Kronika prawa.pl

Dziennik Ustaw z 13 września 2012 r.

Dozór jądrowy

Rady Ministrów z 24 sierpnia 2012 r. w sprawie inspektorów dozoru jądrowego

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 28 września 2012 r.

Kandydat na stanowisko inspektora dozoru jądrowego I stopnia odbywa praktykę na pierwszym poziomie i po jej zaliczeniu przystępuje do egzaminu kwalifikacyjnego.

Praktyka I stopnia trwa 9 miesięcy, w tym:

● 6 miesięcy w jednostkach organizacyjnych wykonujących działalność opisywaną przez Prawo atomowe, w podobnych jednostkach zagranicznych lub w zagranicznych urzędach dozoru jądrowego,

● 3 miesiące w Państwowej Agencji Atomistyki, w komórce właściwej do spraw bezpieczeństwa jądrowego lub ochrony radiologicznej, zgodnie z indywidualnie opracowanym programem.

Kandydat na stanowisko inspektora dozoru jądrowego II stopnia - po uzyskaniu pozytywnego wyniku egzaminu - odbywa praktykę II stopnia i po jej zaliczeniu przystępuje do kolejnego egzaminu kwalifikacyjnego.

Praktyka II stopnia trwa 12 miesięcy, w tym:

● 9 miesięcy:

- w jednostkach organizacyjnych wykonujących działalność związaną z narażeniem, polegającą na budowie, rozruchu,

eksploatacji lub likwidacji obiektów jądrowych lub budowie, eksploatacji, zamknięciu lub likwidacji składowisk odpadów promieniotwórczych, lub

- w jednostkach zagranicznych wykonujących podobną działalność, lub

- w zagranicznych urzędach dozoru jądrowego,

● 3 miesiące w agencji, w komórce właściwej do spraw bezpieczeństwa jądrowego, zgodnie z indywidualnie opracowanym programem.

Praktyki kandydat odbywa na podstawie umowy między prezesem agencji atomistyki a jednostką, w której się szkoli.

Egzamin I stopnia obejmuje wiadomości z zakresu:

● fizycznych i biologicznych podstaw oddziaływania promieniowania jonizującego i ochrony radiologicznej,

● prawa atomowego oraz innych przepisów z zakresu bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej obowiązujących w Polsce,

● konwencji międzynarodowych z dziedziny bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej, których jesteśmy stroną.

Egzekucja administracyjna

marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z 28 czerwca 2012 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji Poz. 1015

Świadczenia zdrowotne

z 27 lipca 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych

1 stycznia 2013 r.

Dokument elektroniczny potwierdzający prawo do świadczeń opieki zdrowotnej zawiera imię i nazwisko, numer PESEL świadczeniobiorcy, a także informację (według stanu na dzień sporządzenia dokumentu) o prawie do świadczeń opieki zdrowotnej. Jeżeli jednak osoba ubezpieczona nie ma takiego dokumentu, może po to, żeby się leczyć bez ponoszenia dodatkowych kosztów, okazać inny dokument potwierdzający prawo do świadczeń opieki zdrowotnej. Jeśli go nie ma, wolno jej złożyć pisemne oświadczenie, że ma prawo do świadczeń opieki zdrowotnej.

W tego rodzaju oświadczeniu potrzebna jest klauzula: "Posiadam prawo do korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych".

Oświadczenie zawiera poza tym imię i nazwisko, adres zamieszkania, wskazanie podstawy prawa do świadczeń opieki zdrowotnej, PESEL i wskazanie dokumentu, na podstawie którego świadczeniodawca potwierdził tożsamość świadczeniobiorcy. Świadczeniodawca albo niebędąca świadczeniodawcą uprawniona osoba potwierdza podpisem na oświadczeniu dane identyfikujące dokument, na podstawie którego można potwierdzić jej tożsamość.

W przypadku małoletnich pacjentów i innych osób bez pełnej zdolności do czynności prawnych oświadczenie składa ich przedstawiciel ustawowy albo opiekun prawny lub faktyczny.

Dziennik Ustaw z 14 września 2012 r.

Materiały wybuchowe

marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z 28 czerwca 2012 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym

Klasyfikacja chemikaliów

ministra zdrowia z 10 sierpnia 2012 r. w sprawie kryteriów i sposobu klasyfikacji substancji chemicznych i ich mieszanin

z dniem ogłoszenia, tj. 14 września 2012 r.

