nieruchomości, którą kupiła wraz mężem do wspólności majątkowej.

Kolejny, ale ważny wyrok dotyczący małżonków, z których jeden zmarł. Sąd potwierdził, że jeśli małżonków łączyła wspólność majątkowa, to po śmierci jednego z nich drugie nie nabywa ponownie nieruchomości, bo nie można wyodrębnić przypadającego każdemu z nich udziału w nieruchomości. W efekcie wdowa nie musi płacić PIT po śmierci małżonka, a pięcioletni okres na zbycie mieszkania czy domu należy liczyć od wspólnego nabycia, a nie nabycia w drodze spadku po mężu.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 26 września, nr 187)

Wyrok WSA w Warszawie z 19 września, sygn. akt III SA/Wa 829/14

Wydatki ponoszone przez spółkę w związku z przeprowadzeniem przymusowego wykupu akcji mogą być kosztem uzyskania przychodu.

Korzystne rozstrzygnięcie dla firm przeprowadzających przymusowy wykup akcji. Sąd wskazał, że wydatki, jakie musi ponieść spółka na realizację uchwały walnego zgromadzenia akcjonariuszy, są kosztami związanymi z jej funkcjonowaniem jako spółki akcyjnej.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 30 października, nr 211)

Wyrok WSA w Warszawie z 8 października, sygn. akt III SA/Wa 2886/13

Organy podatkowe nie mogą dokonać zabezpieczenia na majątku podatnika bez przeprowadzenia postępowania podatkowego lub kontroli.

Sąd sprzeciwił się praktyce organu, aby dokonać zabezpieczenia na początku kontroli. Decyzje organów o zabezpieczeniu są wykonalne natychmiast, z mocy prawa, dlatego powinny zostać wydane dopiero po przeprowadzeniu postępowania podatkowego.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 10 października, nr 197)

Wyrok WSA w Warszawie z 22 października, sygn. akt III SA/Wa1320/14

Wash-out, czyli kontrakty odwrotne, nie podlegają VAT.

Sąd wyjaśnił, że kontrakty odwrotne nie są ani dostawą towarów, ani świadczeniem usług. Z tego powodu nie podlegają przepisom z zakresu VAT.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 27 października, nr 208)

Wyrok WSA w Gdańsku z 22 października, sygn. I SA/Gd 963/14

Obciążenie kontrahenta unijnego dodatkowymi kosztami z tytułu spadku wartości materiałów produkcyjnych nabytych do produkcji jest częścią WDT.

Chodziło o sytuację, gdy spółka produkująca sprzęt telekomunikacyjny na rzecz kontrahenta z UE kupowała materiały do produkcji, które następnie traciły na wartości. Aby zrekompensować sobie utratę wartości, spółka obciążała kontrahenta dodatkową opłatą. Sąd przyznał, że dodatkowa opłata jest częścią wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 11 grudnia, nr 240)

Wyrok WSA w Białymstoku z 30 października, sygn. akt I SA/Bk 368/14

Kosztem podatkowym może być wydatek na jacht oferowany na wynajem.

Przychodu nie pomniejszą natomiast fortepian, sejf i samolot, choćby nawet miały podnieść prestiż firmy. Sejf służył bowiem celom osobistym podatnika, samolot nie był używany, a fortepian nie został wykorzystany do reklamy firmy. Wydatki te nie miały więc związku z przychodami.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 8 grudnia, nr 237)

Wyrok WSA w Krakowie z 4 listopada, sygn. akt I SA/Kr 1517/14

Szkolenia mogą być zwolnione z VAT, nawet jeśli państwo nie sprawuje nad nimi kontroli.

Kolejny korzystny dla podatników prowadzących szkolenia wyrok, dotyczący opodatkowania VAT usług kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 12 listopada, nr 219)

Wyrok WSA w Łodzi z 5 listopada, sygn. akt I SA/Łd 549/14

Spłata kredytu budowlanego zaciągniętego przez spółdzielnię też jest własnym celem mieszkaniowym.

