Kronika prawa.pl

Dziennik Ustaw z 23 października 2012 r.

marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z 30 sierpnia 2012 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym

Trybunału Konstytucyjnego z 16 października 2012 r., sygn. akt K 4/10

Przepisy specustawy drogowej oraz rozporządzenia wykonawczego do niej są konstytucyjne - uznał trybunał. Stwierdził przy tym, że:

wbudowa dróg o odpowiednim standardzie jest kwestią dobra wspólnego,

wprocedura wywłaszczenia zawarta w ustawie o gospodarce nieruchomościami, będąca wzorcowym rozwiązaniem w tym zakresie, nie może stanowić trybu pozyskiwania działek pod budowę dróg, ponieważ paraliżowałaby prowadzenie inwestycji. Dlatego ograniczenie prawa własności, którego źródłem jest art. 31 ust. 2 specustawy, jest przydatne. Przyczynia się bowiem do szybszego zakończenia postępowania wywłaszczeniowego i do definitywnego uregulowania stosunków własnościowych w odniesieniu do nieruchomości przejmowanej pod budowę drogi,

wprzy realizacji inwestycji liniowych, obejmujących całą listę nieruchomości, wywłaszczenie z mocy prawa jest metodą skuteczną. Ten sposób odjęcia własności gwarantuje równe potraktowanie całej grupy właścicieli, którzy znaleźli się w tej samej sytuacji faktycznej,

wwytyczenie drogi zgodnie z zasadami ochrony środowiska i sztuką inżynierską wyznacza w sposób nieuchronny i obiektywny listę nieruchomości przeznaczonych pod drogę, czyli do wywłaszczenia. Dlatego TK uznał, że ograniczenia prawa własności wynikające z zaskarżonych przepisów nie są nadmierne. Dwukrotne prolongowanie obowiązywania ustawy jest natomiast podyktowane utrzymującym się złym stanem polskich dróg. Tak więc objęcie ustawą wszystkich dróg wynika z potrzeby zapewnienia ich zrównoważonego rozwoju.

ministra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej z 9 października 2012 r. w sprawie planu zrównoważonego rozwoju publicznego transportu zbiorowego w zakresie sieci komunikacyjnej w międzywojewódzkich i międzynarodowych przewozach pasażerskich w transporcie kolejowym

po upływie 7 dni od ogłoszenia, tj. 31 października 2012 r.

Realizacja planu wymaga uruchamiania średnio w ciągu jednej doby 215,664820 pociągów, z czego przez PKP Intercity SA 172,0467 międzywojewódzkich i 31,29396 międzynarodowych, a przez Przewozy Regionalne sp. z o.o. 12,32418 jako międzynarodowe. Jeden pociąg porusza się więc średnio dziennie w publicznym transporcie zbiorowym na trasie krajowej o długości 461,1 km, natomiast jeżdżący między województwami - 508,8 km. Pociąg prowadzony przez PKP Intercity SA w przewozach międzynarodowych pokonuje trasę o długości 333,8 km, zaś kursujący na podobnych trasach pociąg Przewozów Regionalnych sp. z o.o. - 118,0 km. Potoki ruchu w pasażerskich przewozach międzywojewódzkich i międzynarodowych są generowane na 382 stacjach leżących na trasach objętych planem.

Wchodzą w życie 26 października 2012 r.

- rozporządzenie ministra spraw wewnętrznych z 27 września 2012 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie opłat za lokale mieszkalne zarządzane przez Zarząd Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji (Dz.U. z 11 października 2012 r., poz. 1122)

Wchodzą w życie 27 października 2012 r.

- ustawa z 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych (Dz.U. z 26 lipca 2012 r., poz. 855)

Wyjątkiem są przepisy art. 24 ust. 5 i art. 83 pkt 1 i 2, które zaczną obowiązywać po upływie 18 miesięcy od ogłoszenia, tj. 27 listopada 2013 r., i art. 24 ust. 6, który wejdzie w życie po upływie 9 miesięcy od ogłoszenia, czyli 27 kwietnia 2013 r.

Ustawa wchodzi do obiegu prawnego po trzech, a w części nawet po czterech latach od uchwalenia z powodu skargi konstytucyjnej, którą wniósł prezydent Lech Kaczyński, a wycofał z TK prezydent Bronisław Komorowski.

Nazwa "spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa" (SKOK) może być używana wyłącznie przez kasy spełniające kryteria ustawowe. Warunki współpracy między kasą utworzoną w zakładzie pracy a pracodawcą, podobnie jak zakres świadczeń pracodawcy na rzecz kasy, określa umowa.

