Status małego podatnika daje wiele korzyści

Dla celów podatku dochodowego rozumie się podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego VAT) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1 200 000 euro (art. 5a pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; dalej:ustawa o PIT oraz art. 4a pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych; dalej: ustawa o CIT).

Podatnicy będący małymi podatnikami w rozumieniu podatku dochodowego są najczęściej również małymi podatnikami w rozumieniu ustawy o VAT. Na gruncie tej ustawy za małych podatników uważa się bowiem, co do zasady, podatników, u których wartość sprzedaży (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1 200 000 euro (art. 2 pkt 25 lit. a ustawy o VAT).

Wyjątek dotyczy podatników prowadzących przedsiębiorstwa maklerskie, zarządzających funduszami inwestycyjnymi, będących agentami, zleceniobiorcami lub innymi osobami świadczącymi usługi o podobnym charakterze, z wyjątkiem komisu. Są oni małymi podatnikami w rozumieniu VAT, jeżeli kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzenia za wykonane usługi (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 45 000 euro (art. 2 pkt 25 lit. b ustawy o VAT).

Wskazane limity wyrażone są w euro. Ich przeliczeń na złote dokonuje się dla każdego roku w oparciu o kurs średni euro ogłoszony przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.

Szczególna sytuacja występuje w przypadku spółek cywilnych oraz osobowych, które są podatnikami na gruncie VAT, lecz nie są podatnikami na gruncie ustaw o podatku dochodowym (podatnikami podatku dochodowego są wspólnicy spółek cywilnych i osobowych). Pierwsza wątpliwość dotyczy kwestii, czy limit przychodów uprawniający do uznania danego podmiotu za małego podatnika dotyczy podatnika (osoby fizycznej), czy całej spółki. Nie jest również jasne, czy jeżeli osoba fizyczna prowadzi jednocześnie działalność w formie spółki cywilnej lub osobowej oraz samodzielnie, to czy przychody uzyskiwane przez tę osobę należy sumować, czy traktować odrębnie.

Wątpliwości te odmiennie rozstrzyga się dla celów możliwości korzystania z amortyzacji jednorazowej (ze względu na brzmienie art. 22k ust. 13 ustawy o PIT oraz art. 16k ust. 13 ustawy o CIT; przepisy te przewidują, że w przypadku spółki niemającej osobowości prawnej kwota limitu jednorazowych odpisów amortyzacyjnych dotyczy spółek), odmiennie zaś dla celów możliwości korzystania z wpłacania kwartalnych zaliczek na podatek dochodowy. Jak czytamy w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 10 sierpnia 2009 r. (nr IBPBI/1/415-410/09/AP), "pojęcie »mały podatnik« dla celów jednorazowej amortyzacji należy wiązać z podmiotem dokonującym odpisów amortyzacyjnych, a więc w przedmiotowej sprawie spółką cywilną, natomiast dla celów kwartalnego sposobu uiszczania zaliczek na podatek dochodowy pojęcie »mały podatnik« odnosi się do poszczególnych wspólników tej spółki". [przykład 1]

Jednorazowa amortyzacja

Pierwszą z korzyści posiadania statusu małego podatnika jest możliwość amortyzacji środków trwałych o wartości początkowej przekraczającej 3500 zł (możliwość amortyzacji środków trwałych o wartości nieprzekraczającej tej kwoty jest uprawnieniem wszystkich podatników - zob. art. 22f ust. 3 ustawy o PIT oraz art. 16f ust. 3 ustawy o CIT). Amortyzacja taka jest możliwa w oparciu o przepisy art. 22k ust. 7-12 ustawy o PIT oraz art. 16g ust. 7-12 ustawy o CIT (przy czym dodać należy, że oprócz małych podatników z amortyzacji jednorazowej na podstawie tych przepisów korzystać mogą podatnicy, którzy w danym roku podatkowym rozpoczęli prowadzenie działalności).

