Orzeczenia: WSA w Gorzowie Wlk.; NSA; WSA w Szczecinie; WSA w Białymstoku; WSA w Warszawie

Jeśli można przyjąć, że w pojęciu dokumentowane pochodzenie towaru mieści się konieczność przedstawienia przez importera świadectwa pochodzenia sporządzonego zgodnie z wymogami określonymi w par. 13 rozporządzenia z 15 października 1997 r. w sprawie określenia szczegółowych zasad i trybu ustalania niepreferencyjnego pochodzenia towarów, sposobu jego dokumentowania oraz listy towarów, których pochodzenie musi być udokumentowane, który to dokument mógł podlegać weryfikacji w trybie określonym w par. 20 ust. 1 i 2, to pozbawienie tego dokumentu mocodawcy z tej tylko przyczyny, że w terminie określonym w par. 20a ust. 2 rozporządzenia, liczonym od daty wysłania wniosku przez polski organ celny, organ wystawiający świadectwo nie nadesłał odpowiedzi, czyli milczy, wykracza poza pochodzenie towaru. Paragraf 20a ust. 2 rozporządzenia w zakresie, w którym przewidywał skutek braku odpowiedzi organu wystawiającego świadectwo pochodzenia w określonym terminie w postaci uznania, że dokument jest nieprawidłowy, naruszył zasadę demokratycznego państwa prawnego, określoną w art. 2 Konstytucji RP.