Zawsze utworzenie kasy wymaga zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego. Z wnioskiem występują założyciele, którzy muszą ustanowić od jednego do trzech pełnomocników, którzy będą ich reprezentować wobec KNF w okresie poprzedzającym wydanie zezwolenia. Pełnomocnictwo powinno być sporządzone w formie aktu notarialnego. KNF wydaje decyzję zezwalającą na utworzenie kasy w terminie 3 miesięcy od otrzymania kompletnego wniosku. Komisja odmawia zezwolenia, gdy:

wubiegający się o decyzję nie spełnił wymagań obowiązujących przy tworzeniu kas,

wzamierzona działalność naruszałaby przepisy prawa lub nie gwarantowałaby bezpieczeństwa gromadzonych w kasie środków,

wosoby przewidziane do objęcia stanowisk członków zarządu i rady nadzorczej kasy nie spełniają stawianych im ustawowo wymagań, czyli np. były prawomocnie skazane za przestępstwo umyślne przeciwko mieniu, dokumentom lub za przestępstwo skarbowe (z wyłączeniem przestępstw ściganych z oskarżenia prywatnego), nie mają kwalifikacji niezbędnych do kierowania działalnością kasy lub nie dają rękojmi ostrożnego i stabilnego zarządzania kasą,

wwobec osoby przewidzianej do objęcia stanowiska prezesa zarządu kasy zachodzą przesłanki odmowy wyrażenia zgody polegające m.in. na tym, że kandydat ów spowodował udokumentowane straty w miejscu pracy albo w związku z pełnieniem funkcji członka władz osoby prawnej, a także gdy został wobec niego orzeczony zakaz prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek oraz pełnienia funkcji reprezentanta lub pełnomocnika przedsiębiorcy, członka rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej w spółce akcyjnej, spółce z ograniczoną odpowiedzialnością lub w spółdzielni.

SKOK musi tworzyć fundusz oszczędnościowo-pożyczkowy pozostający w dyspozycji kasy. Powstaje on z wkładów członkowskich i z gromadzonych przez członków oszczędności. Nadwyżka bilansowa zostaje przeznaczona na zwiększenie funduszu zasobowego lub uzupełnienie udziałów uprzednio przeznaczonych na pokrycie straty bilansowej. Ta ostatnia może być pokryta z funduszu zasobowego, a w części przekraczającej go - z funduszu udziałowego.

Odpowiedzialność członków kas za straty może zostać podwyższona w statucie kasy do podwójnej wysokości wpłaconych udziałów. Kasa może też potrącić z wkładu członkowskiego i oszczędności wymagalną kwotę pożyczki, kredytu albo ich rat.

Łączna kwota pożyczek i kredytów udzielonych jednemu członkowi kasy oraz zobowiązań tego członka wynikających z udzielonych poręczeń nie może przekraczać 10 proc. funduszu oszczędnościowo-pożyczkowego. Łączna kwota pożyczek i kredytów udzielonych jednemu członkowi kasy na cele związane z działalnością gospodarczą oraz suma udzielonych mu zobowiązań pozabilansowych nie może przekraczać 15 proc. funduszy własnych kasy. Łączna kwota pożyczek i kredytów udzielonych wszystkim członkom na cele związane z działalnością gospodarczą nie może przekraczać 150 proc. funduszy własnych kasy. Łączna kwota pożyczek i kredytów udzielanych łącznie członkom rady nadzorczej, zarządu i komisji kredytowej nie powinna natomiast przekraczać 20 proc. funduszu oszczędnościowo-pożyczkowego.

- ustawa z 31 sierpnia 2012 r. o Państwowej Komisji Badania Wypadków Morskich (Dz.U. z 26 września 2012 r. poz. 1068)

Wyjątkiem są przepisy art. 56 pkt 12 i 13, które wejdą w życie po upływie 12 miesięcy od ogłoszenia, tj. 27 września 2013 r.