Jednorazowa amortyzacja na podstawie wskazanych przepisów może być dokonywana wyłącznie w stosunku do określonych środków trwałych. Są to środki trwałe zaliczone do grup 3-8 KŚT (z wyłączeniem samochodów osobowych), a więc środki trwałe zaliczane do grupowań obejmujących:

1) kotły i maszyny energetyczne (KŚT 3),

2) maszyny, urządzenia i aparaty ogólnego zastosowania (KŚT 4),

3) specjalistyczne maszyny, urządzenia i aparaty (KŚT 5),

4) urządzenia techniczne (KŚT 6),

5) środki transportu (KŚT 7), z wyłączeniem samochodów osobowych (w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o rachunkowości oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 102, poz. 585 z późn. zm.),

6) narzędzia, przyrządy, ruchomości i wyposażenie (KŚT 8).

Jednorazowych odpisów amortyzacyjnych na omawianej podstawie podatnicy mogą dokonywać (i zaliczać do kosztów uzyskania przychodów) w dowolnym miesiącu roku podatkowego wprowadzenia środków trwałych do ewidencji (ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych), nie wcześniej jednak niż w miesiącu wprowadzenia tych środków trwałych do ewidencji (art. 22k ust. 8 ustawy o PIT oraz art. 16k ust. 8 ustawy o CIT). Po zakończeniu roku podatkowego wprowadzenia środków trwałych do ewidencji dokonywanie jednorazowych odpisów amortyzacyjnych nie jest możliwe.

Łączna wysokość jednorazowych odpisów amortyzacyjnych dokonanych w ciągu roku podatkowego na omawianej podstawie (niezależnie od ilości nabytych środków trwałych) nie może przekroczyć równowartości kwoty 50 000 euro (dla 2013 r. jest to 205 000 zł). Przy określaniu ewentualnego przekroczenia tego limitu nie uwzględnia się odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych o wartości początkowej nieprzekraczającej 3500 zł (art. 22k ust. 9 w zw. z art. 22f ust. 3 ustawy o PIT oraz art. 16k ust. 9 w zw. z art. 16f ust. 3 ustawy o CIT).

Ze względu na powyższy limit może się zdarzyć, że nie uda się całkowicie zamortyzować jednorazowo wszystkich środków trwałych wprowadzonych w danym roku do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

W zakresie tym od następnego roku podatkowego mali podatnicy powinni dokonywać odpisów amortyzacyjnych metodą degresywną lub liniową. W przypadkach takich suma odpisów amortyzacyjnych (w tym dokonanych w pierwszym roku podatkowym oraz niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów) nie może przekroczyć wartości początkowej tych środków trwałych (art. 22k ust. 8 zdanie drugie ustawy o PIT oraz art. 16k ust. 8 zdanie drugie ustawy o CIT).

Pomoc de minimis

Dodać należy, że jednorazowa amortyzacja, o której mowa, stanowi pomoc de minimis udzielaną w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis (art. 22k ust. 10 ustawy o PIT oraz art. 16k ust. 10 ustawy o CIT). Oznacza to, że:

1) korzystanie z jednorazowej amortyzacji jest możliwe, jeżeli wartość pomocy de minimis w ciągu trzech lat poprzedzających moment skorzystania z jednorazowego odpisu amortyzacyjnego nie przekroczyła obowiązującego podatnika limitu pomocy de minimis (co do zasady jest to 200 000 euro; niższy limit pomocy de minimis dotyczy podmiotów gospodarczych działających w sektorze transportu drogowego - u takich podmiotów wartość pomocy de minimis przez dowolny okres trzech lat budżetowych nie może przekroczyć 100 000 euro),

2) zaliczanie do kosztów uzyskania przychodów jednorazowych odpisów amortyzacyjnych jest możliwe wyłącznie w zakresie, w jakim dokonanie tego odpisu nie spowoduje przekroczenia obowiązującego podatnika limitu pomocy de minimis (zob. przykładowo interpretację indywidualną dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 29 czerwca 2010 r., nr ITPB1/415-324/10/PSZ),

3) wartość pomocy de minimis z tytułu dokonywania jednorazowych odpisów amortyzacyjnych należy uwzględniać przez kolejne trzy lata przy ustalaniu prawa do korzystania z pomocy de minimis.

