Kronika prawa

do projektu ustawy o zmianie ustawy Prawo atomowe oraz o zmianie niektórych innych ustaw, stanowiące transpozycję dyrektywy Rady 2009/71/Euratom z 25 czerwca 2009 r. ustanawiającej wspólnotowe ramy bezpieczeństwa jądrowego obiektów jądrowych

Po wejściu w życie nowych przepisów konieczne będzie uzyskiwanie zezwoleń na budowę, rozruch, eksploatację i likwidację tzw. obiektu jądrowego. Ma je wydawać prezes Państwowej Agencji Atomistyki. Inwestor będzie zobowiązany do wyboru najnowocześniejszych technologii spełniających najwyższe normy bezpieczeństwa i oddziaływania ekologicznego. Zostaną również określone wymagania dotyczące lokalizacji czy likwidacji m.in. elektrownii jądrowych.

Każdy będzie miał prawo do uzyskania pisemnej informacji o stanie bezpieczeństwa i ochrony radiologicznej obiektu jądrowego, o jego wpływie na zdrowie ludzi i na środowisko naturalne. Podmiot eksploatujący np. elektrownię ma takie dane umieszczać na stronie internetowej (co najmniej raz w roku). Prezes PAA będzie miał obowiązek przekazywać społeczeństwu informacje o złożonych wnioskach i wydanych zezwoleniach. Minister gospodarki ma udzielać dotacji celowej z budżetu państwa na zapewnienie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej.

do projektu ustawy o zmianie ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw oraz ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych

Zostanie w ten sposób włączona do polskiego prawa dyrektywa 2009/30/WE, która zaczęła obowiązywać w I połowie 2009 r. A umożliwia ona stosowanie większej niż dotychczas ilości biokomponentów w paliwach ciekłych. Wprowadza też wymagania jakościowe dla benzyn silnikowych zawierających do 10 proc. bioetanolu oraz dla oleju napędowego z zawartością nieprzekraczającą 7 proc. estru metylowego. Ze względu na konieczność zapewnienia zaopatrzenia w benzynę pojazdów posiadających silniki nieprzystosowane do benzyn zawierających więcej niż 5 proc. bioetanolu, dyrektywa nakłada obowiązek wprowadzania przez dostawców paliw do 2013 r. benzyny o maksymalnej zawartości tlenu wynoszącej 2,7 proc. i maksymalnej zawartości etanolu równej 5 proc. Możliwość dodawania do oleju napędowego do 7 proc. estrów sprawi, że realizacja przez przedsiębiorców (PKN Orlen SA i Grupę Lotos SA) Narodowego Celu Wskaźnikowego, czyli minimalnego udziału biokomponentów i innych paliw odnawialnych w ogólnej ilości paliw i biopaliw ciekłych zużywanych w ciągu roku kalendarzowego w transporcie, będzie w 2010 r. tańsza o ok. 153 mln zł. Jednocześnie zostaną wydłużone (z roku do 3 lat) umowy kontraktacji surowców rolniczych z przeznaczeniem na biokomponenty zawierane między producentem rolnym a wytwórcą lub pośrednikiem.

Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/30/UE z 19 maja 2010 r. w sprawie wskazania przez etykietowanie oraz standardowe informacje o produkcie zużycia energii oraz innych zasobów przez produkty związane z energią

następnego dnia po opublikowaniu, tj. 19 czerwca 2010 r. Skierowana jest do państw członkowskich UE.

Produkty związane z energią, którymi zajmuje się dyrektywa, to każdy towar mający wpływ na zużycie energii podczas jego użytkowania wprowadzany do obrotu lub oddawany do użytku w Unii. Dotyczy to również części, których ekologiczność może być oceniana osobno. Na takich produktach zakazano umieszczania etykiet, znaków, symboli lub napisów, które nie spełniają wspólnotowych wymagań, jeżeli mogłoby to spowodować nieporozumienie lub wprowadzić w błąd użytkowników końcowych. I jeśli istnieją wystarczające dowody na to, że produkt może nie spełniać wymagań, państwo członkowskie podejmuje odpowiednie środki zapobiegawcze i działania mające na celu przywrócenie zgodności, uwzględniając spowodowane przez produkt szkody. Co cztery lata państwa członkowskie będą przedstawiać Komisji sprawozdanie zawierające szczegóły dotyczące egzekwowania przepisów na ich terytorium. Państwa członkowskie zapewnią też, by dystrybutorzy eksponowali etykiety we właściwy, widoczny i czytelny sposób i żeby udostępniali kartę w broszurze dotyczącej produktu lub innej dokumentacji dołączonej do niego w momencie sprzedaży użytkownikom końcowym.