Za wypadek morski uważa się zdarzenie lub kilka następujących po sobie zdarzeń związanych bezpośrednio z eksploatacją statku, w następstwie których doszło do:

wśmierci albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu człowieka lub

wzaginięcia człowieka przebywającego na statku, lub

wzatonięcia, zaginięcia lub utraty statku w inny sposób, lub

wuszkodzenia statku, wpływającego w znacznym stopniu na jego konstrukcję, zdolności manewrowe lub eksploatacyjne, wymagającego poważnych napraw, lub

wwejścia statku na mieliznę, zetknięcia z dnem, uderzenia w podwodną przeszkodę, unieruchomienia statku lub zderzenia statków, pożaru, eksplozji, uderzenia w budowlę, urządzenie lub instalację, przesunięcia ładunku, uszkodzenia powstałego wskutek złej pogody, uszkodzenia przez lód, pęknięcia kadłuba lub podejrzenia uszkodzenia kadłuba, lub

wwyrządzenia przez statek istotnej szkody w infrastrukturze portowej, infrastrukturze zapewniającej dostęp do portów lub przystani morskich, instalacji lub budowli na morzu, powodującej poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa statku, innych statków lub osób, lub

wwyrządzenia szkody w środowisku lub wywołania niebezpieczeństwa wyrządzenia takiej szkody.

Wypadkiem morskim nie jest świadome działanie lub zaniechanie podjęte z zamiarem naruszenia bezpieczeństwa statku, wyrządzenia szkody na osobie lub szkody w środowisku.

Państwowa Komisja Badania Wypadków Morskich zajmuje się wypadkami i incydentami morskimi, w których uczestniczył:

wstatek o polskiej przynależności,

wstatek o obcej przynależności, jeżeli wypadek lub incydent morski nastąpił na polskich morskich wodach wewnętrznych lub na polskim morzu terytorialnym,

wprom pasażerski typu ro-ro lub szybki statek pasażerski, jeżeli wypadek lub incydent morski nastąpił poza wodami wewnętrznymi lub morzem terytorialnym państwa członkowskiego UE, gdy ostatnim portem zawinięcia statku był port w Polsce, w stosunku do których Polska jest państwem istotnie zainteresowanym.

Komisja nie bada wypadków i incydentów morskich, w których uczestniczyły wyłącznie:

w jednostki pływające Marynarki Wojennej, Straży Granicznej lub Policji,

wstatki bez napędu mechanicznego lub statki drewniane o prostej konstrukcji.

Statek o polskiej przynależności uprawniony do przewozu więcej niż 12 pasażerów nie może być używany w żegludze, jeżeli nie ma certyfikatu ubezpieczenia odpowiedzialności za szkody na osobie lub w mieniu pasażera albo poświadczenia takiego ubezpieczenia. Również tego samego rodzaju statek o obcej przynależności nie może wejść na terytorium Polski ani go opuścić bez ubezpieczenia.

- ustawa z 31 sierpnia 2012 r. o zmianie ustawy - Kodeks morski oraz ustawy o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz.U. z 26 września 2012 r., poz. 1069)

Wyjątkiem są przepisy art. 1 pkt. 7, 9 i 10, które zaczną obowiązywać 31 grudnia 2012 r.

Dla statków o pojemności brutto poniżej 300 granica odpowiedzialności dłużnika wynosi:

w200 000 jednostek obliczeniowych - w odniesieniu do roszczeń z tytułu śmierci, uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia,

w100 000 jednostek obliczeniowych - gdy chodzi o inne roszczenia.

Postępowanie w sprawach o ustanowienie i podział funduszu ograniczenia odpowiedzialności za roszczenia morskie podlega przepisom kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu nieprocesowym, ze zmianami wynikającymi z przepisów tej ustawy oraz konwencji o ograniczeniu odpowiedzialności. Armator statku o polskiej przynależności, o pojemności brutto 300 i powyżej, obowiązany jest posiadać ubezpieczenie lub inne zabezpieczenie finansowe odpowiedzialności za roszczenia morskie obejmujące te, które podlegają ograniczeniu na podstawie konwencji o ograniczeniu odpowiedzialności (ubezpieczenie odpowiedzialności za roszczenia morskie).

Certyfikat ubezpieczenia odpowiedzialności za szkody na osobie lub w mieniu pasażera wydaje lub poświadcza przewoźnikowi wykonującemu faktycznie przewóz statkiem o:

wpolskiej przynależności - na wniosek - dyrektor urzędu morskiego właściwy ze względu na port macierzysty statku,

wobcej przynależności - na wniosek - dyrektor urzędu morskiego.

Legitymacja badającego wypadki - rozporządzenie ministra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej z 19 października 2012 r. w sprawie wzoru legitymacji członka Państwowej Komisji Badania Wypadków Morskich (Dz.U. z 24 października 2012 r., poz. 1157)

dobromila.niedzielska@infor.pl