Kronika prawa

Komisji (UE) nr 761/2010 z 25 sierpnia 2010 r. zmieniające, w odniesieniu do substancji metyloprednizolon, załącznik do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego

trzeciego dnia po opublikowaniu, tj. 26 sierpnia 2010 r. Stosuje się je od 25 października 2010 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych zalecił określenie tymczasowego maksymalnego limitu pozostałości metyloprednizolonu w mleku bydlęcym. Nakazał też usunięcie informacji mówiącej, by nie stosować tego syntetycznego glikokortykosteroidu o długotrwałym działaniu u zwierząt, których mleko jest przeznaczone do spożycia przez ludzi.

Komisji z 24 sierpnia 2010 r. uznająca zasadniczo kompletność dokumentacji przedłożonej do szczegółowego badania w celu ewentualnego włączenia pentiopiradu do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 5556).

Skierowana jest do państw członkowskich UE.

Komisji (UE) nr 763/2010 z 26 sierpnia 2010 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców

27 sierpnia 2010 r.

Komisji (UE) nr 764/2010 z 26 sierpnia 2010 r. zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 877/2009 na rok gospodarczy 2009/10

27 sierpnia 2010 r.

Komisji 2010/57/UE z 26 sierpnia 2010 r. zmieniająca załącznik I do dyrektywy Rady 91/414/EWG w celu odnowienia włączenia imazalilu jako substancji czynnej

1 sierpnia 2011 r.

W przypadku udzielania zezwoleń na dopuszczenie do obrotu środków ochrony roślin zawierających imazalil (pestycyd uważany za najbardziej rakotwórczy) ustanowiono szczegółowe przepisy zobowiązujące państwa członkowskie do zwrócenia szczególnej uwagi na niektóre kwestie lub do dopilnowania, aby podjęte zostały odpowiednie środki zmniejszające ryzyko stosowania tego środka. Państwa członkowskie powinny w szczególności dopilnować, aby materiał używany do badania toksyczności było porównywany i sprawdzany przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności. Komisja podkreśliła, że z nowych danych wynika, że imazalil i jego produkty rozpadu w glebie i systemach wód powierzchniowych mogą powodować przede zagrożenia dla mikroorganizmów glebowych i organizmów wodnych.

Komisji 2010/59/UE z 26 sierpnia 2010 r. zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/32/WE w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych państw członkowskich dotyczących rozpuszczalników do ekstrakcji stosowanych w produkcji środków spożywczych i składników żywności

dwudziestego dnia po jej opublikowaniu, tj. 16 września 2010 r.

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 226 z 28 sierpnia 2010 r.

●

Komisji (UE) nr 765/2010 z 25 sierpnia 2010 r. zmieniające załączniki II i III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości chlorotalonilu, klotianidyny, difenokonazolu, fenheksamidu, flubendiamidu, nikotyny, spirotetramatu, tiakloprydu i tiametoksamu w określonych produktach oraz na ich powierzchni

następnego dnia po opublikowaniu, tj. 29 sierpnia 2010 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Zmiany dotyczą najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości (NDP) dla chlorotalonilu, fenheksamidu i tiakloprydu, które zostały określone w znowelizowanym załączniku II i części B załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 396/2005. NDP dla klotianidyny, difenokonazolu, flubendiamidu, spirotetramatu i tiametoksamu zostały określone w części A nowego załącznika III do tegoż rozporządzenia (WE) nr 396/2005. Dla nikotyny nie określono do tej pory NDP, więc nie została wymieniona w załączniku IV.

Komisji z 17 sierpnia 2010 r. zmieniająca decyzję 2007/365/WE w odniesieniu do roślin narażonych i środków, które należy podjąć w przypadku stwierdzenia występowania organizmu Rhynchophorus ferrugineus (Olivier) (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 5640)

Skierowana jest do państw członkowskich UE.

