Kronika prawa

z 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy

po upływie 6 miesięcy od ogłoszenia, tj. 1 sierpnia 2011 r.

Kodeks wyborczy porządkuje i ujednolica polskie prawo wyborcze, zastępując pięć ustaw wyborczych, które były uchwalane lub nowelizowane w różnym czasie i okolicznościach w ciągu ubiegłych dwudziestu lat.

Pierwszą część stanowią przepisy wspólne, odnoszące się do wszystkich wyborów. W tej części regulowane są m.in. takie kwestie, jak: prawa wyborcze obywateli, rejestry i spisy wyborcze, zasady przeprowadzania głosowania (procedury głosowania), protesty wyborcze, kampanie wyborcze oraz zasady ich finansowania.

Druga część kodeksu wyborczego obejmuje kwestie szczegółowe. Poszczególne działy odnoszą się kolejno do wyborów do Sejmu, Senatu, Prezydenta RP, do Parlamentu Europejskiego, organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego oraz wyborów wójtów, burmistrzów, prezydentów miast.

z 5 stycznia 2011 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Kodeks wyborczy

po upływie 6 miesięcy od ogłoszenia, tj. 1 sierpnia 2011 r.

Ustawa jest wypełnieniem wymogów par. 47 ust. 3 zasad techniki prawodawczej, które przewidują, że w przypadku ustaw szczególnie obszernych lub zasadniczo zmieniających dotychczasowe ustawy, przepisy o wejściu w życie ustawy głównej, przepisy zmieniające, przepisy uchylające oraz przepisy przejściowe i dostosowujące można zamieścić w oddzielnej ustawie (ustawie wprowadzającej). Powyższe przesłanki bezsprzecznie odnosiły się do ustawy - Kodeks wyborczy. Ustawa ta ma bowiem zastąpić dotychczasowe ustawy regulujące wybory do Sejmu i do Senatu, wybory Prezydenta Rzeczypospolitej, wybory do Parlamentu Europejskiego oraz wybory organów samorządu terytorialnego.

z 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o wojewodzie i administracji rządowej w województwie oraz o zmianie niektórych innych ustaw

1 stycznia 2012 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 1, art. 2 pkt 4 - 6 i art. 3, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 15 lutego 2011 r.

Nowe przepisy dostosowują struktury terenowych organów administracji wojskowej (TOAW) do współczesnych zadań. Zmienił się bowiem nie tylko sposób wypełniania obowiązku służby wojskowej przez obywateli, ale także system kadrowego uzupełnienia Sił Zbrojnych (w czasie pokoju oparty na dobrowolnej i zawodowej służbie wojskowej). Zakończył się też proces uzawodowienia Sił Zbrojnych, które osiągnęły swoją docelową liczebność - 100 tys. Przekształcenia w strukturze TOAW przewidują zniesienie 2 okręgów wojskowych. Oznacza to likwidację wszystkich stanowisk służbowych w ich dowództwach dla żołnierzy zawodowych i pracowników. Budynki należące do dowództw OW pozostaną nadal w zarządzie resortu obrony narodowej. Dotychczasowe zadania realizowane przez OW przejmie Inspektorat Wsparcia Sił Zbrojnych. Na szczeblu wojewódzkim nadal będą funkcjonowały wojewódzkie sztaby wojskowe.

ministra finansów z 27 stycznia 2011 r. w sprawie legitymacji służbowych i znaków identyfikacyjnych inspektorów kontroli skarbowej i pracowników jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej

31 stycznia 2011 r.

Rozporządzenie określa wzory legitymacji służbowych i znaków identyfikacyjnych inspektorów kontroli skarbowej i pracowników jednostek organizacyjnych kontroli skarbowej, organy właściwe do ich wydawania, sposób ich wydawania, wymiany, składania do depozytu i zwrotu oraz posługiwania się nimi.

