Kronika prawa
Komisji (UE) nr 254/2010 z 10 marca 2010 r. zatwierdzające program zwalczania Salmonelli w niektórych państwach trzecich zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady i zmieniające załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 w odniesieniu do statusu zwalczania Salmonelli w niektórych państwach trzecich
20 dnia po opublikowaniu, tj. 15 kwietnia 2010 r. Stosuje się je od 1 stycznia 2010 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.
Program zwalczania Salmonelli, zgodny z rozporządzeniem (WE) nr 2160/2003 został zatwierdzony w odniesieniu do stad hodowlanych indyków, ich jaj wylęgowych i jednodniowych piskląt - przedstawiony przez Kanadę, Izrael i USA. To samo dotyczy programu obejmującego jednodniowe pisklęta kur przeznaczonych do stad niosek i brojlerów - przedstawiony przez Izrael i kur niosek, a także jednodniowych piskląt gatunku Gallus Gallus, przedstawionego przez Brazylię.
Komisji (UE) nr 255/2010 z 25 marca 2010 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania przepływem ruchu lotniczego
20 dnia po opublikowaniu, tj. 15 kwietnia 2010 r. Stosuje się je od 26 września 2011 r.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Określono wymagania dotyczące przepływu ruchu lotniczego (ATFM), żeby zoptymalizować dostępną pojemność europejskiej sieci zarządzania. Zasady te stosuje się do wszystkich lotów planowanych lub wykonywanych jako ogólny ruch lotniczy zgodnie z przepisami, a także do wszystkich faz lotów i do zarządzania ruchem lotniczym. Chodzi o racjonalne wykorzystanie kontrolowanych sektorów i portów lotniczych, a także o ograniczenie niekorzystnych skutków dla operatorów. Służby ruchu lotniczego wspomagają zarządzanie w razie zdarzenia krytycznego.
Komisji (UE) nr 257/2010 z 25 marca 2010 r. ustanawiające program ponownej oceny dopuszczonych dodatków do żywności zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 w sprawie dodatków do żywności
20 dnia po opublikowaniu, tj. 15 kwietnia 2010 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Rozporządzenie (WE) nr 1333/2008 zobowiązało Komisję do ustanowienia programu ponownej oceny, którą powinien przeprowadzić Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA). Chodzi o ustalenie bezpieczeństwa dodatków do żywności, które zostały dopuszczone do stosowania w Unii przed 20 stycznia 2009 r. Ponowna ocena wszystkich dopuszczonych barwników spożywczych (wymienionych w Dyrektywie 94/36/WE) zostanie zakończona do 31 grudnia 2015 r.
Wszystkie inne dodatki niż barwniki i substancje słodzące powinny być skontrolowane do 31 grudnia 2018 r., natomiast wszystkie dopuszczone substancje słodzące - do 31 grudnia 2020 r. W ramach ponownej oceny dodatku do żywności zainteresowane podmioty gospodarcze lub inne zainteresowane strony przekazują EFSA i Komisji wszelkie dostępne informacje związane z zagrożeniami dla środowiska, wynikającymi z produkcji, stosowania lub usuwania substancji. Informacje, które ujawnienie mogłoby znacznie pogorszyć pozycję konkurencyjną przedsiębiorcy lub innych zainteresowanych stron, mogą stać się poufne.
Komisji (UE) nr 258/2010 z 25 marca 2010 r. w sprawie wprowadzenia szczególnych warunków dotyczących przywozu gumy guar pochodzącej lub wysyłanej z Indii w związku z ryzykiem zanieczyszczenia pentachlorofenolem i dioksynami oraz w sprawie uchylenia decyzji 2008/352/UE
20 dnia po opublikowaniu, tj. 15 kwietnia 2010 r. Stosuje się je od wejścia w życie. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.
Guma guar jest dodatkiem do żywności, określonym jako E412. Zagęszcza i stabilizuje produkty. Obostrzenia stosuje się do gumy objętej kodem CN 1302 32 90, pochodzącej lub wysyłanej z Indii, przeznaczonej dla ludzi lub zwierząt. To samo dotyczy pasz i środków spożywczych zawierających co najmniej 10 proc. indyjskiej gumy guar.
