Kronika prawa

Rady Ministrów z 20 września 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie określenia liczby osób, które w 2010 r. mogą być powołane do czynnej służby wojskowej, zasadniczej służby lub szkolenia w obronie cywilnej oraz do służby w formacjach uzbrojonych niewchodzących w skład Sił Zbrojnych

z dniem ogłoszenia, tj. 27 września 2010 r.

Do służby przygotowawczej może być powołanych do 8 tys. żołnierzy rezerwy, którzy nie odbywali jeszcze czynnej służby wojskowej. Mogą to być również osoby przeniesione do rezerwy niebędące żołnierzami rezerwy, a także niepodlegające obowiązkowi odbycia zasadniczej służby wojskowej lub przeszkolenia wojskowego.

ministra pracy i polityki społecznej z 23 września 2010 r. w sprawie reorganizacji Instytutu Rozwoju Służb Społecznych

z dniem ogłoszenia, tj. 27 września 2010 r.

Przedmiotem działania instytutu jest prowadzenie badań naukowych, prac badawczo-rozwojowych, edukacyjnych i wydawniczych w zakresie polityki społecznej. Do zakresu działania instytutu należy m.in. przygotowywanie ekspertyz dotyczących rozwiązań systemowych z zakresu funkcjonowania służb społecznych, w szczególności organów i instytucji realizujących zadania pomocy społecznej i pracy socjalnej czy opracowywanie projektów nowych rozwiązań prawnych, strukturalnych i organizacyjnych, służących podnoszeniu jakości działania instytucji realizujących zadania polityki społecznej, w szczególności pomocy społecznej.

marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z 14 września 2010 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Ordynacja wyborcza do rad gmin, rad powiatów i sejmików województw

marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z 14 września 2010 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta

z 5 sierpnia 2010 r. o zmianie ustawy o Funduszu Rozwoju Inwestycji Komunalnych

z 6 sierpnia 2010 r. o ratyfikacji Protokołu Poprawek z 14 kwietnia 2005 r. do Konwencji o Międzynarodowej Organizacji Hydrograficznej, sporządzonej w Monako 3 maja 1967 r.

z 6 sierpnia 2010 r. o ratyfikacji Protokołu między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii o zmianie Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Danii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Warszawie 6 grudnia 2001 roku, podpisanego w Warszawie 7 grudnia 2009 r.

Rady Ministrów z 30 sierpnia 2010 r. w sprawie szczegółowego wykazu danych przewidzianych do aktualizacji i uzupełnienia przez urzędy gmin w zestawieniu budynków, mieszkań i osób

ministra infrastruktury z 31 sierpnia 2010 r. w sprawie określenia akwenów portowych oraz ogólnodostępnych obiektów, urządzeń i instalacji wchodzących w skład infrastruktury portowej dla każdego portu o podstawowym znaczeniu dla gospodarki narodowej

ministra infrastruktury z 31 sierpnia 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie klasyfikacji lotnisk i rejestru lotnisk cywilnych

Zmieniono sposób ustalania kategorii ochrony przeciwpożarowej lotniska. Doprecyzowano wymagania techniczne, jakim powinny odpowiadać ogrodzenia portów lotniczych, np. powinno być wykonane z metalowych paneli drucianych, siatkowych lub rozciągniętych metalowych siatek drucianych, o grubości drutu nie mniejszej niż 2,5 mm, których minimalna wysokość powinna być nie mniejsza niż 180 cm. Nie wliczać się będzie w to umieszczonej nad nim zwyżki wykonanej z minimum trzech rzędów drutu kolczastego lub drutu ostrzowego, zamocowanego na stelażach w kształcie litery "V", lub uformowanego w walec wykonany z minimum jednego drutu kolczastego lub drutu ostrzowego. Elementy ogrodzenia będą mogły być również wykonane z innego niż metalowe tworzywa, którego odporność na przecinanie, zginanie, rozrywanie i łamanie jest co najmniej taka sama jak ich metalowych odpowiedników. Całkowita wysokość ogrodzenia, liczona od powierzchni gruntu, powinna wynosić w każdym jego punkcie minimum 2,44 m, włącznie ze zwyżkami z drutu kolczastego lub drutu. Nowych wymagań w zakresie wymaganej grubości drutu nie stosuje się do istniejących ogrodzeń na lotniskach zarejestrowanych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

ministra rozwoju regionalnego z 26 sierpnia 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie udzielania pomocy przez fundusze pożyczkowe i poręczeniowe w ramach regionalnych programów operacyjnych