Zaliczki

Drugą korzyścią ze statusu małego podatnika jest możliwość wpłacania zaliczek na podatek dochodowy za okresy kwartalne (zamiast za okresy miesięczne). Możliwość taką przewidują przepisy art. 44 ust. 3g i 3h ustawy o PIT oraz art. 25 ust. 1b ustawy o CIT (przy czym również z tego udogodnienia mogą korzystać podatnicy rozpoczynający działalność w pierwszym roku podatkowym).

Zaliczki kwartalne obliczane są na takich zasadach jak zaliczki miesięczne (przykładowo w przypadku osób fizycznych, u których dochody z działalności gospodarczej opodatkowane są według skali podatkowej, obowiązek wpłacania zaliczki powstaje, poczynając od kwartału, w którym dochody przekroczyły kwotę powodującą obowiązek zapłacenia podatku - zob. art. 44 ust. 3g pkt 1 ustawy o PIT), z tą różnicą, że w porównaniu z zaliczkami miesięcznymi zaliczki kwartalne płaci się trzy razy rzadziej (płaci się je cztery razy w roku, tj. do 20. dnia każdego miesiąca następującego po kwartale, za który wpłacana jest zaliczka, a zaliczki za ostatni kwartał - do 20 stycznia następnego roku podatkowego - zob. art. 44 ust. 6 ustawy o PIT oraz art. 25 ust. 1c ustawy o CIT). Zaliczkę za ostatni miesiąc lub ostatni kwartał roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do 20 stycznia następnego roku podatkowego.

Mali podatnicy, którzy chcą wybrać kwartalny sposób wpłacania zaliczek, są obowiązani, do 20 lutego roku podatkowego, zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego o wyborze tego sposobu wpłacania zaliczek (nie ma obowiązującego podatników wzoru takiego zawiadomienia; może ono zostać dokonane w dowolnej formie). Zawiadomienie to dotyczy również lat następnych (nie trzeba zatem składać tego zawiadomienia co roku), chyba że podatnik, w terminie do 20 lutego roku podatkowego, zawiadomi w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z kwartalnego sposobu wpłacania zaliczek (zob. art. 44 ust. 3i ustawy o PIT oraz art. 25 ust. 1e i 2 ustawy o CIT). [przykład 2]

Metoda kasowa

Jak zostało wskazane powyżej, status małego podatnika daje istotne korzyści na gruncie ustaw o podatku dochodowym. Największa jednak korzyść widoczna jest na gruncie podatku od towarów i usług. Mali podatnicy mogą bowiem korzystać z możliwości rozliczania VAT metodą kasową.

Istotą metody kasowej jest szczególny sposób powstawania obowiązku podatkowego w VAT. Obowiązek ten (od 1 stycznia 2013 r.) powstaje:

1) z dniem otrzymania całości lub części zapłaty - w przypadku dokonania dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz podatnika zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny,

2) z dniem otrzymania całości lub części zapłaty, nie później niż 180. dnia, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi - w przypadku dokonania dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz podmiotu innego niż wymieniony w pkt 1 (a więc na rzecz podatnika niezarejestrowanego jako podatnik VAT czynny lub na rzecz podmiotu niebędącego podatnikiem, np. na rzecz osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej).

Taki sposób powstawania obowiązku podatkowego powoduje, że konieczność rozliczenia VAT powstaje najczęściej dopiero po otrzymaniu zapłaty za dokonywaną dostawę towarów lub świadczoną usługę. Wyjątek dotyczy sprzedaży na rzecz podmiotów innych niż podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, kiedy to nieotrzymanie zapłaty przez pół roku (licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi) skutkuje koniecznością rozliczenia VAT mimo braku zapłaty (lub jej części). [przykłady 3 i 4]

W szczególny sposób prawo do odliczenia powstaje u kontrahentów małych podatników stosujących metodę kasową. [ przykłady 5 i 6]

Z faktur oznaczonych wyrazami "metoda kasowa" podatnicy mogą bowiem odliczać podatek naliczony dopiero w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym:

1) uregulowali część należności na rzecz małego podatnika stosującego metodę kasową - w tej części;

2) uregulowali w całości należność na rzecz małego podatnika stosującego metodę kasową.