W przypadku substancji chemicznych - o działaniach toksycznych, utleniających, wybuchowych, żrących czy uczulających, stanowiących kryteria klasyfikacji określone w tym rozporządzeniu, decyduje się bezpośrednio, jeżeli dane o ich szkodliwym działaniu otrzymano za pomocą badań właściwości. Kiedy jednak pojawiają się wątpliwości dotyczące zastosowania odpowiednich kryteriów, w szczególności gdy dotyczy to konieczności dokonania oceny przez ekspertów, producent, dystrybutor lub importer ma obowiązek zaklasyfikować substancję tymczasowo, na podstawie oceny dokonanej przez kompetentnego eksperta.

W przypadku klasyfikacji substancji zawierających zidentyfikowane zanieczyszczenia, substancje dodatkowe lub znane poszczególne składniki, bierze się je pod uwagę, jeżeli ich stężenia są równe lub większe od

● 0,1 proc. dla substancji zaklasyfikowanych jako bardzo toksyczne, toksyczne, rakotwórcze, mutagenne, działające szkodliwie na rozrodczość lub niebezpieczne dla środowiska (z przypisanym symbolem N w przypadku substancji stwarzających zagrożenie dla środowiska wodnego oraz substancji stwarzających zagrożenie dla warstwy ozonowej),

● 1 proc. dla substancji zaklasyfikowanych jako szkodliwe, żrące, drażniące, uczulające, rakotwórcze, mutagenne, działające szkodliwie na rozrodczość lub niebezpieczne dla środowiska (bez przypisanego symbolu N, tj. działające szkodliwie na organizmy wodne lub mogące powodować długo utrzymujące się niekorzystne zmiany w środowisku wodnym).

Substancje i mieszaniny klasyfikuje się jako wybuchowe, utleniające, skrajnie łatwopalne, wysoce łatwopalne i łatwopalne, jeżeli wyniki badań przeprowadzonych metodami badań właściwości wskazują na takie właściwości. I jeśli istnieją wystarczające informacje wykazujące w praktyce, że właściwości fizykochemiczne substancji lub mieszanin (oprócz nadtlenków organicznych) są odmienne od wykazanych przy zastosowaniu odpowiednich metod badań, to klasyfikuje się je w sposób wskazujący rzeczywiste zagrożenie dla użytkowników tych substancji lub mieszanin, lub dla innych osób.

Szkolenia na prawo jazdy

ministra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej z 13 lipca 2012 r. w sprawie szkolenia osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami, instruktorów i wykładowców

Wejdzie w życie 19 stycznia 2013 r.

Ośrodek szkolenia kierowców i osób ubiegających się o uzyskanie uprawnienia do kierowania motorowerem, pojazdami silnikowymi lub tramwajem powinien mieć salę wykładową. Ta musi mieć powierzchnię nie mniejszą niż 25 mkw., stoliki i miejsca siedzące dla każdej osoby biorącej udział w szkoleniu. Powinna być przystosowana do szkolenia co najmniej 10 osób, oświetlona, ogrzewana i przewietrzana, a także odizolowana od innych pomieszczeń. Jeżeli w sali wykładowej jest prowadzone szkolenie dla więcej niż 20 osób jednocześnie, to minimalna wymagana powierzchnia sali zostaje zwiększona o 1 mkw. dla każdego szkolonego począwszy od 21. Co więcej, sala musi być oznaczona nazwą ośrodka szkolenia i informacją "Sala wykładowa". W wyposażeniu powinna mieć pomoce dydaktyczne odpowiadające obowiązującemu standardowi, czyli co najmniej:

● tablicę do pisania,

● makietę lub programy komputerowe umożliwiające symulowanie sytuacji na drodze,

● tablice poglądowe z zakresu szkolenia, programy komputerowe lub filmy wideo prezentujące zasady bezpiecznego poruszania się w ruchu drogowym, zasady kierowania pojazdem, podstawowe czynności kontrolno-obsługowe oraz zasady udzielania pierwszej pomocy ofiarom wypadku,

● przedmioty i urządzenia umożliwiające korzystanie z tych pomocy dydaktycznych.