Projekt i treść etykiety powinny być ujednolicone. Zawsze muszą być wyraźne, widoczne i czytelne. Format etykiety w dalszym ciągu oparty jest na klasyfikacji z zastosowaniem liter od A do G. Progi klasyfikacji odpowiadają wartościom istotnych oszczędności energii i kosztów z punktu widzenia użytkownika końcowego. Do tej klasyfikacji można dodać trzy klasy dodatkowe. Dla najbardziej efektywnej będą to: A+, A++ i A+++. Z zasady łączną liczbę klas należy ograniczyć do siedmiu. Gama barw zawiera nie więcej niż siedem różnych kolorów - od ciemnozielonej do czerwonej. Jedynie barwa przypisana najwyższej klasie będzie zawsze ciemnozielona. Klasyfikacja jest poddawana przeglądowi, szczególnie jeżeli znaczna część produktów obecnych na rynku wewnętrznym osiągnie dwie najwyższe klasy efektywności energetycznej i kiedy możliwe będzie osiągnięcie dodatkowych oszczędności przez dalsze zróżnicowanie produktów.

Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE z 19 maja 2010 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków

20. dnia po opublikowaniu, tj. 8 lipca 2010 r. Skierowana jest do państw członkowskich UE.

Założono, że budynki odpowiadają za 40 proc. łącznego zużycia energii w Unii. Sektor ten rozwija się, więc prowadzi to do wzrostu zużycia energii. Dlatego wszelkie ograniczenia i wykorzystywanie źródeł odnawialnych, podobnie jak ograniczenie emisji gazów cieplarnianych, jest przedmiotem szczególnej troski organów UE. Państwa członkowskie, określając wymagania charakterystyki energetycznej dla systemów technicznych budynku, powinny więc stosować - w miarę możliwości i potrzeby - zharmonizowane instrumenty. Powinny również brać pod uwagę klasy efektywności energetycznej opracowane wskutek wdrażania dyrektywy 2009/125/WE z 21 października 2009 r. ustanawiającej ogólne zasady ustalania wymagań dotyczących ekoprojektu dla produktów związanych z energią oraz dyrektywę 2010/30/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z 19 maja 2010 r. w sprawie wskazania przez etykietowanie oraz standardowe informacje o produkcie, zużycia energii oraz innych zasobów przez produkty związane z energią. Celem tego wszystkiego ma być ujednolicenie rynku UE. Państwa członkowskie powinny wobec tego obliczać optymalny pod względem kosztów poziom wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej i warunków klimatycznych, a także brać pod uwagę praktyczną dostępność infrastruktury energetycznej na swoich terytoriach. Mają też za zadanie porównywać wyniki tego obliczenia z obowiązującymi minimalnymi wymaganiami dotyczącymi charakterystyki energetycznej. Następnie składają Komisji sprawozdania, wykazując wszystkie dane wejściowe i założenia oraz wyniki obliczeń. Sprawozdanie może być włączone do planów działań dotyczących efektywności energetycznej. Pierwsze ma być złożone do 30 czerwca 2012 r. I jeśli wynik przeprowadzonego porównania wykaże w jakimś państwie, że minimalne wymagania dotyczące charakterystyki energetycznej są zdecydowanie mniej efektywne niż parametry optymalne, kraj ten będzie musiał przedstawić Komisji w pisemnym sprawozdaniu uzasadnienie tej różnicy. Powinien temu towarzyszyć plan wskazujący kroki prowadzące do zmniejszenia tych różnic.

Państwa członkowskie muszą też podjąć niezbędne środki, które zapewnią przy wykonywaniu ważniejszych renowacji budynków, by ich charakterystyka energetyczna lub części poddawanej renowacji została poprawiona, tak żeby spełniała minimalne wymagania obowiązujące w UE.

Komisji 2010/38/UE z 18 czerwca 2010 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia do niej fluorku sulfurylu jako substancji czynnej

z 1 września 2010 r. Skierowana jest do państw członkowskich UE.

Zgodnie z dyrektywą 91/414/EWG państwa członkowskie w miarę potrzeby odpowiednio powinny zmienić lub wycofać istniejące zezwolenia dla środków ochrony roślin zawierających fluorek sulfurylu jako substancję czynną. Powinny to uczynić do 28 lutego 2011 r. Przed upływem tego terminu mają obowiązek zweryfikować, czy posiadacze zezwoleń spełniają wymagania zapisane prawem i czy mają stosowną dokumentację. W przypadku środka zawierającego fluorek sulfurylu jako jedyną substancję czynną, w razie potrzeby państwa członkowskie UE zmienią lub wycofają zezwolenie najpóźniej do 29 lutego 2012 r.