Konieczne zawiadomienie

W celu skorzystania z metody kasowej mali podatnicy muszą zawiadomić o tym właściwego dla siebie naczelnika urzędu skarbowego. Zawiadomienie musi zostać dokonane do końca miesiąca poprzedzającego okres, od którego mały podatnik chce rozliczać VAT metodą kasową. Zawiadomienia dokonuje się w drodze aktualizacji zgłoszenia VAT-R z zaznaczonym pierwszym kwadratem w poz. 39 oraz wpisanym w poz. 40 i 41 kwartałem oraz rokiem, od których metoda kasowa będzie stosowana (nie ma potrzeby składania odrębnego pisma; nie ma jednak przeszkód, aby do aktualizacji zgłoszenia VAT-R dołączone było pismo informujące o wyborze metody kasowej). [przykład 7]

Wyjątkowe sytuacje

Deklaracje składane przez czynnych podatników VAT składane są, co do zasady, za miesięczne okresy rozliczeniowe (a więc raz na miesiąc). W drodze wyjątku od tej zasady mali podatnicy stosujący metodę kasową składają - jak zostało wskazane powyżej - kwartalne deklaracje VAT-7K.

Pozostali podatnicy, w tym mali podatnicy niekorzystający z metody kasowej, mogą dobrowolnie wybrać składanie deklaracji kwartalnych. W kontekście tego uprawnienia jawi się druga na gruncie VAT korzyść wynikająca ze statusu małego podatnika, tj. możliwość składania deklaracji kwartalnych bez konieczności wpłacania miesięcznych zaliczek na podatek. Pozostali (tj. inni niż mali) podatnicy muszą wpłacać takie zaliczki (art. 102 ust. 2a-2g ustawy o VAT).

Dodać należy, że wyboru składania deklaracji kwartalnych podatnicy mogą dokonać na podstawie art. 99 ust. 3 ustawy o VAT zawiadamiając właściwego dla siebie naczelnika urzędu skarbowego poprzez złożenie aktualizacji zgłoszenia VAT-R z zaznaczonym kwadratem pierwszym w poz. 44 oraz wpisanym w poz. 45 i 46 kwartałem i rokiem, od którego mały podatnik będzie składał deklaracje kwartalne VAT-7K.

WAŻNE

Nie jest możliwa jednorazowa amortyzacja środków trwałych wprowadzonych do ewidencji w latach poprzednich

WAŻNE

O wyborze metody kasowej mali podatnicy muszą zawiadomić właściwego dla siebie naczelnika urzędu skarbowego

Limity w 2013 r.

Dla 2013 r. dotyczące małych podatników limity w złotych wynoszą 4 922 000 zł (w przypadku limitu 1 200 000 euro) oraz 185 000 zł (w przypadku limitu 45 000 euro). Małymi podatnikami są zatem w 2013 r.:

1) podatnicy, u których wartość przychodu/sprzedaży brutto w 2012 r. nie przekroczyła 4 922 000 zł, oraz

2) podatnicy prowadzący przedsiębiorstwa maklerskie, zarządzając funduszami inwestycyjnymi, będący agentami, zleceniobiorcami lub innymi osobami świadczącymi usługi o podobnym charakterze (z wyjątkiem komisu), jeżeli kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzenia za wykonane usługi nie przekroczyła w 2012 r. 185 000 zł.

Cechy rozliczeń

Korzystanie z metody kasowej charakteryzuje się tym, że mali podatnicy rozliczający VAT tą metodą:

1) obligatoryjnie składają deklaracje kwartalne VAT-7K, a więc obowiązkowo rozliczają VAT za okresy kwartalne,

2) wystawiają faktury zawierające wyrazy "metoda kasowa" (par. 5 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia o fakturach; przed 1 stycznia 2013 r. zamiast wyrazów "metoda kasowa" faktury wystawiane przez małych podatników rozliczających podatek metodą kasową zawierały oznaczenie VAT-MP),

3) mogą odliczać podatek naliczony dopiero w kwartale, w którym uregulowali całość lub część należności wynikającej z otrzymanej od kontrahenta faktury (nie wcześniej jednak niż z dniem otrzymania faktury), przy czym uregulowanie należności w części daje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego odpowiadającą części uregulowanej należności (art. 86 ust. 16 ustawy o VAT).

