Najważniejsze zmiany wprowadzone przez ustawę z 15 stycznia 2015 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r. poz. 122)

18 lutego 2015

Przepis przed zmianą

Przepis po zmianie

Co oznacza zmiana

Art. 20 ust. 2

Odpady, które nie mogą być przetworzone w miejscu ich powstania, przekazuje się, uwzględniając hierarchię sposobów postępowania z odpadami oraz najlepszą dostępną technikę lub technologię, o której mowa w art. 143 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, lub technologię, o której mowa w art. 143 tej ustawy, do najbliżej położonych miejsc, w których mogą być przetworzone

Art. 20 ust. 2

Odpady, które nie mogą być przetworzone w miejscu ich powstania, przekazuje się, uwzględniając hierarchię sposobów postępowania z odpadami oraz najlepszą dostępną technikę, o której mowa w art. 207 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, lub technologię, o której mowa w art. 143 tej ustawy, do najbliżej położonych miejsc, w których mogą być przetworzone.

Art. 20 ust. 10:

W przypadku przekazywania zmieszanych odpadów komunalnych do spalarni odpadów komunalnych

wskazanej jako ponadregionalna instalacja do obsługi danego regionu gospodarki odpadami komunalnymi

w uchwale w sprawie wykonania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami nie stosuje się ust. 7 i 8.

Artykuł 207 prawa ochrony środowiska (p.o.ś.) mówi, jakie wymagania powinny spełniać najlepsze dostępne techniki (BAT) i co się przy tym uwzględnia. Z kolei w art. 143 p.o.ś. podane są ogólne wymagania, jakie powinny spełniać technologie stosowane w nowo uruchamianych lub zmienianych w sposób istotny instalacjach i urządzeniach. Tak więc poprzez odniesienie do art. 207 p.o.ś. doprecyzowano, o jakie najlepsze dostępne techniki chodzi w tym przepisie.

Dodany art. 20 ust. 10 to jedna z kluczowych zmian ostatniej nowelizacji. Pozwala na przemieszczenie odpadów poza region, co do tej pory nie było dozwolone. Jednak ten wyjątek dotyczy wyłącznie zmieszanych śmieci komunalnych i tylko w sytuacji, gdy odpady przemieszczane są do spalarni odpadów komunalnych. Co więcej, taką możliwość należy uwzględnić w wojewódzkim planie gospodarki odpadami (WPGO), w którym wskazuje się konkretną spalarnię, a także w uchwale w sprawie wykonania WPGO. Biorąc pod uwagę zarówno hierarchię postępowania z odpadami, jak i wielkość strumienia zmieszanych odpadów komunalnych, w Polsce powinno powstać sześć spalarni. Zasadne jest więc, by śmieci z sąsiednich regionów trafiały do tych spalarni, nie ma bowiem sensu budować w każdym regionie tak kosztownej i wcale niepriorytetowej, jeśli chodzi o postępowanie z odpadami, instalacji.

Art. 33 ust. 3

3. Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, wymagania dla określonych procesów przetwarzania, z wyjątkiem składowania odpadów i termicznego przekształcania odpadów, oraz wymagania dla odpadów powstających w wyniku tych procesów, kierując się zapobieganiem zagrożeniom dla życia lub zdrowia ludzi oraz dla środowiska, a także zapobieganiem nieprawidłowościom przy przetwarzaniu odpadów.

Art. 33 ust. 3 i 4:

3. Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia, wymagania dla określonych procesów przetwarzania lub dla instalacji do przetwarzania odpadów, z wyjątkiem składowania na składowiskach

odpadów i termicznego przekształcania w spalarniach odpadów lub współspalarniach odpadów, oraz wymagania dla odpadów powstających w wyniku tych procesów, kierując się zapobieganiem zagrożeniom dla życia lub zdrowia ludzi oraz dla środowiska, a także zapobieganiem nieprawidłowościom przy przetwarzaniu odpadów.

4. Minister właściwy do spraw środowiska, wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 3, może uwzględnić również wymagania tylko dla określonego rodzaju lub rodzajów odpadów.

To delegacja dla ministra środowiska, pozwalająca mu na fakultatywne wydanie rozporządzenia określającego nie tylko wymagania dla procesów przetwarzania, lecz teraz także wymagania dla instalacji do przetwarzania, a także wymagania tylko wobec konkretnych rodzajów odpadów.

Obecnie na podstawie tego przepisu przygotowywany jest projekt rozporządzenia w sprawie mechaniczno-biologicznego przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych.

