Kronika prawa

prezesa Rady Ministrów z 29 września 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie określenia wzorów formularzy sprawozdawczych, objaśnień co do sposobu ich wypełniania oraz wzorów kwestionariuszy i ankiet statystycznych stosowanych w badaniach statystycznych ustalonych w programie badań statystycznych statystyki publicznej na rok 2010

z dniem ogłoszenia, tj. 21 października 2010 r.

ministra edukacji narodowej z 30 września 2010 r. w sprawie podstaw programowych kształcenia w zawodach: drukarz, introligator, mechanik maszyn i urządzeń drogowych, technik administracji, technik drogownictwa, technik ekonomista, technik ochrony fizycznej osób i mienia, technik pojazdów samochodowych, technik poligraf i technik turystyki wiejskiej

po 14 dniach od ogłoszenia, tj. 5 listopada 2010 r.

ministra finansów z 29 września 2010 r. w sprawie planu działalności i sprawozdania z jego wykonania

Ministrowie przedstawiają premierowi projekty planów gospodarowania publicznymi pieniędzmi na następny rok do 31 października każdego roku. Kierownicy jednostek zaś sporządzają plany z uwzględnieniem celów przyjętych do realizacji w planie sporządzonym przez właściwego ministra.

Plan zawiera następujące elementy:

● tytuł;

● część A - obejmującą zestawienie nie więcej niż pięciu najważniejszych celów przyjętych do realizacji dla działów administracji rządowej albo dla jednostki sektora finansów publicznych, przypisanych im mierników określających stopień realizacji celów wraz z ich planowanymi wartościami, a także najważniejszych zadań służących realizacji tych celów wraz z odniesieniem ich do dokumentów o charakterze strategicznym;

● część B - obejmującą zestawienie celów zadań w budżecie państwa w układzie zadaniowym na rok, którego dotyczy plan, wskazanych jako priorytetowe, przypisanych im mierników określających stopień realizacji celów wraz z ich planowanymi wartościami, a także podzadań budżetowych służących ich realizacji;

● część C - obejmującą zestawienie innych niż wymienione w części A i B celów, przypisanych im mierników określających stopień realizacji celów wraz z ich planowanymi wartościami, a także najważniejszych zadań służących realizacji tych celów;

● datę sporządzenia planu;

● odpowiednio podpis ministra albo kierownika jednostki

ministra obrony narodowej z 9 sierpnia 2010 r. w sprawie służby medycyny pracy w jednostkach organizacyjnych podległych ministrowi obrony narodowej

Zadania odpowiednie do zadań służby medycyny pracy wykonują poradnie badań profilaktycznych zakładów opieki zdrowotnej utworzonych przez ministra obrony narodowej, poradnie medycyny pracy zakładów opieki zdrowotnej utworzonych przez ministra, będących wiodącymi zakładami wojskowej służby zdrowia obwodów profilaktyczno-leczniczych, Wojskowy Instytut Medyczny, Wojskowy Instytut Medycyny Lotniczej oraz Wojskowy Instytut Higieny i Epidemiologii. Kontrolę badań profilaktycznych wykonują poradnie medycyny pracy publicznych zakładów opieki zdrowotnej, będących wiodącymi zakładami wojskowej służby zdrowia obwodów profilaktyczno-leczniczych, a w przypadku gdy badanie wykonuje lekarz zatrudniony w tej poradni - wojskowe instytuty. Kontrola zakresu badań profilaktycznych i dokumentacji medycznej tych badań może być wykonana jedynie przez lekarzy. Osoby kontrolujące muszą posiadać kwalifikacje zawodowe wymagane od pracowników realizujących zadania służby medycyny pracy w jednostkach organizacyjnych. W trakcie kontrolni mają prawo żądać:

● niezbędnych informacji i udostępnienia dokumentacji medycznej;

● dostępu do stanowisk pracy w celu zweryfikowania ich oceny dokonanej przez jednostkę podstawową lub podmiot kontrolowany.

Jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli zostały stwierdzone nieprawidłowości, osoba kontrolująca przesyła do dowódcy (kierownika) jednostki kontrolowanej wystąpienie pokontrolne, wskazując w nim stwierdzone w trakcie kontroli nieprawidłowości, ich przyczyny, a także wnioski dotyczące ich usunięcia. Osoba kontrolująca wyznacza termin usunięcia nieprawidłowości, sposób powiadomienia o wykonaniu zaleceń albo o przyczynach ich niewykonania. W przypadku stwierdzenia istotnych uchybień w jednostce kontrolowanej osoba kontrolująca zawiadamia o tym organ zwierzchni. Organ zwierzchni obowiązany jest powiadomić w terminie 30 dni osobę kontrolującą o usunięciu stwierdzonych istotnych uchybień i zajętym stanowisku wobec winnych zaistniałej sytuacji.