Jakie są zalety

Korzyści ze statusu małego podatnika to:

1) możliwość jednorazowej amortyzacji niektórych środków trwałych o wartości początkowej przekraczającej 3500 zł,

2) możliwość wpłacania zaliczek na podatek dochodowy za okresy kwartalne,

3) możliwość rozliczania VAT metodą kasową,

4) składanie kwartalnych deklaracji VAT bez obowiązku wpłacania zaliczek na podatek.

PRZYKŁAD 1

Jednoosobowa działalność i udział w spółce

Osoba fizyczna prowadzi jednoosobowo działalność, z której uzyskała w 2012 r. przychód ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego VAT) w wysokości 3 400 000 zł. Jednocześnie jest wspólnikiem spółki jawnej (50 proc. udziałów w zysku), która uzyskała w 2012 r. przychód ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego VAT) w wysokości 4 400 000 zł. W tej sytuacji:

1) z punktu widzenia jednorazowej amortyzacji małym podatnikiem jest zarówno osoba fizyczna, jak i spółka jawna (a zatem zarówno osoba fizyczna, jak i spółka mogą jednorazowo amortyzować środki trwałe na podstawie art. 22k ust. 7 ustawy o PIT),

2) z punktu widzenia przepisów o zaliczkach kwartalnych osoba fizyczna nie jest w 2013 r. małym podatnikiem (nie może wpłacać zaliczek w tej formie), gdyż kwota przychodu brutto osiągnięta przez nią w 2012 r. przekroczyła 4 922 000 zł (3 400 000 zł + 1/2 x 4 400 000 zł = 5 600 000 zł).

PRZYKŁAD 2

Wpłata raz na trzy miesiące

Podatnik korzystający z opodatkowania podatkiem liniowym uzyskał w kwietniu 2013 r. dochód w wysokości 19 000 zł, w maju 2013 r. dochód w wysokości 25 000 zł, zaś w czerwcu 2013 r. dochód w wysokości 17 000 zł. Zaliczki miesięczne od tych kwot wyniosłyby, odpowiednio, 3610 zł (płatne w terminie 20 maja 2013 r.), 4750 zł (płatne w terminie 20 czerwca 2013 r.) oraz 3230 zł (płatne w terminie 22 lipca 2013 r., gdyż 20 lipca 2013 r. to sobota). Gdyby ten sam podatnik wpłacał zaliczki za okresy kwartalne, nie musiałby wpłacać tytułem zaliczek żadnych kwot w maju i czerwcu 2013 r. Zamiast tego musiałby zapłacić zaliczkę kwartalną w kwocie 11 590 zł (19 000 zł + 25 000 zł + 17 000 zł = 61 000 zł; 61 000 zł x 19 proc. = 11 590 zł) do 22 lipca 2013 r.

PRZYKŁAD 3

Sprzedaż czynnemu podatnikowi VAT...

Mały podatnik rozliczający VAT metodą kasową 15 marca 2013 r. sprzedał (i wydał) towar czynnemu podatnikowi VAT. Dotychczas nie otrzymał zapłaty za towar. Mimo to nie powstał u niego obowiązek podatkowy w VAT, a w konsekwencji nie musi uwzględniać sprzedaży towaru, o którym mowa, w ewidencji i deklaracji VAT-7K za I kwartał 2013 r., jak również w ewidencji i deklaracji VAT-7K za II kwartał 2013 r. Zatem dotychczas mały podatnik nie musiał rozliczyć VAT zawartego w cenie sprzedaży towaru (inaczej miałaby się rzecz, gdyby mały podatnik, o którym mowa, nie korzystał z metody kasowej; w takim przypadku obowiązek podatkowy z tytułu sprzedaży towaru powstałby najpóźniej 22 marca 2013 r., a w konsekwencji sprzedaż tego towaru podatnik byłby obowiązany uwzględnić w ewidencji i deklaracji VAT-7 za marzec 2013 r. albo w ewidencji i deklaracji VAT-7K za II kwartał 2013 r.).

Załóżmy, że zapłatę za towar mały podatnik, o którym mowa, otrzyma w marcu 2014 r. Dopiero wówczas - na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT - powstanie obowiązek podatkowy w VAT z tytułu sprzedaży towaru w marcu 2013 r. W konsekwencji sprzedaż tego towaru mały podatnik będzie obowiązany wykazać dopiero w deklaracji VAT-7 za I kwartał 2014 r. (wcześniej pomijając sprzedaż tego towaru w deklaracjach za III i IV kwartał 2013 r.).

PRZYKŁAD 4

...lub osobie fizycznej

Wróćmy do przykładu 3 i załóżmy, że nabywcą towaru nie jest podatnik VAT czynny, lecz osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej (a więc podmiot niebędący podatnikiem VAT). Również w takim przypadku mały podatnik nie musiałby uwzględniać sprzedaży towaru, o którym mowa, w ewidencji i deklaracji VAT-7K za I kwartał 2013 r., jak również w ewidencji i deklaracji VAT-7K za II kwartał 2013 r. Inaczej jednak niż wcześniej, sprzedaż taką mały podatnik obowiązany byłby uwzględnić w deklaracji VAT-K za III kwartał 2013 r., gdyż 12 września 2013 r. upłynie 180. dzień, licząc od dnia wydania towaru (a więc powstanie obowiązek podatkowy na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT).

PRZYKŁAD 5

Zapłata całości...

Mały podatnik stosujący metodę kasową nabył towar, co zostało udokumentowane wystawioną przez sprzedawcę fakturą otrzymaną przez małego podatnika 26 czerwca 2013 r. Fakturę tę mały podatnik opłacił 5 lipca 2013 r. Podatek wynikający z tej faktury mały podatnik może uwzględnić w ramach deklaracji VAT-7K złożonej za III kwartał 2013 r. (nie zaś w ramach deklaracji VAT-7K złożonej za II kwartał 2013 r., w którym została otrzymana faktura).

PRZYKŁAD 6

...lub części

Podatnik składający miesięczne deklaracje VAT-7 nabył i otrzymał 5 marca towar od małego podatnika stosującego metodę kasową. W tym samym dniu podatnik otrzymał fakturę oznaczoną wyrazami "metoda kasowa", która przewidywała - zgodnie z umową zawartą między podatnikami - 60-dniowy termin płatności. Część zapłaty (50 proc.) została zapłacona przez podatnika 25 kwietnia. W tym zakresie podatnik może odliczyć podatek naliczony z otrzymanej faktury w ramach deklaracji VAT-7 za kwiecień. Pozostałą część zapłaty (pozostałe 50 proc.) podatnik zapłacił dopiero 5 czerwca (a więc z naruszeniem 60-dniowego terminu płatności). W tym zakresie podatek naliczony z otrzymanej faktury podatnik mógł odliczyć w deklaracji VAT-7 za czerwiec (nie był uprawniony do odliczenia podatku naliczonego w deklaracji VAT-7 za maj, kiedy to upłynął termin płatności).

PRZYKŁAD 7

Aktualizacja zgłoszenia

Mały podatnik chce rozpocząć stosowanie metody kasowej począwszy od IV kwartału 2013 r. Musi zatem najpóźniej 30 września 2013 r. złożyć w urzędzie skarbowym, którym kieruje właściwy dla niego naczelnik urzędu skarbowego, aktualizację zgłoszenia VAT-R z zaznaczeniem pierwszego kwadratu w poz. 39, cyfrą 4 w poz. 40 i liczbą 2013 w poz. 41.

@RY1@i02/2013/169/i02.2013.169.071000600.804.jpg@RY2@

Tomasz Krywan doradca podatkowy

Tomasz Krywan

 doradca podatkowy

Podstawa prawna

Art. 5a pkt 20, art. 22k ust. 7-13 oraz art. 44 ust. 3g-3i ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.). Art. 4a pkt 10, art. 16k ust. 7-13 oraz art. 25 ust. 1b-2 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.). Art. 2 pkt 25, art. 21, art. 86 ust. 16, art. 99 ust. 1-6 oraz art. 102 ust. 2a-2g ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 z późn. zm.). Par. 5 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia ministra finansów z 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 68, poz. 360 z późn. zm.). Par. 18 rozporządzenia ministra finansów z 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 247 z późn. zm.).