Do wydatków kwalifikowalnych w ramach pomocy de minimis zalicza się wszystkie wydatki spełniające kryteria kwalifikowalności wydatków, o których mowa w art. 5 pkt 6 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Zgodnie z tym przepisem kwalifikowalność wydatków to spełnienie przez wydatki poniesione w ramach programów operacyjnych kryteriów spójności z postanowieniami przyjętego programu operacyjnego, określonych szczegółowo przez instytucję zarządzającą zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy oraz kryteriów dodatkowych przewidzianych dla danego źródła finansowania, w przypadku programów finansowanych ze źródeł zagranicznych.

z 13 września 2010 r. w sprawie mianowania członków Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego na okres od 21 września 2010 r. do 20 września 2015 r.

z dniem przyjęcia, tj. 13 września 2010 r.

Z Polski powołano do Komitetu Krzysztofa Ostrowskiego, Andrzeja Malinowskiego, Annę Nietykszę, Marka Komorowskiego, Jacka Piotra Krawczyka, Jana Klimka, Tadeusza Klisia, Dorotę Gardian, Wiesława Siewierskiego, Andrzeja Adamczyka, Mariana Krzaklewskiego, Andrzeja Chwiluka, Tomasza Dariusza Jasińskiego, Stanisława Józefa Różyckiego, Krzysztofa Balona, Krzysztofa Kamienieckiego, Marzenę Mendzę-Drozd, Krzysztofa Patera, Jolantę Plakwicz, Władysława Serafina i Teresę Tiszbierek.

z 24 września 2010 r. zmieniająca, w celu dostosowania do postępu naukowo-technicznego załącznik do Dyrektywy 2002/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do zwolnień w przypadku zastosowania ołowiu, rtęci, kadmu, sześciowartościowego chromu, polibromowanych bifenyli lub polibromowanych eterów difenylowych (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 6403)

Skierowana jest do państw członkowskich UE.

Ustalono, że dla pewnych zastosowań (np. napraw sprzętu elektrycznego i elektronicznego przy pomocy części zamiennych innych niż części oryginalne) z wykorzystaniem rtęci częściowa eliminacja lub częściowe zastąpienie wykorzystania tej substancji jest możliwe pod względem naukowym lub technicznym bez negatywnych skutków dla środowiska, zdrowia lub bezpieczeństwa konsumentów, które byłyby większe niż korzyści wynikające z takiego zastąpienia. Postanowiono zatem, że należy zmniejszyć zawartość rtęci w tych zastosowaniach zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 244/2009.

z 20 września 2010 r. w sprawie regulowanego dostępu do sieci dostępu nowej generacji

Skierowane jest do państw członkowskich.

Europejska agenda cyfrowa, stanowiąca jedną z siedmiu głównych inicjatyw strategii Europa 2020 przewidziała środki ułatwiające wprowadzenie sieci dostępu nowej generacji (NGA) z zastosowaniem technologii światłowodowych. Zalecono promowanie efektywnych inwestycji i innowacji w dziedzinie nowej i zmodernizowanej infrastruktury. Państwa członkowskie powinny wprowadzić obowiązek udzielenia dostępu po cenach zależnych od kosztów istniejącej infrastruktury technicznej operatora o znaczącej pozycji rynkowej. Krajowe organy regulacyjne powinny kontrolować ceny dostępu do takiej infrastruktury. Powinny one być podobnie ustalane jak ceny dostępu do uwolnionych lokalnych miedzianych pętli abonenckich. Muszą przy tym odzwierciedlać koszty rzeczywiście ponoszone przez operatora o znaczącej pozycji rynkowej. W szczególności powinny uwzględnić rzeczywiste okresy eksploatacji infrastruktury i możliwe korzyści, jakie wdrożenie przyniesie operatorowi o znaczącej pozycji rynkowej. Ceny dostępu powinny odzwierciedlać faktyczną wartość infrastruktury, włącznie z jej amortyzacją. Poza tym - ustalając ceny dostępu do infrastruktury technicznej - krajowe organy regulacyjne nie powinny uważać profilu ryzyka za inny niż w przypadku infrastruktury miedzianej.

