Sądy nie mogą zastąpić banku centralnego
J estem przerażony, że przy podejmowaniu kluczowych decyzji prawnych w sprawach dotyczących gospodarki nie respektuje się praw ekonomii i nie uwzględnia głosu ekonomistów. Opinia rzecznika generalnego TSUE ws. Dziubak C-260/18, zwłaszcza jej pkt 41, sprawia wrażenie próby zadekretowania rynkowej anomalii. Może to nieść opłakane skutki dla gospodarki i jej uczestników.
W komentarzach wokół spodziewanego orzeczenia TSUE ws. nieuczciwych klauzul indeksacyjnych w umowach kredytowych dominują aspekty prawne. Mówi się o roli rzecznika generalnego, o (nie)wiążącym charakterze orzeczeń TSUE dla sądów krajowych, o (nie)uwzględnieniu przez trybunał dotychczasowej linii orzeczniczej czy o możliwej lawinie pozwów przeciw bankom, gdyby orzeczenie było zbieżne z opinią rzecznika.
Nie jestem prawnikiem, uważam za właściwe pozostawienie dyskusji na te tematy specjalistom od prawa. Ale jako ekonomista czuję się zobowiązany zwrócić uwagę na ekonomiczne kwestie obecne w opinii rzecznika TSUE i orzeczeniach polskiego Sądu Najwyższego z 4 kwietnia i 9 maja. Obie instytucje są za tym, aby w przypadku stwierdzenia abuzywności klauzul indeksacyjnych kredyty indeksowane do franka zostały przekształcone na kredyty wyrażone w złotych i oprocentowane według stopy LIBOR CHF.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.