Roczne urzędowe badania przeprowadzone w państwach członkowskich w 2009 r. wskazują, że szkodliwy organizm Rhynchophorus ferrugineus (Olivier) poraził również gatunki roślin z rodziny Palmae, których w decyzji 2007/365/WE nie zdefiniowano jako rośliny narażone. W związku z tym konieczne jest włączenie gatunków z rodziny Palmae do wykazu roślin narażonych, zawartego w decyzji 2007/365/WE w celu umożliwienia stosowania wobec nich środków nadzwyczajnych przewidzianych w tej decyzji. Tak więc państwa członkowskie dopilnowują, by właściwe ich organy zajmujące się ochroną roślin były niezwłocznie powiadamiane o podejrzeniu obecności lub o udowodnionej obecności szkodliwego organizmu na ich terytorium.

Komisji z 27 sierpnia 2010 r. przewidująca tymczasowe wprowadzenie do obrotu odmian Avena strigosa Schreb., niewłączonych do wspólnego katalogu odmian gatunków roślin rolniczych ani do krajowych katalogów odmian państw członkowskich (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 5835)

Skierowana jest do państw członkowskich UE.

Zezwolono na wprowadzenie do obrotu w Unii materiału siewnego odmian A. strigosa (owsa szorstkiego) niewłączonych do wspólnego katalogu odmian gatunków roślin rolniczych ani do krajowych katalogów odmian państw członkowskich. Nowa możliwość kończy się 31 grudnia 2010 r. Po to, żeby z niej można było skorzystać, należy złożyć stosowny wniosek. Całkowita ilość materiału siewnego dopuszczonego do obrotu w Unii na podstawie tej decyzji nie przekracza 4970 ton. Urzędowe etykiety powinny zawierać oświadczenie, że materiał siewny Avena strigosa należy do kategorii spełniającej mniej rygorystyczne wymagania niż określone w dyrektywie 66/402/EWG, i że kategoria ta jest niższa niż dla kwalifikowanego materiału siewnego drugiego pokolenia. Etykieta ma kolor brązowy.

Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z 19 sierpnia 2010 r. dotycząca nieprzestrzegania wymogów w zakresie sprawozdawczości statystycznej (EBC/2010/10)

1 września 2010 r. Stosuje się ją do okresu sprawozdawczego od grudnia 2010 r. do miesięcznych i rocznych wymagań sprawozdawczych oraz - od IV kwartału 2010 r. - do kwartalnych wymogów sprawozdawczych.

Europejski Bank Centralny i krajowe banki centralne monitorują przestrzeganie przez podmioty sprawozdające wymagań minimalnych, które zapewniają zgodność z obowiązkami sprawozdawczymi, określonymi w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 25/2009 (EBC/2008/32) oraz załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 63/2002 (EBC/2001/18). Po przeprowadzeniu postępowania w sprawie naruszeń EBC może nałożyć sankcje zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 2533/98. Kary mogą się wiązać z nieterminowością oraz nieprzestrzeganiem technicznych wymagań sprawozdawczych czy choćby z dokładnością (dotyczącą warunków liniowych oraz spójności danych w sprawozdaniach przekazywanych z różną częstotliwością). Sankcje nakłada się również w przypadku poważnego uchybienia.

do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina.

Regulamin nr 55 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) - Jednolite przepisy dotyczące homologacji mechanicznych elementów sprzęgających zespołów pojazdów

Mechaniczne urządzenia sprzęgające i ich elementy oznaczają wszelkie elementy ramy, części nośnych nadwozia i podwozia pojazdu silnikowego oraz przyczepy, za pomocą których są one sprzężone tak, by stworzyć zespół np. samochodów lub pojazdy przegubowe. Należą do nich także części zamontowane na stałe lub odłączane, służące mocowaniu lub obsługiwaniu tych urządzeń i elementów sprzęgających.

Wymóg automatycznego sprzężenia jest spełniony, jeżeli cofanie pojazdu ciągnącego względem przyczepy wystarczy do kompletnego sprzężenia, automatycznego zablokowania złącza i zasygnalizowania prawidłowego zaczepienia urządzeń blokujących (bez interwencji z zewnątrz).

prezesa Rady Ministrów z 3 sierpnia 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie nadania inspektorom Inspekcji Ochrony Środowiska uprawnień do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego

ministra zdrowia z 29 lipca 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia stomatologicznego

Do Sądu Najwyższego wpłynęło pytanie prawne zmierzające do ustalenia, czy w przypadku skazania za przestępstwo polegające na handlu narkotykami przez korzyść majątkową osiągniętą z popełnienia przestępstwa w rozumieniu art. 45 par. 1 kodeksu karnego należy rozumieć całą kwotę uzyskaną ze sprzedaży wcześniej zakupionych substancji psychotropowych lub środków odurzających, czy tylko kwotę, o jaką nastąpiło przysporzenie dla sprawcy.

