Kronika prawa

●

prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 29 i 30 września oraz 4, 5 i 6 października 2010 r. o nadaniu orderów i odznaczeń

●

ministra spraw wewnętrznych i administracji z 30 grudnia 2010 r. w sprawie wykazu jednostek samorządu terytorialnego, które przystąpiły do międzynarodowych zrzeszeń społeczności lokalnych i regionalnych w okresie od 1 stycznia 2006 r. do 31 grudnia 2009 r., wykazu jednostek samorządu terytorialnego, które współtworzyły międzynarodowe zrzeszenia społeczności lokalnych i regionalnych w okresie od 1 stycznia 2006 r. do 31 grudnia 2009 r. oraz wykazu jednostek samorządu terytorialnego, które wystąpiły z międzynarodowych zrzeszeń społeczności lokalnych i regionalnych w okresie od 1 stycznia 2006 r. do 31 grudnia 2009 r.

●

ustawy o zmianie ustawy o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa

ustawy o zmianie ustawy o finansowym wsparciu rodzin w nabywaniu własnego mieszkania oraz o zmianie niektórych innych ustaw

Zostanie zmniejszony mnożnik kształtujący poziom limitu cenowo-kosztowego uprawniającego do skorzystania z dopłat do oprocentowania kredytów preferencyjnych z 1,4 do 1,1. Mnożnik wyznacza limit w powiązaniu z wysokością średniego wskaźnika przeliczeniowego kosztu odtworzenia 1 mkw. powierzchni użytkowej budynków mieszkalnych ogłaszanego przez wojewodów. Rząd nie zaakceptował jednak propozycji rozszerzenia programu na jednoosobowe gospodarstwa domowe.

●

ministra zdrowia z 23 grudnia 2010 r. w sprawie specyfikacji i kryteriów czystości substancji dodatkowych

●

Komisji (WE) nr 10/2011 z 14 stycznia 2011 r. w sprawie materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu z żywnością

dwudziestego dnia po opublikowaniu, tj. 4 lutego 2011 r. Stosuje się je od 1 maja 2011 r. Przepisy art. 5 w odniesieniu do stosowania dodatków innych niż plastyfikatory stosuje się do warstw lub powłok z tworzyw sztucznych w kapslach i zamknięciach, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. d) od 31 grudnia 2015 r. Przepisy art. 5 w odniesieniu do dodatków stosowanych w apreturze nici szklanych używanych do wzmacniania tworzyw sztucznych stosuje się od 31 grudnia 2015 r., natomiast przepisy art. 18 ust. 2, art. 18 ust. 4 i art. 20 - od 31 grudnia 2012 r. Rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z traktatami.

W produkcji warstw z tworzyw sztucznych w materiałach i wyrobach z nich zrobionych można stosować w zamierzony sposób jedynie substancje włączone do unijnego wykazu substancji dozwolonych. Zawiera on monomery i inne substancje wyjściowe, dodatki (z wyłączeniem barwników), substancje pomocnicze w produkcji polimerów (z wyłączeniem rozpuszczalników), makrocząsteczki uzyskiwane z fermentacji mikrobiologicznej. Zgodnie jednak z przepisami prawa krajowego dopuszcza się - na zasadzie odstępstwa - stosowanie innych substancji pomocniczych w produkcji polimerów przy produkcji warstw z tworzyw sztucznych w materiałach i wyrobach. Dopuszcza się też stosowanie barwników i rozpuszczalników w produkcji warstw tworzyw sztucznych w materiałach i wyrobach zgodnie z przepisami prawa krajowego.

●

Komisji (UE) nr 31/2011 z 17 stycznia 2011 r. zmieniające załączniki do rozporządzenia (WE) nr 1059/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ustalenia wspólnej klasyfikacji jednostek terytorialnych do celów statystycznych (NUTS)

dwudziestego dnia po opublikowaniu, tj. 7 lutego 2011 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

●

Komisji (UE) nr 32/2011 z 17 stycznia 2011 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

18 stycznia 2011 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Komisji (UE) nr 33/2011 z 17 stycznia 2011 r. zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru ustalone rozporządzeniem (UE) nr 867/2010 na rok gospodarczy 2010/2011

18 stycznia 2011 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

●

Komisji 2011/3/UE z 17 stycznia 2011 r. zmieniająca Dyrektywę 2008/128/WE ustanawiającą szczególne kryteria czystości dotyczące barwników stosowanych w środkach spożywczych

dwudziestego dnia po opublikowaniu, tj. 7 lutego 2011 r. Jest skierowana do państw członkowskich UE.