Komisji UE (UE) nr 37/2010 z 22 grudnia 2009 r.

w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego

Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 911/2010 z 22 września 2010 r. w sprawie europejskiego programu monitorowania Ziemi (GMES) i początkowej fazy jego realizacji (lata 2011 - 2013)

po 20 dniach od jego opublikowania, tj. od 9 listopada 2010 r. Rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Program GMES opiera się na badaniach zrealizowanych na mocy decyzji nr 1982/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 18 grudnia 2006 r. dotyczącej siódmego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007 - 2013) oraz w ramach programu ESA dotyczącego komponentu kosmicznego GMES. Program GMES obejmuje m.in.komponent usługowy zapewniający - monitoring:

● atmosfery,

● monitorowanie zmiany klimatu,

● zarządzanie kryzysowe,

● monitoring obszarów lądowych,

● monitoring środowiska morskiego,

● bezpieczeństwo.

Komisja Europejska zapewnia koordynację między programem GMES a działaniami na poziomie krajowym, unijnym i międzynarodowym, a zwłaszcza GEOSS. Realizacja i funkcjonowanie GMES opiera się na partnerstwach pomiędzy Unią i państwami członkowskimi, zgodnie z ich stosownymi przepisami i procedurami. Dobrowolne wkłady państw członkowskich i potencjalna synergia ze stosownymi inicjatywami krajowymi, unijnymi i międzynarodowymi są koordynowane zgodnie z procedurą doradczą.

Finansowanie unijne może przyjmować następujące formy prawne:

● umowy delegowania;

● dotacje;

● zamówienia publiczne.

Przy przyznawaniu środków przez Unię zapewniona musi być rzeczywista konkurencja, przejrzystość i równe traktowanie. W uzasadnionych sytuacjach dotacje unijne mogą być udzielane w szczególnych formach, w tym w ramach umów ramowych o partnerstwie, lub w ramach współfinansowania dotacji operacyjnych lub dotacji na działania. Dotacje operacyjne dla podmiotów realizujących cele będące przedmiotem ogólnoeuropejskiego zainteresowania nie podlegają przepisom rozporządzenia finansowego dotyczącym stopniowego zmniejszania poziomu przyznawanych środków. Dla dotacji maksymalna wysokość współfinansowania ustalana jest zgodnie z procedurą zarządzania. Komisja przyjmuje roczny program prac zgodnie z art. 110 rozporządzenia finansowego oraz art. 90 i 166 rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2342/2002 z 23 grudnia 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich. Środki finansowe przyznane na program GMES mogą również pokrywać koszty odnoszące się do działań przygotowawczych, monitorowania, kontroli, audytu i oceny, które wymagane są bezpośrednio dla zarządzania programem GMES oraz osiągnięcia jego celów, a zwłaszcza analiz, spotkań, przedsięwzięć informacyjnych i wydawniczych, wraz ze wszystkimi innymi wydatkami na wsparcie techniczne i administracyjne, jakie Komisja może ponieść w związku z zarządzaniem programem GMES.

Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 912/2010 z 22 września 2010 r. ustanawiające Agencję Europejskiego GNSS, uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1321/2004 w sprawie ustanowienia struktur zarządzania europejskimi programami radionawigacyjnymi i zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 683/2008

po 20 dniach od jego opublikowania, tj. od 9 listopada 2010 r. Rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Rozporządzenie ustanawia agencję wspólnotową o nazwie Agencja Europejskiego GNSS. Organy agencji to: Rada Administracyjna, Rada Akredytacji w zakresie Bezpieczeństwa Systemów Europejskiego GNSS oraz dyrektor wykonawczy. Wykonują oni swoje zadania zgodnie z wytycznymi wydawanymi przez Komisję. Agencja jest organem Unii i ma ona osobowość prawną. W każdym z państw członkowskich instytucja ta posiada zdolność prawną i zdolność do czynności prawnych o najszerszym zakresie przyznanym przez ustawodawstwa krajowe osobom prawnym. Może ona zwłaszcza nabywać lub zbywać mienie ruchome i nieruchome oraz stawać przed sądem. Agencja może również zdecydować o ustanowieniu lokalnych biur w państwach członkowskich, pod warunkiem ich zgody lub w państwie trzecim uczestniczącym w przedsięwzięciu.

Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 913/2010 z 22 września 2010 r. w sprawie europejskiej sieci kolejowej ukierunkowanej na konkurencyjny transport towarowy

po 20 dniach od jego opublikowania, tj. od 9 listopada 2010 r. Rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Rozporządzenie określa zasady tworzenia i organizacji międzynarodowych korytarzy kolejowych przeznaczonych do konkurencyjnego transportu towarowego z myślą o rozwoju europejskiej sieci kolejowej ukierunkowanej na konkurencyjny transport towarowy. Dodatkowo wskazane są w nim zasady związane z wyborem, organizacją i indykatywnym planowaniem inwestycyjnym korytarzy towarowych oraz zarządzaniem nimi. Państwa członkowskie uruchamiają pierwsze korytarze towarowe określone w tym załączniku do rozporządzenia w terminach w nim określonych. Zainteresowane państwa członkowskie informują Komisję o utworzeniu korytarzy towarowych.

Pierwszy polski korytarz towarowy Gdynia-Katowice-Ostrawa/Żylina-Bratysława/Wiedeń/ Klagenfurt-Udine-Wenecja/Triest/Bolonia/Rawenna/ ma być uruchomiony do 10 listopada 2015

Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/63/UE z 22 września 2010 r. w sprawie ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych

Państwa członkowskie przyjmują i publikują przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania dyrektywy w terminie do 10 listopada 2012 r. Następnie niezwłocznie przekazują Komisji teksty tych przepisów. Nowe przepisy będą stosowane od 1 stycznia 2013 r.

Wykładni art. 3 dyrektywy Rady z 24 czerwca 1992 r. w sprawie wdrożenia minimalnych wymagań bezpieczeństwa i ochrony zdrowia na tymczasowych lub ruchomych budowach (ósma szczegółowa dyrektywa w rozumieniu art. 16 ust. 1 Dyrektywy 89/391/EWG) należy dokonywać w następujący sposób:

● ustęp 1 tego artykułu stoi na przeszkodzie istnieniu przepisów krajowych, które pozwalają - w odniesieniu do budów, na których wykonywane są roboty na rzecz osób prywatnych niewymagające pozwolenia na budowę i gdzie będzie obecnych kilka przedsiębiorstw - na odstępstwo od ciążącego na inwestorze lub wykonawcy robót obowiązku wyznaczenia koordynatora do spraw bezpieczeństwa i ochrony zdrowia na etapie przygotowania inwestycji, a w każdym razie przed rozpoczęciem robót,

● ustęp 2 tego artykułu stoi na przeszkodzie istnieniu przepisów krajowych, które ograniczają obowiązek koordynatora wykonania robót w zakresie sporządzenia planu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia wyłącznie do sytuacji, gdy na budowie, na której wykonywane są roboty na rzecz osób prywatnych niewymagające pozwolenia na budowę, działa kilka przedsiębiorstw, pomijając jako kryterium tego obowiązku szczególne zagrożenia, wymienione w załączniku II do dyrektywy.

W konsekwencji w ocenie Trybunału Sprawiedliwości państwa członkowskie mają kompetencje do dokonania wyboru środków, jakie wydają się im odpowiednie w przypadku naruszenia przepisów rozporządzenia nr 1796/1999. Są one jednak zobowiązane wykonywać ich kompetencje z poszanowaniem prawa Unii i jego ogólnych zasad, w tym z poszanowaniem zasady proporcjonalności

Skoro przepisy art. 4 ust. 1 - 4b ustawy z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz.U. z 2001 r. nr 17, poz. 209 ze zm.), jak również par. 5 rozporządzenia ministra sprawiedliwości z 19 grudnia 2006 r. w sprawie ustroju i organizacji Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego oraz szczegółowych zasad udzielania informacji z Rejestru i udostępniania kopii dokumentów z katalogu (Dz.U. nr 247, poz. 1811 ze zm.) przewidują wydanie z rejestru tylko odpisów pełnych lub aktualnych, to sąd administracyjny wzywając pełnomocnika strony o przedłożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób udzielających pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia, nie może nałożyć na niego obowiązku nieprzewidzianego tymi przepisami.

lukasz.sobiech@infor.pl