Wyrok korzystny dla osób, które muszą spłacić kredyt budowlany zaciągnięty przez spółdzielnię na wkład budowlany. Sąd przyznał, że spłata takiego kredytu to odpowiednik ceny płaconej przy nabyciu na podstawie umowy sprzedaży. Jeśli więc podatnik dostanie np. działkę i sprzedaje ją przed upływem 5 lat od nabycia, to dochód ze sprzedaży będzie zwolniony z PIT, jeśli zostanie przeznaczony w ciągu dwóch lat na przekształcenie mieszkania lokatorskiego we własnościowe, w tym na spłatę kredytu zaciągniętego przez spółdzielnię.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 12 grudnia, nr 241)

Wyrok WSA w Gliwicach z 6 listopada, sygn. akt III SA/Gl 879/14

Obciążenie pożyczkobiorcy zryczałtowanymi kosztami czynności windykacyjnych nie jest opodatkowane VAT, to nie usługa.

Podatnik udzielał klientom pożyczek i w przypadku gdy klient nie zwrócił jej w terminie, to dostawał wezwania do zapłaty - po 14 dniach, a po kolejnych 7 dniach podatnik podejmował czynności windykacyjne. Za wezwanie i windykację płacił pożyczkobiorca. Sąd przyznał, że pożyczkodawca nie ma obowiązku naliczania VAT od opłat za wezwania do zapłaty oraz od czynności windykacyjnych.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 16 grudnia, nr 243)

Wyrok WSA w Białymstoku z 12 listopada, sygn. akt I SA/Bk 493/14

Zarówno wynagrodzenie za ustanowienie służebności przesyłu, jak i odszkodowanie za obniżenie wartości nieruchomości są zwolnione z PIT.

Nie tylko ustanowienie służebności przesyłu korzysta z preferencji w podatku dochodowym, ale również odszkodowanie, jakie otrzymuje właściciel działki za obniżenie jej wartości. Wyrok korzystny dla osób, które podpisują umowy na ustanowienie służebności przesyłu.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 28 listopada, nr 231)

Wyrok WSA w Kielcach z 18 listopada, sygn. akt I SA/Ke 548/14

Rodzic nie traci prawa do ulgi na dziecko w PIT, jeśli pełnoletnia pociecha zarabia wyłącznie za granicą.

Wyrok korzystny dla rodziców, których dzieci zarabiają za granicą. Sąd przyznał bowiem, że jeśli w Polsce dziecko dostaje alimenty zwolnione z PIT, a za granicą uzyskuje dochody, które w Polsce nie podlegają opodatkowaniu, to rodzice zachowują prawo do ulgi na dziecko.

(Szczegółowo wyrok omawiany był w DGP z 5 grudnia, nr 236)

Wyrok WSA w Warszawie z 5 grudnia, sygn. akt III SA/Wa 1029/14

Nie można odliczyć od dochodu wartości towarów, które zamiast w konkursie dla klientów, zostały przekazane nieodpłatnie na cele charytatywne.

W obecnym stanie prawnym wszelkiego rodzaju nieodpłatne podarunki z pewnymi wyjątkami nie są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów. Trudno mówić o wykorzystaniu nagród, skoro nie zostały one wydane klientom biorącym udział w akcji promocyjnej, a przekazane na cele charytatywne.

Wyrok WSA w Warszawie z 5 grudnia, sygn. akt III SA/Wa 1100/14

Trzeba potrącić podatek od usług wykonanych w innym kraju, jeśli usługodawca z tamtego kraju otrzyma wynagrodzenie z Polski.

Spółka produkuje łodzie. Wysłała pracowników do Holandii, aby przetestowali tam jacht. Po wylądowaniu wypożyczyli dwa samochody, aby przejechać z lotniska do jachtu. Faktury za te koszty zostały wystawione na spółkę, ale nie dostała ona od usługodawców certyfikatów rezydencji.

Stwierdziła jednak, że nie musi obliczać i pobrać 20-proc. zryczałtowanego podatku dochodowego od wynagrodzenia wypłaconego za czarter jachtu i wynajem samochodów. Sąd uznał, że powinna pobrać podatek.