Parlamentu Europejskiego i Rady z 16 czerwca 2010 r. w sprawie uruchomienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji zgodnie z pkt 28 porozumienia międzyinstytucjonalnego pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami z 17 maja 2006 r.

Dla Hiszpanii ma być uruchomione z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji 6598735 euro na złagodzenie skutków związanych ze zwolnieniami w 181 przedsiębiorstwach produkujących z mineralnych surowców niemetalicznych we Wspólnocie Walenckiej. W związku ze zwolnieniami w 36 przedsiębiorstwach produkujących drewno i wyroby z drewna i korka (z wyłączeniem mebli), a także ze słomy i innych materiałów używanych do wyplatania w regionie Kastylia-La Mancha - UE wypłaci 1950 tys. euro. Dla Irlandii w związku ze zwolnieniami w przedsiębiorstwie Waterford Crystal i u trzech jego dostawców lub producentów stanowiących dalsze ogniwo dostaw ma być uruchomionych 2 570 853 euro. 1110 tys. euro zostanie uruchomionych na pomoc techniczną.

Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUPOL Afganistan/2/2010 z 11 czerwca 2010 r. dotycząca mianowania szefa misji EUPOL Afganistan

z dniem przyjęcia, tj.11 czerwca 2010 r.

Szefem misji policyjnej UE w Afganistanie od 15 lipca 2010 r. został mianowany generał brygady Jukka Petri Savolainen.

Komisji z 18 czerwca 2010 r. w sprawie zwolnienia Banque de France ze stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych - notyfikowana jako dokument nr C(2010) 3853.

Jest skierowana do państw członkowskich UE.

Komisja Europejska - uwzględniwszy wniosek Francji - zwolniła oceny Banque de France ze stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1060/2009 w sprawie agencji ratingowych. Komisja wzięła pod uwagę, że bank ten nie otrzymuje żadnego wynagrodzenia od ocenianych podmiotów, że jego oceny nie mogą być udostępniane publicznie, analitycy i agenci Banque de France są związani tajemnicą zawodową oraz zasadą unikania konfliktów interesów. Komisja uwzględniła też, że ratingi kredytowe nie mogą odnosić się do instrumentów finansowych wydawanych przez państwa członkowskie.

do dyrektywy Komisji 2009/74/WE z 26 czerwca 2009 r. zmieniającej dyrektywy Rady 66/401/EWG, 66/402/EWG, 2002/55/WE i 2002/57/WE w odniesieniu do botanicznych nazw roślin, naukowych nazw innych organizmów oraz niektórych załączników do dyrektyw 66/401/EWG, 66/402/EWG i 2002/57/WE w związku z rozwojem wiedzy naukowej i technicznej

Artykuł 58 par. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) nakłada na sąd administracyjny obowiązek przejęcia sprawy, w której sąd powszechny uznał się za niewłaściwy. Przepis ten nie nakłada jednak obowiązku jej merytorycznego rozstrzygnięcia. Jednostkowe (oczywiście błędne) uznanie się przez sąd powszechny za niewłaściwy nie jest równoznaczne z tym, że właściwy będzie sąd administracyjny. Takie przekazanie nie stwarza bowiem dla sądu administracyjnego uprawnienia prawokształtującego przez wykreowanie nowej właściwości, gdy sąd ten pomimo przekazania sprawy pozostaje dalej niewłaściwy.

Artykuł 221 ust. 3 i 4 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z 12 października 1992 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks celny nie wyklucza uregulowania krajowego, które stanowi, że gdy brak zapłaty należności celnych wynika z przestępstwa, bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się w dniu, w którym uprawomocnił się wyrok karny lub nakazowy.

W odniesieniu do wyrobów objętych podatkiem akcyzowym (takich jak papierosy) wyprodukowanych z wyrobów nieobjętych akcyzą (takich jak tytoń surowy) przywiezionych do Wspólnoty zgodnie z procedurą dotyczącą uszlachetniania czynnego podatek akcyzowy uznaje się za zawieszony. W rozumieniu art. 5 ust. 2 akapit pierwszy tiret pierwsze dyrektywy Rady 92/12/EWG z 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania następuje to również wtedy, kiedy wyroby takie zostają objęte akcyzą dopiero po ich przetworzeniu we Wspólnocie. W związku z tym, w przypadku przepływu wyrobów tytoniowych między państwami członkowskimi, administracja nie musi wymagać dokumentu administracyjnego ani handlowego, o którym mowa w art. 18 ust. 1 dyrektywy 92/12/EWG.

Kolumnę przygotowała Dobromiła Niedzielska-Jakubczyk