Art. 35 ust. 4 pkt 2:

Wojewódzkie plany gospodarki odpadami (...) zawierają (...) wskazanie regionalnych instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych w poszczególnych regionach gospodarki odpadami komunalnymi oraz instalacji przewidzianych do zastępczej obsługi tych regionów, w przypadku gdy znajdująca się w nich instalacja uległa awarii lub nie może przyjmować odpadów z innych przyczyn oraz do czasu uruchomienia regionalnych instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych (...)

Art. 35 ust. 4 pkt 2:

Przepis uściśla, że w nowych wojewódzkich planach gospodarki odpadami można będzie wskazać jako instalację zastępczą od 1 lipca 2018 r. tylko regionalne instalacje do przetwarzania odpadów komunalnych. Chodzi o to, by instalacji nie powstało za dużo, w obecne plany wpisanych jest ich bowiem zbyt wiele. Tym samym zastępczym RIPOK-iem będzie mógł być tylko RIPOK w innym regionie.

Art. 35 ust. 4a:

Przez instalację przewidzianą do zastępczej obsługi regionu, o której mowa w ust. 4 pkt 2, rozumie się inną regionalną instalację do przetwarzania odpadów komunalnych przeznaczoną do przetwarzania tego samego rodzaju odpadów.

To też jedna z ważniejszych zmian. Uściśla pojęcie zastępczej regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych. To instalacja przeznaczona do przetwarzania tego samego rodzaju odpadów będąca jednocześnie RIPOK-iem. Wyklucza się od 1 lipca 2018 r. tymczasowość instalacji i tym samym możliwość niespełnienia wymagań przewidzianych dla RIPOK.

To dla samorządów duże wyzwanie, bo po pierwsze muszą zadbać o terminową budowę lub modernizację, przebudowę instalacji, która ma spełnić wymagania RIPOK. Po drugie należy wytypować instalacje do zamknięcia, co z pewnością nie spotka się z akceptacją prowadzących je podmiotów. Dzięki takim posunięciom zostanie jednak zapewniony wystarczający strumień śmieci do pozostałych instalacji.

Po trzecie samorządy muszą zadbać, żeby odpowiednie instalacje znalazły się w planach. Bo np. odpadów zielonych nie wolno wozić poza region, czyli powinna się w nim znaleźć kompostownia.

Art. 35 ust. 4a:

Wojewódzki plan gospodarki odpadami może wskazywać spalarnię odpadów komunalnych jako ponadregionalną instalację do przetwarzania odpadów komunalnych pochodzących z więcej niż jednego regionu gospodarki odpadami komunalnymi. Spalarnia odpadów komunalnych stanowiąca ponadregionalną instalację może obsługiwać regiony gospodarki odpadami komunalnymi z innych województw, jeżeli przewiduje to wojewódzki plan gospodarki odpadami województwa, na którego obszarze jest położona spalarnia odpadów komunalnych, oraz wojewódzki plan gospodarki odpadami województwa, z którego odpady będą przekazywane.

Obecnie tylko spalarnie zmieszanych odpadów komunalnych mogą być ponadregionalnymi RIPOK-ami. Muszą jednak być ujęte w WPGO województwa, na którego obszarze się znajdują, a także w WPGO tego województwa, z którego odpady będą przekazywane.

Art. 35 ust. 5a:

Region gospodarki odpadami komunalnymi może obejmować sąsiadujące ze sobą gminy z różnych

województw, jeżeli przewidują to wojewódzkie plany gospodarki odpadami tych województw.

Dotychczas takiego zapisu w ustawie nie było, ale w praktyce takie przypadki się zdarzały. Pod warunkiem, że przewidują to wojewódzkie plany. Może się pojawić problem przy planowaniu wielkości strumienia odpadów w takim regionie. Sprawozdania z gmin trafiają do województw, w których te jednostki są położone. Biorąc pod uwagę dobrze pojęty interes gminy, warto więc zadbać, żeby trafiły też do regionu.

Art. 35 ust. 6:

Regionalną instalacją do przetwarzania odpadów komunalnych jest zakład zagospodarowania odpadów o mocy przerobowej wystarczającej do przyjmowania i przetwarzania odpadów z obszaru zamieszkanego przez co najmniej 120 tys. mieszkańców, spełniający wymagania najlepszej dostępnej techniki lub technologii, o której mowa w art. 143 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska oraz zapewniający termiczne przekształcanie odpadów lub:

1) (...), lub

2) przetwarzanie selektywnie zebranych odpadów zielonych i innych bioodpadów oraz wytwarzanie z nich produktu o właściwościach nawozowych lub środków wspomagających uprawę roślin, spełniających wymagania określone w przepisach odrębnych, lub materiału po procesie kompostowania lub fermentacji dopuszczonego do odzysku w procesie odzysku R10, spełniającego wymagania określone w przepisach wydanych na podstawie art. 30 ust. 4, lub

3) składowanie odpadów powstających w procesie mechaniczno-biologicznego przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych oraz pozostałości z sortowania odpadów komunalnych o pojemności pozwalającej na przyjmowanie przez okres nie krótszy niż 15 lat odpadów w ilości nie mniejszej niż powstająca w instalacji do mechaniczno-biologicznego przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych.