Państwa Unii wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania tej dyrektywy najpóźniej do 1 września 2011 r., po czym powinny niezwłocznie przekazać Komisji Europejskiej ich tekst. W obowiązujących przepisach określono wyłącznie specyfikacje dotyczące likopenu z czerwonych pomidorów, dlatego należy je zmienić w taki sposób, by uwzględniały dwa pozostałe źródła. Specyfikacje dotyczące likopenu ekstrahowanego z czerwonych pomidorów wymagają także aktualizacji. Umieszczanie dichlorometanu w wykazie rozpuszczalników stosowanych do ekstrakcji nie jest konieczne, ponieważ zgodnie z informacjami otrzymanymi od zainteresowanych stron nie jest on już stosowany do pozyskiwania likopenu z czerwonych pomidorów. Ze względów bezpieczeństwa należy również obniżyć najwyższy dopuszczalny poziom ołowiu, choć odniesienie do metali ciężkich jest zbyt ogólne i nie jest już aktualne.

●

Komisji z 14 stycznia 2011 r. upoważniająca państwa członkowskie do przyjęcia określonych odstępstw na mocy Dyrektywy 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych [notyfikowana jako dokument nr C(2010) 9724]

Skierowana jest do państw członkowskich UE.

Dyrektywa 2002/96/WE w sprawie zużytego sprzętu elektrotechnicznego i elektronicznego wymaga selektywnej zbiórki zużytych czujników dymu przeznaczonych do przetworzenia obwodów oraz w przypadku jonowych czujników dymu do usunięcia substancji radioaktywnych. W celu umożliwienia takiej selektywnej zbiórki opracowano scenariusz mający za zadanie zachęcenie gospodarstw domowych do przekazywania zużytych czujników dymu do punktów zbiórki, z których czujniki te mogą być przewiezione do zakładu przetwarzania.

Możliwe jest zwolnienie z wymagań dotyczących przewozu drogowego nominalnie pustych, nieoczyszczonych zbiorników (przeznaczonych do składowania w stałych obiektach) w celu ich oczyszczenia, naprawy, badania lub złomowania, pod warunkiem że wszystkie otwory takiego zasobnika i elementy instalacji rurowej przymocowanej do niego zostały uszczelnione w sposób zapobiegający wydostawaniu się substancji niebezpiecznych.

●

Odmowa zamieszczenia przez zarząd ogłoszenia, o którym mowa w art. 402¹ k.s.h., gdy z inicjatywą zwołania walnego zgromadzenia akcjonariuszy spółki publicznej występują akcjonariusze na podstawie art. 399 par. 3 k.s.h. (uprawnieni do zwoływania walnego zgromadzenia), oznacza niezwołanie przez zarząd walnego zgromadzenia (w rozumieniu art. 594 par. 3 k.s.h., który mówi o odpowiedzialności za przekroczenie kompetencji).

●

Prawo do ekwiwalentu pieniężnego z tytułu deputatu węglowego wypłacanego wraz z emeryturą kolejową (art. 74 ust. 1 ustawy z 9 września 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego Polskie Koleje Państwowe, Dz.U. nr 84, poz. 948 z późn. zm.) nie przysługuje w razie ponownego zatrudnienia w PKP.

●

W sprawach z zakresu prawa pracy związek zawodowy nie może wytoczyć powództwa na rzecz pracownika ani wstąpić do postępowania bez jego zgody (art. 462 w związku z art. 61 kodeksu postępowania cywilnego). Członkostwo w związku zawodowym lub podjęcie się przez ten związek obrony praw i interesów pracownika na jego wniosek (art. 7 ust. 2 ustawy z 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych; Dz.U. z 2001 r. nr 79, poz. 854 z późn. zm.) oznacza zgodę pracownika, chyba że sprzeciwi się on czynnościom procesowym związku zawodowego.