W szkole jazdy niezbędny jest też plac manewrowy i pomieszczenia biurowe.

Szkolenie osoby ubiegającej się o uprawnienia do jazdy motorowerem, pojazdami silnikowymi lub o uprawnienia do kierowania tramwajem może być podstawowe - przed przystąpieniem po raz pierwszy do egzaminu państwowego, w zakresie określonej kategorii prawa jazdy lub pozwolenia, a także uzupełniające, które może być przeprowadzane na wniosek tego, kto ukończył szkolenie podstawowe.

Godzina zajęć teoretycznych szkolenia równa się 45 minutom, a zajęć praktycznych - 60 minutom.

Zajęcia praktyczne nie mogą trwać dłużej niż:

● 2 godziny dziennie w okresie pierwszych:

- 4 godzin szkolenia - w zakresie prawa jazdy kategorii AM, A1, A2 lub A,

- 8 godzin - w zakresie prawa jazdy kategorii innych niż określone w lit. a oraz pozwolenia,

● 3 godziny dziennie - po określonych w pkt 1 godzinach dla zajęć w zakresie części praktycznej szkolenia dla prawa jazdy poszczególnych kategorii oraz pozwolenia,

● 4 godziny dziennie - po zakończeniu połowy godzin zajęć praktycznych dla prawa jazdy kategorii C1, C1+E, C, C+E, D1, D1+E, D, D+E oraz pozwolenia.

Podczas zajęć należących do części praktycznej dopuszcza się stosowanie urządzeń technicznych wspomagających komunikację, jeżeli osoba szkolona jest niepełnosprawna.

Monitor Polski z 14 września 2012 r.

- komunikat nr 09/2012/(DOKE) prezesa zarządu Banku Gospodarstwa Krajowego z 12 września 2012 r. w sprawie stałych stóp procentowych - stóp CIRR (stóp referencyjnych oprocentowania rynkowego) dla poszczególnych walut, ogłaszanych okresowo przez Sekretariat Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD)

Stałe stopy procentowe wyznaczające minimalny poziom stóp oprocentowania kredytów eksportowych w państwach uczestniczących w OECD są ustalane dla poszczególnych walut wszystkich uczestników tego porozumienia. Od 15 września 2012 r. do 14 października 2012 r. stopa CIRR dla złotego polskiego wynosi 5,46. W wypadku euro dla zobowiązań spłacanych w czasie krótszym niż 5 lat lub równym temu okresowi stała stopa procentowa wynosi 1,20. W wypadku zobowiązań spłacanych od 5 do 8,5 lat jest to 1,75, a w wypadku spłat trwających dłużej niż 8,5 roku, CIRR wynosi 2,29, zaś dla dolara amerykańskiego dla tych samych okresów to odpowiednio 1,37, 1,71 i 2,14.

- obwieszczenie prokuratora generalnego z 3 września 2012 r. o wolnych stanowiskach prokuratorskich

W powszechnych jednostkach prokuratury zwolniło się 1 miejsce dla prokuratora apelacyjnego, 3 stanowiska dla prokuratorów prokuratury okręgowej i 9 stanowisk dla prokuratorów rejonowych. Utworzonych zostało 14 stanowisk prokuratora prokuratury rejonowej.

Orzecznictwo Sąd Najwyższy

- zapisem windykacyjnym mogą być objęte przedmioty majątkowe wymienione w art. 981¹ par. 2 k.c., czyli:

● rzeczy oznaczone co do tożsamości,

● zbywalne prawa majątkowe,

● przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolne,

● ustanowione na rzecz zapisobiercy użytkowania lub służebności, należące do majątku wspólnego małżonków pozostających w ustroju wspólności ustawowej.

- artykuł 433 k.c. (który mówi, że za szkodę wyrządzoną wyrzuceniem, wylaniem lub spadnięciem jakiegokolwiek przedmiotu z pomieszczenia jest odpowiedzialny ten, kto pomieszczenie zajmuje, chyba że szkoda nastąpiła wskutek siły wyższej albo wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za którą zajmujący pomieszczenie nie ponosi odpowiedzialności i której działaniu nie mógł zapobiec) nie stanowi podstawy odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną wylaniem wody w budynku z lokalu do innego lokalu.

dobromila.niedzielska@inforpl