Przedsiębiorca działający na rynku spożywczym i pasz lub jego przedstawiciel powinien przedłożyć organom celnym dowody potwierdzające przeprowadzenie kontroli urzędowych i korzystne wyniki kontroli fizycznych, o ile takie są wymagane.
Komisji (UE) nr 261/2010 z 25 marca 2010 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 297/95 w zakresie dostosowania opłat na rzecz Europejskiej Agencji Leków do wskaźnika inflacji
następnego dnia po opublikowaniu, tj. 27 marca 2010 r. Stosuje się je od 1 kwietnia 2010 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE. Nie stosuje się go do ważnych wniosków, które nie zostały rozpatrzone do 1 kwietnia 2010 r.
Rady 2010/179/WPZIB z 11 marca 2010 r. wspierająca kontrolę uzbrojenia SEESAC na Bałkanach Zachodnich w ramach strategii UE w zakresie zwalczania nielegalnego gromadzenia broni strzeleckiej i lekkiej i amunicji do tych rodzajów broni oraz handlu nimi
z dniem jej przyjęcia. Wygasa w terminie 24 miesięcy po zawarciu umowy o finansowaniu lub w sześć miesięcy po wejściu w życie, jeżeli do tego czasu nie zostanie zawarta umowa o finansowaniu.
Nagromadzenie na dużą skalę broni strzeleckiej i lekkiej (BSiL) w Europie południowo-wschodniej po wojnach toczonych na Bałkanach uznano w strategii UE dotyczącej BSiL za poważne wyzwanie dla pokoju i bezpieczeństwa. Państwa na Bałkanach Zachodnich stały się przedmiotem szczególnej troski UE, ponieważ nadal handluje się tam bronią i amunicją. Rodzi to możliwość wysyłania broni do innych obszarów dotkniętych konfliktem.
Komisji z 25 marca 2010 r. w sprawie zmiany decyzji 2008/911/WE ustanawiającej wykaz substancji ziołowych, preparatów i ich połączeń do użytku w tradycyjnych ziołowych produktach leczniczych (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 1867)
Skierowana jest do państw członkowskich UE.
Ustalono wykaz substancji roślinnych, przetworów roślinnych i ich zestawień do użytku w tradycyjnych produktach leczniczych. Określono też wskazania, moc i dawkowanie.
Komisji z 10 marca 2009 r. w sprawie pomocy państwa C 43/07 (ex N 64/07) i C 44/05 (ex NN 79/05, ex N 439/04) udzielanej przez Polskę na rzecz Huty Stalowa Wola SA (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 1480)
Skierowana jest do Polski. Sporządzono ją w Brukseli, 10 marca 2009 r.
Komisja stwierdziła, że pomoc państwa została udzielona Hucie Stalowa Wola S.A. częściowo z naruszeniem warunków określonych w art. 88 ust. 3 Traktatu, niemniej jest ona zgodna ze wspólnym rynkiem. Decyzja Komisji z 20 grudnia 2006 r. w sprawie pomocy państwa C44/05 (ex NN 79/05, ex N 439/04) straciła moc. 66,377 mln złotych, które zostały lub zostaną przyznane Hucie Stalowa Wola S.A., i które zostały częściowo udzielone z naruszeniem warunków określonych w Traktatacie ustanawiającym Wspólnoty Europejskie, są zgodne ze wspólnym rynkiem. Podobnie pomoc przyznana tej hucie w postaci konwersji zadłużenia na akcje (w odniesieniu do pożyczek o łącznej wartości 75 mln zł) jest legalna.
Komisji z 22 lipca 2009 r. w sprawie pomocy państwa C 18/05 (ex N 438/04, N 194/05 i PL 34/04) udzielonej przez Polskę na rzecz Stoczni Gdańsk (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 5685)
Skierowana jest do Polski. Sporządzono ją w Brukseli, 22 lipca 2009 r.
