Ryzykowny i mityczny prymat ekonomii nad polityką w Unii Europejskiej

Rozszerzanie granic Unii Europejskiej i powiększanie strefy euro do tej pory miało więcej wspólnego z czystą polityką niż ekonomią. Grecja nie dawała gwarancji zachowania spójności unii walutowej. Rumuni i Bułgarzy przystąpili do UE jako wzorzec z Sevres korupcji. W przypadku Aten chodziło o to, by jak najdalej na południe sięgało terytorium, na którym można handlować, używając w rozliczeniach wspólnej waluty. Z kolei Bukareszt i Sofia miały powiększyć strefę stabilności w niepewnym regionie graniczącym z Bałkanami Zachodnimi. Gdyby uparcie trzymać się zasad, Grecja powinna używać drachmy. A Rumunia i Bułgaria pozostawać poza UE. Epoka prymatu polityki nad ekonomią w sprawach europejskich kończy się bezpowrotnie. Większe wymagania dla państw aspirujących do euro, o których dziś piszemy, są tylko jednym z wielu przykładów potwierdzających żywotność tego trendu.