Nie dla pielęgniarek ani położnych

Po wielu latach dyskusji doczekaliśmy się ustawy o leczeniu niepłodności. Wcześniej całe medyczne wspomaganie prokreacji polegało na tym, że szło się do lekarza, ten spoglądał w kalendarz i po namyśle mówił: "Proszę współżyć od środy do piątku, a w weekend zrobić sobie wolne". Ewentualnie inni lekarze, ci z większą wiarą, mówili parom, że się uda "jak Bóg da". Takie możliwości oferowało prawo, przynajmniej oficjalnie, bo istnienie wyspecjalizowanych klinik, w tym tych stosujących procedurę in vitro, dla nikogo nie było tajemnicą.