Legitymacje służbowe i znaki identyfikacyjne wydają generalny inspektor kontroli skarbowej i dyrektorzy urzędów kontroli skarbowej. Wydający legitymacje służbowe oraz znaki identyfikacyjne muszą prowadzić rejestr wydanych legitymacji służbowych i znaków identyfikacyjnych. W rejestrze odnotowuje się zmiany dotyczące wydanych legitymacji służbowych i znaków identyfikacyjnych, w tym dotyczące złożenia do depozytu, zwrotu oraz wymiany legitymacji służbowej i znaku identyfikacyjnego, a także okoliczności dotyczące ich utraty.

ministra gospodarki z 29 grudnia 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie produktów objętych obowiązkiem zaopatrzenia w informacje istotne z punktu widzenia ochrony środowiska

po upływie 3 miesięcy od ogłoszenia, tj. 1 maja 2011 r.

ministra rolnictwa i rozwoju wsi z 18 stycznia 2011 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wprowadzania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej skarlonych roślin z rodzajów Chamaecyparis Spach., Juniperus L. oraz Pinus L.

po upływie 7 dni od ogłoszenia, tj. 8 lutego 2011 r.

ministra sprawiedliwości z 24 stycznia 2011 r. w sprawie nagród i zapomóg dla funkcjonariuszy Służby Więziennej

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 15 lutego 2011 r.

Wysokość funduszu na nagrody roczne, nagrody uznaniowe i zapomogi dla funkcjonariuszy, tworzonego w ramach środków na uposażenie funkcjonariuszy, wynosi 9,5 proc. planowanych na dany rok kalendarzowy środków na uposażenia zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym. Fundusz tworzy się w jednostkach organizacyjnych Służby Więziennej mających status jednostek budżetowych.

ministra sprawiedliwości z 27 stycznia 2011 r. w sprawie uposażenia zasadniczego funkcjonariuszy Służby Więziennej

1 lutego 2011 r.

Rozporządzenie określa grupy zaszeregowania poszczególnych stanowisk oraz odpowiadające im mnożniki przeciętnego uposażenia stanowiące uposażenie zasadnicze funkcjonariusza Służby Więziennej.

ministra zdrowia z 12 stycznia 2011 r. w sprawie upoważnienia Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych do uznawania kwalifikacji w zawodzie diagnosty laboratoryjnego

po upływie 30 dni od ogłoszenia, tj. 3 marca 2011 r.

ministra kultury i dziedzictwa narodowego z 21 stycznia 2011 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie odznaki honorowej Zasłużony dla Ochrony Dziedzictwa Fryderyka Chopina

W razie stwierdzenia braków formalnych Narodowy Instytut Fryderyka Chopina zwraca wnioskodawcy wniosek o nadanie odznaki w celu ich usunięcia w terminie 7 dni od dnia otrzymania zwróconego wniosku. Wniosek pozostaje bez rozpatrzenia w przypadku:

● złożenia wniosku po terminie,

● nieusunięcia braków formalnych wniosku w ustawowych terminie,

● jego wycofania przez wnioskodawcę.

Rady i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie z 15 października 2010 r. w sprawie podpisania i tymczasowego stosowania umowy o wspólnym obszarze lotniczym między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Gruzją z drugiej strony - 2011/50/UE

Komisja Europejska wynegocjowała w imieniu Unii i państw członkowskich umowę o wspólnym obszarze lotniczym z Gruzją zgodnie z decyzją Rady upoważniającą Komisję do rozpoczęcia negocjacji. Została ona parafowana 5 marca 2010 r. i ma wejść w życie w terminie późniejszym. Do tego czasu jest stosowana tymczasowo przez Unię i państwa członkowskie, zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi lub krajowym prawodawstwem.

Rady z 18 stycznia 2011 r. dotycząca podpisania umowy między Unią Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie ochrony nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych produktów rolnych i środków spożywczych zmieniającej umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącą handlu produktami rolnymi - 2011/51/UE

18 stycznia 2011 r.

Rady z 18 stycznia 2011 r. w sprawie podpisania w imieniu Unii Europejskiej umowy między Unią Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu zmieniającej dodatkowe porozumienie pomiędzy Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu rozszerzające na Księstwo Liechtensteinu stosowanie umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie handlu produktami rolnymi - 2011/52/UE

18 stycznia 2011 r.

