Kronika prawa

prezesa Rady Ministrów z 2 lutego 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie norm wyżywienia, przypadków, w których funkcjonariusz Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego otrzymuje wyżywienie lub równoważnik pieniężny w zamian za wyżywienie, oraz wysokości tego równoważnika

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 25 lutego 2010 r.

Funkcjonariusz, któremu przysługuje wyżywienie z kilku tytułów, otrzymuje je tylko z jednego, według jednej normy podstawowej wraz z najkorzystniejszą normą dodatkową przysługującą, jako dodatek do normy podstawowej. Norma podstawowa przysługuje przede wszystkim funkcjonariuszowi skoszarowanemu, uczestniczącemu w naradach lub odprawach czy szkoleniach lub ćwiczeniach trwających dłużej niż osiem godzin. Należy się to także funkcjonariuszowi Wydziału Działań Antyterrorystycznych i Zabezpieczenia Realizacji oraz funkcjonariuszom delegatur wspierającym zadania tego wydziału w czasie przebywania na obozie kondycyjnym lub zgrupowaniu szkoleniowym, a także skierowanemu do wykonywania czynności służbowych poza miejscem pełnienia służby na ponad osiem godzin. Funkcjonariuszowi nieskoszarowanemu, uczestniczącemu w szkoleniach, naradach lub odprawach trwających sześć do ośmiu godzin należy się połowa normy podstawowej. Napoje zimne lub gorące należą się w razie pełnienia służby w pomieszczeniach, gdzie temperatura przekracza 28^oC, w otwartej przestrzeni przy temperaturze powyżej 28^oC lub poniżej 10^oC, a także, gdy jego zadania wymagają dużego wysiłku fizycznego. W szczególnie uzasadnionych przypadkach kierownik jednostki organizacyjnej, za zgodą szefa ABW, może zwiększyć normę podstawową do 130 proc. jej wartości. Równoważnik pieniężny wypłacany jest za okres przysługiwania wyżywienia, w wysokości 100 proc. obowiązującej w tym czasie normy.

ministra finansów z 2 lutego 2010 r. w sprawie wykazu osób prawnych i fizycznych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym umorzono zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłaty prolongacyjne w kwocie przewyższającej 5 tys. zł

z dniem ogłoszenia, tj. 10 lutego 2010 r.

Akt ten ma zastosowanie do decyzji umorzeniowych wydanych po 1 stycznia 2010 r. Dyrektor izby skarbowej ogłasza wykaz w terminie 60 dni od ostatniego dnia kwartału, w którym umorzenia przekraczają narastająco od początku roku kalendarzowego kwotę 5 tys. zł. Dyrektorzy izb celnych oraz naczelnicy urzędów skarbowych przekazują kwartalne dane o umorzeniach właściwemu dyrektorowi izby skarbowej w terminie 30 dni od ostatniego dnia kwartału.

ministra finansów z 4 lutego 2010 r. w sprawie nagrody rocznej funkcjonariuszy celnych

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 25 lutego 2010 r.

Podstawą ustalenia wysokości nagrody rocznej funkcjonariusza jest jego jednomiesięczne uposażenie. To zaś oblicza się, dzieląc sumę uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami przez liczbę dni pozostawania funkcjonariusza w stosunku służbowym w ciągu roku kalendarzowego, za który przysługuje nagroda, a następnie mnożąc tak ustalone uposażenie za jeden dzień przez 30. Wysokość nagrody rocznej oblicza się, mnożąc liczbę pełnych miesięcy kalendarzowych pełnienia służby przez jednomiesięczne uposażenie funkcjonariusza, a następnie dzieląc przez 12.

ministra infrastruktury z 1 lutego 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie trybu wykonywania kontroli przez prezesa Urzędu Transportu Kolejowego

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 25 lutego 2010 r.

Kontrolę wojskowych bocznic kolejowych i wojskowych pociągów przeprowadza się w uzgodnieniu z właściwym terenowym organem ministra obrony narodowej, po przedstawieniu przez kontrolujących dokumentów uprawniających do dostępu do informacji niejawnych.

ministra pracy i polityki społecznej z 4 lutego 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie organizacji, sposobu, trybu i zakresu działania Krajowego Biura i Biur Terenowych Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 25 lutego 2010 r.

Do zakresu działania Biur Terenowych należy prowadzenie postępowań w sprawach o przyznanie świadczeń z Funduszu, wypłata świadczeń pracowniczych, przyjmowanie zwrotu świadczeń wypłaconych z FGŚP, dochodzenie zwrotu wypłaconych świadczeń, monitorowanie i prowadzenie ewidencji umów o przyznanej przedsiębiorcom pomocy publicznej ze środków Funduszu.

