Czy rozmawiamy jeszcze o prawie?

Już wiele miesięcy temu zabrnęliśmy w ślepy zaułek. Nie mamy pomysłu, jak z niego wyjść, bo jeden chce iść w lewo, drugi w prawo. Trzeci chce przeskoczyć przez mur, a czwarty z kolei najchętniej by zawrócił. Jednocześnie wszyscy analizują niedoskonałą mapę i wyklinają administratora drogi, że w ślepym zaułku nie postawił rozjaśniających sytuację znaków. A nie postawił ich przecież nawet nie z oszczędności, lecz dlatego, że nie sądził, iż ktokolwiek w ten zaułek wejdzie.