z 5 i 19 maja 2010 r. w sprawie udzielenia absolutorium z wykonania budżetu ogólnego Unii Europejskiej za rok budżetowy 2008, a także wspólnotowych agencji, komitetów, funduszy i kolegiów oraz w sprawie zamknięcia ich ksiąg

Wadliwe uzasadnienie zażalenia nie może prowadzić do tak rygorystycznych konsekwencji, jakie miałyby miejsce w postępowaniu zainicjowanym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej. Rygoryzm formalny, mający swoją podstawę w art. 174 i art. 176 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie ma w postępowaniu zażaleniowym miejsca, ponieważ w nim wymienionych przepisów nie stosuje się z mocy art. 197 par. 2 i art. 194 par. 4 p.p.s.a. Ten ostatni przepis określa bowiem wyczerpująco wymagania formalne stawiane przez przepisy prawa środkowi odwoławczemu określonemu w p.p.s.a. jako zażalenie.

Jak podkreślił NSA, w myśl art. 197 par. 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Uwzględniając specyfikę środka odwoławczego, jakim jest zażalenie oraz postępowania, które ono inicjuje, należy stwierdzić, że wykluczona jest możliwość odpowiedniego stosowania art. 174 i 176 p.p.s.a. Przemawia za tym systemowe odczytanie art. 197 par. 2 i art. 194 par. 4 p.p.s.a. Ten ostatni przepis określa bowiem wyczerpująco wymagania formalne stawiane przez przepisy prawa środkowi odwoławczemu określonemu w p.p.s.a. jako zażalenie. Tym samym nie ma potrzeby do sięgania po dyspozycję norm zapisanych w art. 174 i art. 176 p.p.s.a. Wadliwe uzasadnienie zażalenia nie może zatem prowadzić do tak rygorystycznych konsekwencji, jakie miałyby miejsce w postępowaniu zainicjowanym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej. Tym samym, jeżeli z treści zażalenia możliwe jest wywiedzenie, jakimi intencjami i racjami kierował się wnoszący zażalenie, to nie ma przeszkód do nadania sprawie dalszego biegu i rozpoznania merytorycznego sprawy przez sąd drugiej instancji.

W postępowaniu wszczętym wskutek wniesienia przez stronę wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, o którym mowa w art. 61 par. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzki sąd administracyjny jest zobowiązany ocenić, czy zostały spełnione przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu nie tylko w oparciu o analizę wniosku strony, lecz również na podstawie dokumentów zebranych w aktach sprawy.

Przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, rozstrzygnięcia sądów (tak administracyjnych, jak i powszechnych) w innych sprawach mogą pełnić jedynie funkcję argumentu pomocniczego. Wojewódzki sąd administracyjny jest bowiem zobowiązany do rozstrzygnięcia na podstawie oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego wnioskodawcy. Kwestie te powinny być przedstawione we wniosku lub mogą wynikać z dokumentów, do przedłożenia których strona została zobowiązana w wezwaniu. Wniosek ma oparcie w treści art. 255 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stosownie zaś do art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy jako odstępstwo od tej zasady, będące przerzuceniem kosztów na ogół społeczeństwa, może być zastosowane jedynie w przypadkach wyjątkowych, kiedy strona wykaże w sposób jednoznaczny spełnienie przesłanek określonych w art. 246 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem ciężar dowodu spoczywa na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Z użytych tam słów "...gdy wykaże..." wynika, że strona ma przekonać sąd, że znajduje się w sytuacji uniemożliwiajacej jej poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.

dobromila.niedzielska@infor.pl