●

Zgodnie z art. 23 ustawy z 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2005 r. nr 240, poz. 2027 ze zm.) właściwe organy, sądy i kancelarie notarialne przesyłają staroście odpisy prawomocnych decyzji i orzeczeń oraz odpisy aktów notarialnych, z których wynikają zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków. Czynią to w ciągu 30 dni od uprawomocnienia się decyzji, orzeczenia lub sporządzenia aktu notarialnego. W myśl art. 6a natomiast starostowie prowadzą ewidencję gruntów i budynków jako zadanie z zakresu administracji rządowej. Sprawę nabycia z mocy prawa przez gminę własności nieruchomości, będącą przedmiotem postępowania w tej sprawie, kończy ostatecznie (merytorycznie) decyzja organu administracji publicznej, który powinien przesłać ją organowi prowadzącemu ewidencję gruntów i budynków.

●

Przepis art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. nr 156, poz. 1118 ze zm.) nie stanowi podstawy do nałożenia na inwestora obowiązku uzyskania decyzji o warunkach zabudowy. Sąd uznał, że dla obiektu już wybudowanego nie jest możliwe wydanie decyzji o warunkach zabudowy, bo dotyczy ona inwestycji planowanej. Decyzja o warunkach zabudowy nie może stanowić podstawy legalizacji wybudowanego obiektu, ponieważ kwestie te regulują przepisy prawa budowlanego. Istotą decyzji o warunkach zabudowy jest ustalenie przesłanek dla przedsięwzięcia, które ma dopiero powstać. Wnioskodawca, który już uzyskał decyzję o warunkach zabudowy, może po raz kolejny złożyć wniosek odnośnie do tego samego obszaru, ale tylko pod warunkiem że przedmiotem wniosku jest inna inwestycja.

●

Przepis art. 40 par. 2 kodeksu postępowania administracyjnego pełni funkcję gwarancyjną dla ochrony strony reprezentowanej przez pełnomocnika, która nie może ponosić konsekwencji braku doręczenia decyzji ustanowionemu pełnomocnikowi. W przypadku doręczenia decyzji ostatecznej bezpośrednio stronie, która następnie bez przekroczenia terminu określonego w art. 53 par. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skorzystała z prawa zaskarżenia tej decyzji do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w szczególności gdy skargę sporządził i wniósł jej pełnomocnik, brak jest ujemnych skutków w zakresie tego prawa. Zatem nie można uważać tej skargi za wniesioną przedwcześnie i z tego powodu jej odrzucić.

W razie uwzględnienia skargi kasacyjnej na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi koszty postępowania kasacyjnego podlegają rozliczeniu w zależności od wyniku postępowania w rozumieniu przepisów 199 - 200 p.p.s.a.

●

Treść art. 52 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. nr 156, poz. 1118 ze zm.) wskazuje, że każdy z wymienionych w nim podmiotów jako potencjalny adresat nakazu rozbiórki powinien mieć zapewniony udział w postępowaniu dotyczącym likwidacji skutków samowoli budowlanej.

Jak podkreślił w uzasadnieniu WSA, postępowanie w sprawie likwidacji samowoli budowlanej dotyczy obowiązku prawnego podmiotów, wobec których może być orzeczony nakaz rozbiórki obiektu budowlanego samowolnie wzniesionego. Ich krąg wymienia art. 52 prawa budowlanego. Stanowi on, że m.in. czynności, o której mowa w art. 48 prawa budowlanego, jest zobowiązany dokonać inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego. Treść art. 52 p.b. wskazuje, że każdy z wymienionych w nim podmiotów jako potencjalny adresat nakazu rozbiórki powinien mieć zapewniony udział w postępowaniu dotyczącym likwidacji skutków samowoli budowlanej. W rozpoznawanej sprawie nieznany był sprawca samowoli - inwestor. Zatem postępowanie powinno się toczyć z udziałem właściciela gruntu, na którym obiekt został samowolnie wzniesiony, i z udziałem zarządcy, o ile taki został ustanowiony. Interes prawny w postępowaniu mają także właściciele nieruchomości sąsiadujących z terenem, na którym samowolnie wzniesiony został obiekt budowlany, o ile jego lokalizacja oddziałuje (może oddziaływać) na sferę uprawnień właścicielskich do sąsiedniego gruntu.

dobromila.niedzielska@infor.pl

adam.makosz@infor.pl