Zawiść, podatki i Pareto
W wakacje częściej niż zwykle czytam ekonomiczne artykuły zachęcające do przemyśleń z pogranicza filozofii, psychologii, matematyki, a nawet polityki. Nie inaczej było i tym razem, bo w ręce wpadła mi nowa publikacja Louisa Kaplowa z Uniwersytetu Harvarda dotycząca optymalnego opodatkowania dochodów. W przyjemności zapoznawania się z jego argumentami przeszkadzało mi tylko wycie silników, bo niedaleko mojego domu trwał pokaz bardzo drogich (oraz bardzo głośnych) sportowych aut.
Poszukiwanie odpowiedzi na pytanie, jaki system podatkowy jest optymalny dla danej gospodarki czy społeczeństwa, zależy od kryteriów, które przyjmiemy do oceny. Ekonomiści upierają się, że wyboru powinniśmy dokonywać, polegając tylko na kalkulacji dobrobytu poszczególnych członków społeczności. Dobrobyt społeczny można wyrazić sumą, trochę abstrakcyjnych, użyteczności, wartości odpowiadających wyborom ekonomicznym, takim jak decyzja o tym, ile konsumować, ile pracować, a ile oszczędzać. Ale jak w takim systemie myślenia ująć to, że w niektórych społeczeństwach pojęcie dobrobytu może zależeć od, na pierwszy rzut oka, mało wymiernych i trudno mierzalnych parametrów, takich jak relatywny, a nie nominalny dochód (ile mam w stosunku do tego, co mają inni), czyli innymi słowy – od zawiści społecznej.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.