Unii potrzeba identyfikacji europejskiej obywateli

Po zakończeniu II wojny światowej ścierały się w Europie Zachodniej dwie postawy: antagonizmy narodowe i rodząca się - wśród elit intelektualnych - europejskość, pojmowana jako działanie na rzecz stopniowego zintegrowania społeczeństw i gospodarek tych krajów w jedną całość. Dla czołowych polityków tamtego okresu (takich jak Robert Schuman, Jean Monnet, Winston Churchill, Konrad Adenauer i inni) była to najlepsza gwarancja pokoju dla rozdartego i zniszczonego konfliktami kontynentu. Druga część Europy, wyzwolona i okupowana przez wojska sowieckie, nie mogła dołączyć ani do planu Marshalla, ani do wolnego świata. Od samego początku integracji kluczowe znaczenie, poza działaniami w sferze politycznej i gospodarczej, przypisywano edukacji i pogłębianiu świadomości europejskiej.