Komisja stwierdziła, że pomoc państwa na rzecz Stoczni Gdańsk - zarówno ta przyznana niezgodnie z prawem, z naruszeniem art. 88 ust. 3 Traktatu WE, jak i ta zgłoszona lecz jeszcze nieprzyznana - jest zgodna ze wspólnym rynkiem w świetle Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw. Pomoc, którą Polska częściowo wdrożyła i którą zamierza przyznać Stoczni Gdańsk na realizację planu restrukturyzacji (z maja 2009 r.), w wysokości 555 030 629,80 złotych jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu ustanawiającego WE. Ponadto pomoc w formie gwarancji Korporacji Ubezpieczeń Kredytów Eksportowych, która została częściowo wdrożona (wartość nominalna 346 mln zł) i ta, która ma zostać przyznana na rzecz stoczni na restrukturyzację z 2009 r. (wartość nominalna 180 mln zł jako maksymalne roczne zaangażowanie KUKE), jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu WE. W związku z tym Komisja wyraziła zgodę na wdrożenie pomocy państwa, pod warunkiem że plan restrukturyzacji z 2009 roku i zaprojektowane środki wyrównawcze zostaną należycie wdrożone. Warunkiem jest też respektowanie proporcji wkładu własnego do kosztów restrukturyzacji. Polska ma przekazywać Komisji regularne i szczegółowe sprawozdania, pozwalające na kontrolę wdrażania planu restrukturyzacji i jego finansowania. Powinna też przestrzegać zasad redukowania zdolności produkcyjnej i ograniczeń produkcyjnych (zapisanych w decyzji). Raporty musimy wysyłać zgodnie z harmonogramem.
do decyzji Komisji 2008/654/WE z 24 lipca 2008 r. w sprawie wytycznych dla pomocy państwom członkowskim w sporządzeniu jednolitego zintegrowanego wieloletniego krajowego planu kontroli, przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady
Powszechne towarzystwo emerytalne przejmujące zarządzanie otwartym funduszem emerytalnym wstępuje w prawa i obowiązki powszechnego towarzystwa zarządzającego dotychczas tym funduszem wynikające ze stosunków pracy - art. 66 ust. 2 ustawy z 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych (Dz.U. z 2004 r. nr 159, poz. 1667 z późn. zm.).
Nie każde zarzucane osobie w postępowaniu karnym naruszenie wartości wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji (pozwolenia na broń nie wydaje się osobom, co do których istnieje uzasadniona obawa, że mogą użyć broni w celu sprzecznym z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego, w szczególności skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za przestępstwo przeciwko życiu, zdrowiu lub mieniu albo wobec których toczy się postępowanie karne o popełnienie takich przestępstw) wywołuje realne niebezpieczeństwo dla dóbr określonych w art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Stąd też od organów wymaga się przekonującego wykazania w postępowaniu dowodowym, że cechy osobiste podejrzanego na tle konkretnego przypadku w taki sposób łączą się z możliwościami, jakie daje władztwo nad bronią, że dysponowanie bronią przez stronę w prosty sposób może powiększyć rozmiar strat w dobrach chronionych przez powyższe regulacje.
Nie jest wystarczającym dowodem dokonania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów jedynie faktura o treści wypełniającej znamiona specyfikacji.
Kopie faktur, które w swej treści zawierają także specyfikację towaru i dane dotyczące stron wewnątrzwspólnotowej dostawy towaru, a także oświadczenie nabywców o zamiarze wywozu towaru, to nie są dowody jednoznacznie potwierdzające wywóz towarów poza terytorium kraju, a co najwyżej mogą stanowić dowód zamiaru wywozu towaru przez nabywcę.
Obiegowa wiedza o kontrahentach nie może stanowić podstawy do zastosowania stawki 0 proc., podatnik musi posiadać jakiekolwiek dowody potwierdzające fakt, iż towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.
Przepis art. 37 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) określa konsekwencje dobrowolnej rezygnacji inwestora z prowadzenia robót budowlanych objętych konkretnym pozwoleniem. Czym innym jest jednak odstąpienie przez samego inwestora od kontynuowania robót budowlanych, przewidzianych pozwoleniem, a czym innym sytuacja, w której przerwanie procesu inwestycji związane jest bądź pozostaje w zbiegu z okolicznością wstrzymania wykonania pozwolenia przez uprawniony organ, tj. narzucenia inwestorowi określonego sposobu działania (zaniechania).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu