Filozofowie za kraty!

Ostatnimi czasy przetacza się przez media fala dyskusji związana z kondycją humanistyki. Okrojone finanse, zmniejszone możliwości studiowania drugich fakultetów, co godzi właśnie w filozofię, zwijanie się niektórych kierunków badawczych jako "bezużytecznych" czy "niemających bezpośredniego wpływu na rozwój gospodarczy" i "produkujących bezrobotnych" - te wszystkie zewnętrzne oznaki kryzysu są aż nadto widoczne. I nawet nie tyle są groźne jako symptom krótkiej kołdry, ile niebezpieczne na dłuższą metę. Bardzo użyteczna dla buchalteryjnej wizji rządzenia jest atmosfera, w której humaniści przepraszają, że żyją. Zajęci tym przepraszaniem, kreatywnym liczeniem punktów za publikacje wymagane przy awansie, ustawianiem się w kolejce, będą trochę mniej myśleli o stawianiu niewygodnych (także w demokracji) pytań. Posłuch można wszak kupić lub wymusić. A tu mamy obie strategie naraz.