Rady z 18 stycznia 2011 r. w sprawie stanowiska, jakie ma przyjąć Unia Europejska w ramach Wspólnego Komitetu ds. Rolnictwa ustanowionego na mocy umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską dotyczącej handlu produktami rolnymi, w sprawie dostosowania załącznika 3 do tej umowy - 2011/53/UE

18 stycznia 2011 r.

Komisji (UE) nr 65/2011 z 27 stycznia 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich

pierwszego dnia po opublikowaniu, tj. 29 stycznia 2011 r.

Państwa członkowskie ustanawiają system kontroli, który zapewnia przeprowadzanie wszystkich niezbędnych kontroli w celu skutecznego sprawdzania zgodności z warunkami przyznawania pomocy. Mają jednocześnie obowiązek dopilnować, aby wszystkie kryteria kwalifikowalności ustanowione w prawodawstwie unijnym lub krajowym lub w programach rozwoju obszarów wiejskich mogły być kontrolowane zgodnie ze zbiorem weryfikowalnych wskaźników, które same ustanawiają. Państwa członkowskie dopilnowują, aby w odniesieniu do wszystkich wniosków o wsparcie, wniosków o płatność i innych deklaracji złożonych przez tego samego beneficjenta stosowano system jednoznacznej identyfikacji. Wnioski o wsparcie, wnioski o płatność i inne deklaracje zostają odrzucone, jeżeli beneficjenci lub ich reprezentanci uniemożliwiają przeprowadzenie kontroli. Nie dokonuje się żadnych płatności na rzecz beneficjentów, w odniesieniu do których ustalono, że sztucznie stworzyli warunki wymagane do otrzymania takich płatności, aby uzyskać korzyści sprzeczne z celami danego systemu wsparcia.

Komisji (UE) nr 66/2011 z 27 stycznia 2011 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

28 stycznia 2011 r.

Komisji (UE) nr 67/2011 z 27 stycznia 2011 r. dotyczące wydawania pozwoleń na przywóz ryżu w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 327/98 dla podokresu styczeń 2011 r.

z dniem opublikowania, tj. 28 stycznia 2011 r.

Rady z 24 stycznia 2011 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów członka z Łotwy i zastępcy członka z Łotwy - 2011/54/UE

z dniem przyjęcia, tj. 24 stycznia 2011 r.

Rady z 24 stycznia 2011 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów trzech członków oraz czterech zastępców członków ze Szwecji - 2011/55/UE

z dniem przyjęcia, tj. 24 stycznia 2011 r.

Wymóg złożenia przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata) - wykonującego zawód zaufania publicznego - oświadczenia w przedmiocie zapłacenia w całości lub w części opłaty za zastępstwo prawne bez konieczności wykazania czy uprawdopodobnienia przezeń w jakikolwiek sposób tej okoliczności powinien być przestrzegany bezwarunkowo, z wykluczeniem możliwości jego wyinterpretowania z okoliczności towarzyszących udzieleniu prawa pomocy z urzędu. Powyższa konstatacja znajduje również uzasadnienie w złożeniu pisma zawierającego rozpatrywany wniosek przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata), od którego oczekuje się realizacji dyspozycji wyrażonych w stosownych, powszechnie obowiązujących przepisach prawa procesowego, bez konieczności wzywania do uzupełnienia braków wynikających z niezastosowania odpowiednich regulacji. Stwierdzenie to jest usprawiedliwione również tym, iż reguły wynagradzania adwokata za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy zostały ustalone przez ministra sprawiedliwości w rozporządzeniu wydanym na podstawie delegacji wyrażonej w art. 29 ust. 2 prawa o adwokaturze, zgodnie z ustalającym jedynie stosunek, jaki zachodzi między Skarbem Państwa a instytucją adwokatury po wyznaczeniu adwokata do udzielenia pomocy prawnej z urzędu, generalnym założeniem ustawowym, sformułowanym w art. 29 ust. 1 prawa o adwokaturze, które to uregulowania osoba wykonująca zawód adwokata jest zobowiązana mieć na uwadze przy podejmowaniu czynności w postępowaniu przed sądami.

adam.makosz@infor.pl