Komisji (UE) nr 113/2010 z 9 lutego 2010 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 471/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi w odniesieniu do zakresu zgłaszanego handlu, definicji danych, sporządzania statystyk handlowych w podziale według charakterystyki działalności oraz według waluty fakturowania, a także w odniesieniu do szczególnych towarów lub przepływów

od 1 stycznia 2010 r.

Z uwagi na to, że rozporządzenie (WE) nr 471/2009 ustanawia wspólne ramy prawne dla systematycznego sporządzania europejskich statystyk dotyczących handlu towarami z państwami trzecimi postanowiono zapobiec podwójnemu liczeniu przepływów handlowych. Do tego było niezbędne powiązanie zakresu statystyk dotyczących handlu zagranicznego z wyspecyfikowanymi procedurami celnymi, a także wyszczególnienie towarów lub przepływów wyłączonych ze statystyk dotyczących handlu zagranicznego z powodów metodologicznych. W celu zharmonizowania procesu opracowywania statystyk handlu zagranicznego rozporządzenie określa dane, które mają pochodzić z zarejestrowanego przywozu i wywozu, w tym kody, które należy stosować. Rozporządzenie określa też metodykę opracowywania tych statystyk, aby zharmonizować proces sporządzania statystyk dotyczących handlu w podziale według charakterystyki działalności oraz danych zagregowanych dotyczących handlu w podziale według waluty fakturowania. Rozporządzenie ustanawia przepisy dotyczące przekazywania danych przez państwa członkowskie do Komisji (Eurostatu) oraz korygowania danych statystycznych, żeby zapewnić porównywalność i dokładność danych.

Komisji (UE) nr 114/2010 z 9 lutego 2010 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2229/2004 w odniesieniu do okresu przyznanego Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) na dostarczenie opinii w sprawie projektów sprawozdań z przeglądu dotyczących substancji czynnych, co do których istnieją wyraźne dowody, że nie mają one szkodliwych skutków

20 dnia po opublikowaniu, tj. 3 marca 2010 r.

Komisji (UE) nr 115/2010 z 9 lutego 2010 r. ustanawiające warunki stosowania aktywowanego tlenku glinu do usuwania fluorków z naturalnych wód mineralnych i wód źródlanych

20 dnia po opublikowaniu, tj. 3 marca 2010 r.

Komisji (UE) nr 116/2010 z 9 lutego 2010 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wykazu oświadczeń żywieniowych

20 dnia po opublikowaniu, tj. 3 marca 2010 r.

Komisji (UE) nr 118/2010 z 9 lutego 2010 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 900/2008 ustanawiające metody analizy i inne przepisy techniczne niezbędne do stosowania systemu przywozu niektórych towarów pochodzących z przetwórstwa produktów rolnych

20 dnia po opublikowaniu, tj. 3 marca 2010 r.

Komisji (UE) nr 119/2010 z 9 lutego 2010 r. zmieniające rozporządzenie Komisji (UE) nr 1233/2009 ustanawiające szczególne środki wspierania rynku na rynku mleczarskim

następnego dnia po opublikowaniu, tj. 11 lutego 2010 r.

W załączniku do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1233/2009 określono kwoty wsparcia dla producentów mleka, którzy ponieśli dotkliwe straty w wyniku kryzysu na rynku mleka. Jako że kwoty te są wyrażone w euro, należy ustalić wspólną datę ich przeliczenia na waluty krajowe państw członkowskich, które nie przyjęły wspólnej waluty, aby zapewnić jednolite i jednoczesne stosowanie wymienionego zapisu w całej Unii. Należy zatem ustalić termin operacyjny dla kursu wymiany zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 2799/98.

Komisji (UE) nr 120/2010 z 9 lutego 2010 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

z dniem publikowania, tj. 10 lutego 2010 r.