Sąd postanowił odmówić podjęcia uchwały i orzekł, że w skład korzyści majątkowej w rozumieniu art. 45 par. 1 k.k., podlegającej przepadkowi, wchodzą również wszelkie wydatki poczynione przez sprawcę na uzyskanie przedmiotu pochodzącego z przestępstwa. Korzyści majątkowej, o jakiej mowa w art. 45 par. 1 k.k., nie należy rozumieć jako tylko dochodu (zysku), czyli nadwyżki wpływów nad wydatkami. Owa korzyść to przychód sprawcy. Jeżeli zatem wytwórca narkotyków sprzeda je zanim zostaną u niego zatrzymane, to nie będzie wątpliwości, że należy orzec przepadek uzyskanej ceny, bez pomniejszania jej o wydatki, chociażby legalnego pochodzenia, na wyprodukowanie narkotyków. W konsekwencji, wobec każdego kolejnego nabywcy (uczestnika obrotu), który zbył narkotyki, orzeczony zostanie przepadek korzyści majątkowej w postaci osiągniętej przez niego ceny (wraz z "marżą), czyli bez odliczania kosztów poniesionych na ich nabycie. Inna natomiast będzie wielkość korzyści majątkowej jedynie pośrednika. Skoro przepadkowi podlega osiągnięta korzyść, to będzie nią np. tylko zapłata, jaka sprawca uzyskał za przekazanie narkotyków do dalszego obrotu (zapłata za pośrednictwo). Jeżeli jednak zatrzymano u niego te narkotyki, to dojdzie również i do ich przepadku, z tym że na podstawie art. 44 par. 6 k.k. Jeszcze inaczej wyliczyć trzeba korzyść majątkową podlegającą przepadkowi u komisanta, a więc osoby zobowiązującej się za wynagrodzeniem (prowizja) do sprzedaży narkotyków i otrzymującej cenę za kolejne partie wprowadzonych do obrotu narkotyków. Tu przepadkiem objęte będą: prowizja, jeśli komisant z góry ją otrzymał, cena uzyskana za zbyte już narkotyki (korzyść majątkowa osiągnięta dla kogo innego - art. 115 par. 4 k.k.) i pozostałe nie wprowadzone jeszcze do obrotu narkotyki - art. 44 par. 6 k.k.

Prezes UOKiK uznał za praktykę ograniczającą konkurencję porozumienie zawarte na krajowym rynku hurtowej sprzedaży produktów chemii budowlanej pomiędzy K. Sp. z o.o. a spółką C. w Poznaniu oraz innymi wymienionymi w decyzji podmiotami. Polegało ono na ustalaniu w umowach handlowych minimalnych cen odsprzedaży hurtowej produktów chemii budowlanej produkowanej przez K. Jednocześnie, na podstawie art. 101 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, na uczestników porozumienia nałożono kary pieniężne w łącznej wysokości 318 824 zł, w tym na powoda w kwocie 14 222 zł.

W odwołaniu przedsiębiorca zarzucił zaskarżonej decyzji między innymi błędną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego poprzez uznanie, że fakt niestosowania się do zakwestionowanej umowy nie jest dowodem braku winy powoda oraz przyjęcie, że był on stroną zmowy cenowej oraz błędne rozłożenie ciężaru dowodu poprzez przyjęcie, że wystarczającym dowodem zawarcia zmowy cenowej jest zapis umowy z K.

SOKiK oddalił odwołanie powoda i zasądził na rzecz prezesa urzędu zwrot kosztów zastępstwa procesowego. W ustnym uzasadnieniu podzielił on całkowicie ustalenia i wnioski prezesa urzędu dotyczące stwierdzonej praktyki ograniczającej konkurencję oraz wskazał, że ustalanie cen minimalnych jest zakazane z mocy prawa, a brak inicjatywy w zawarciu porozumienia, brak świadomości jego bezprawności czy brak winy nie stanowią przesłanek negatywnych dla stwierdzenia praktyki.

dobromila.niedzielska@infor.pl

adam.makosz@infor.pl