Francja uchybiła zobowiązaniom, jakie na niej ciążą z mocy art. 28 WE, który mówi, że zakazane są między państwami członkowskimi UE ograniczenia ilościowe w wywozie oraz wszelkie środki o podobnym skutku. Wprowadziła bowiem łamiący zasadę proporcjonalności system uprzedniego zezwolenia dla środków pomocniczych używanych przy przetwarzaniu żywności i dla środków spożywczych, do których przygotowania wykorzystano takie środki pomocnicze z innych państw członkowskich. I choć możliwe są pewne ograniczenia służące ochronie krajowych rynków przed żywnością stanowiącą zagrożenie dla zdrowia, to jednak wykorzystanie takich instrumentów powinno mieć ograniczony zasięg i musi być szczegółowo uzasadnione naukowo. Tymczasem francuski system uprzednich zezwoleń opiera się na ogólnym domniemaniu istnienia ryzyka. Dlatego jest nieproporcjonalny do ewentualnego zagrożenia. Co więcej, substancje i produkty, co do których Francja zastosowała restrykcje importowe, są legalnie produkowane lub sprzedawane w innych państwach UE. Dlatego TS orzekł, że Francja nie mogła zastosować takiego systemu uprzednich zezwoleń, jak to uczyniła.

TS orzekł, że Irlandia uchybiła zobowiązaniom ciążącym na niej z mocy Dyrektywy Rady 89/665/EWG z 21 grudnia 1989 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych, odnoszących się do stosowania procedur odwoławczych w zakresie udzielania zamówień publicznych na dostawy i roboty budowlane. Instytucja zamawiająca - National Roads Authority, czyli Krajowa Dyrekcja Dróg, nie zawiadomiła bowiem oferenta, którego oferta została odrzucona, o swej decyzji o udzieleniu zamówienia na koncepcję, budowę, finansowanie i użytkowanie zachodniej obwodnicy (autostrady) miasta Dundalk (wykonawca miał zawrzeć z NRA porozumienie o partnerstwie publiczno-prywatnym i użytkować ten odcinek autostrady przez ok. 30 lat). I choć NRA opublikowała w Dzienniku Urzędowym WE ogłoszenie o udzieleniu zamówienia innej firmie, to - jak orzekł TS - nie może to zastąpić zawiadomienia oferenta. Drugi zarzut Komisji, do której zwrócił się odrzucony oferent, polegał na tym, że ustawodawstwo Irlandii wywołuje niepewność co do decyzji, na którą ma być złożona skarga. Ponadto komisja podniosła, że kwestionowane krajowe przepisy wywołują niepewność przy ustalaniu terminu na wniesienie skargi. Trybunał przychylił się do tego poglądu i orzekł, że Irlandia uchybiła swoim obowiązkom członkowskim we Wspólnocie, utrzymując przepisy, które wywołują niepewność co do decyzji, na którą ma być złożona skarga w procedurze zamówień publicznych.

Trybunal orzekł, że wykładni art. 13 części A ust. 1 lit. j) szóstej Dyrektywy Rady 77/388/EWG z 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych należy dokonywać w ten sposób, że nauczanie przez dyplomowanego inżyniera w będącym prywatnym stowarzyszeniem instytucie kształcenia architektów lub inżynierów może stanowić edukację szkolną i uniwersytecką w rozumieniu tego przepisu. Działalność inna niż prowadzona przez nauczyciela sensu stricto także może zostać uznana za takie nauczanie. Warunkiem jest jednak, że będzie to przekazywanie wiedzy i umiejętności pomiędzy nauczycielem a uczniami lub studentami w edukacji szkolnej lub uniwersyteckiej. Jednocześnie TS uznał, że do krajowego sądu należy weryfikacja, czy wszystkie z rozpatrywanych przed sądem krajowym rodzajów działalności stanowią nauczanie obejmujące edukację szkolną i uniwersytecką. Natomiast wykładni art. 13 część A ust. 1 lit. j) dyrektywy dotyczącej podatków obrotowych należy dokonywać w ten sposób, że wspólnik spółki edukacyjnej świadczący usługi jako nauczyciel w ramach kursów organizowanych przez podmiot trzeci nie może zostać uznany za osobę nauczającą prywatnie w rozumieniu tego przepisu.

Płatnik składek na ubezpieczenie społeczne osób niepełnosprawnych mógł do 30 czerwca 2008 r. sprostować w korygujących deklaracjach rozliczeniowych za okres od 2004 do 2007 roku omyłki danych ujętych w art. 25 ust. 2 i 8 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych w brzmieniu nadanym przez ustawę z 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2003 r. nr 7, poz. 79), obowiązującym do 31 grudnia 2007 r. (art. 47 ust. 3 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, Dz.U. z 2009 r. nr 205, poz. 1585 ze zm. w zw. z art. 11 ust. 2 ustawy z 1 czerwca 2007 r. o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz o zmianie niektórych innych ustaw, Dz.U. nr 115, poz. 791)

Kolumnę przygotowali Dobromiła Niedzielska-Jakubczyk i Adam Makosz