Art. 35 ust. 6:

Regionalną instalacją do przetwarzania odpadów komunalnych jest zakład zagospodarowania odpadów, o mocy przerobowej wystarczającej do przyjmowania i przetwarzania odpadów z obszaru zamieszkanego co najmniej przez 120 tys. mieszkańców, spełniający wymagania najlepszej dostępnej techniki, o której mowa w art. 207 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, lub technologii, o której mowa w art. 143 tej ustawy, w tym wykorzystujący nowe dostępne technologie przetwarzania odpadów lub zapewniający:

1) mechaniczno-biologiczne przetwarzanie zmieszanych odpadów komunalnych i wydzielanie ze zmieszanych odpadów komunalnych frakcji nadających się w całości lub w części do odzysku, lub

Pozostał dotychczas obowiązujący dolny próg dla RIPOK (120 tys. mieszkańców).

Doprecyzowano, że najlepsze dostępne techniki, które RIPOK ma spełniać, to te określone w art. 207 p.o.ś.

Dodano, że technologie określone w art. 143 p.o.ś., które RIPOK ma spełniać, to również nowe dostępne technologie przetwarzania odpadów. Jednak nasuwają się wątpliwości, kto miałby te technologie określać czy dopuszczać.

Z przepisu zniknęło sformułowanie "oraz zapewniający termiczne przekształcanie odpadów", co wiąże się ze spalarniami odpadów komunalnych, które teraz przewidziane są jako ponadregionalne RIPOK-i.

Art. 35 ust. 6a:

Ponadregionalną instalacją do przetwarzania odpadów komunalnych jest spalarnia odpadów komunalnych o mocy przerobowej wystarczającej do przyjmowania i przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych zebranych z obszaru zamieszkanego co najmniej przez 500 tys. mieszkańców, spełniająca wymagania najlepszej dostępnej techniki, zwana dalej "ponadregionalną spalarnią odpadów komunalnych".

To definicja ponadregionalnej spalarni precyzująca, że chodzi o instalację do przetwarzania wyłącznie zmieszanych odpadów (a nie np. wysegregowanych śmieci stanowiących mieszankę plastików i papieru).

Art. 35 ust. 8 i 9:

8. Organy administracji publicznej opracowują plany gospodarki odpadami, które wspierają działania zmierzające do osiągnięcia celów i spełnienia wymagań wynikających z przepisów prawa Unii Europejskiej, w szczególności z dyrektywy 94/62/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 1994 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych (Dz. Urz. WE L 365 z 31.12.1994, str. 10, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 13, str. 349), dyrektywy Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia 1999 r. w sprawie składowania odpadów (Dz. Urz. WE L 182 z 16.07.1999, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 4, str. 228) oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia

19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy (Dz. Urz. UE L 312 z 22.11.2008, str. 3).

9. Warunkiem dopuszczalności finansowania inwestycji, dotyczących odpadów komunalnych, w tym odpadów budowlanych i rozbiórkowych, w zakresie zapobiegania powstawaniu tych odpadów oraz w zakresie gospodarowania tymi odpadami, ze środków Unii Europejskiej lub funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej jest ujęcie ich w planie inwestycyjnym, o którym mowa w art. 35a.

Ustęp 8 zawiera bardzo ważne doprecyzowanie, jakie unijne przepisy muszą znaleźć odzwierciedlenie w krajowym i wojewódzkich planach gospodarki odpadami (chodzi nie tylko o przepisy o odpadach komunalnych).

Ustęp 9 stwarza potencjalny problem. Mówi bowiem, że dofinansowanie ze środków unijnych lub krajowych funduszy ochrony środowiska (NFOŚiGW i fundusze wojewódzkie) inwestycji dotyczących odpadów komunalnych, w tym odpadów budowlanych i rozbiórkowych, jest możliwe pod warunkiem ujęcia ich w planie inwestycyjnym (załączniku do WPGO). Tymczasem nie bardzo wiadomo, jak w praktyce odróżnić niektóre strumienie odpadów, np. odpady budowlane "komunalne", od "profesjonalnych", bo gruz ceglany czy potłuczone kafelki niczym się od siebie nie różnią.

Art. 35 ust. 8 i 9:

1. Plan inwestycyjny określa potrzebną infrastrukturę dotyczącą odpadów komunalnych, w tym odpadów budowlanych i rozbiórkowych, wraz z mocami przerobowymi, służącą zapobieganiu powstawaniu tych odpadów

oraz gospodarowaniu tymi odpadami, zapewniającą osiągnięcie celów wyznaczonych w przepisach, o których mowa w art. 35 ust. 8.

2. Plan inwestycyjny zawiera w szczególności:

1) wskazanie planowanych inwestycji;

2) oszacowanie kosztów planowanych inwestycji oraz wskazanie źródeł ich finansowania;

3) harmonogram realizacji planowanych inwestycji.

3. Projekt planu inwestycyjnego podlega uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw środowiska.

4. Plan inwestycyjny stanowi załącznik do wojewódzkiego planu gospodarki odpadami.

Plan inwestycyjny to nowy dokument, którego dotychczas nie było i który musi być dołączony do WPGO. Ma być sporządzany, by stało się zadość wymogom z art. 35 ust. 8. Dzięki temu, że inwestycje znajdą się w takim planie, mają szansę na unijne i krajowe dofinansowanie.

Projekt planu inwestycyjnego musi być uzgodniony z ministrem środowiska.

Art. 36 ust. 5 i 6:

5. Po zaopiniowaniu projektu wojewódzkiego planu gospodarki odpadami przez organy, o których mowa w ust. 4, zarząd województwa jest obowiązany przekazać projekt planu do zaopiniowania ministrowi właściwemu do spraw środowiska.

6. Organy, o których mowa w ust. 4 i 5, wyrażają opinie w terminie nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia otrzymania projektu. Nieudzielenie opinii w tym terminie uznaje się za opinię pozytywną.

Art. 36 ust. 5 i 6 oraz 6a i 6b:

5. Po zaopiniowaniu projektu wojewódzkiego planu gospodarki odpadami przez organy, o których mowa w ust. 4, zarząd województwa jest obowiązany przekazać projekt wojewódzkiego planu gospodarki odpadami do zaopiniowania, a projekt planu inwestycyjnego do uzgodnienia, ministrowi właściwemu do spraw środowiska.

6. Organy, o których mowa w ust. 4 i 5, wyrażają opinie w terminie nie dłuższym niż miesiąc od dnia otrzymania projektu. Nieudzielenie opinii w tym terminie uznaje się za opinię pozytywną.

6a. Jeżeli minister właściwy do spraw środowiska nie zgłasza uwag do projektu planu inwestycyjnego w terminie, o którym mowa w ust. 6, projekt uznaje się za uzgodniony.

6b. Dokonanie przez sejmik województwa zmian w planie inwestycyjnym uzgodnionym z ministrem właściwym do spraw środowiska oraz w pozostałej części wojewódzkiego planu gospodarki odpadami, która odnosi się do inwestycji wskazanych w planie inwestycyjnym, wymaga uzgodnienia z ministrem właściwym do spraw środowiska.

Do tej pory minister tylko opiniował WPGO (opinia jest niewiążąca). Teraz plan także zostanie przez ministra środowiska zaopiniowany, ale plan inwestycyjny stanowiący załącznik do niego wymaga uzgodnienia, czyli porozumienia z resortem w kluczowych kwestiach inwestycyjnych. Zaczyna to przypominać odgórne planowanie, w którym urzędnicy ze stolicy wiedzą lepiej, jakie inwestycje potrzebne są w każdym zakątku kraju i mają wpływ na to, jakie inwestycje dopuścić, a jakie odrzucić.

Wprawdzie niezgłoszenie uwag przez ministra w ciągu 30 dni oznacza jego uzgodnienie, ale zgłoszenie jakiejkolwiek uwagi przerywa ten termin. I wymiana poglądów między twórcami planu a resortem może trwać w nieskończoność. Terminu zakończenia uzgodnień ustawa bowiem nie przewiduje. Ponadto każda zmiana w planie inwestycyjnym uzgodnionym wcześniej ponownie wymaga uzgodnienia.

Art. 38 ust. 2 pkt 2:

Uchwała w sprawie wykonania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami określa (...) regionalne instalacje do przetwarzania odpadów w poszczególnych regionach gospodarki odpadami komunalnymi oraz instalacje przewidziane do zastępczej obsługi tych regionów, w przypadku gdy znajdująca się w nich instalacja uległa awarii lub nie może przyjmować odpadów z innych przyczyn oraz do czasu uruchomienia regionalnych instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych.

Art. 38 ust. 2 pkt 2 i ust. 2a:

2. Uchwała w sprawie wykonania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami określa (...) regionalne instalacje do przetwarzania odpadów komunalnych w poszczególnych regionach gospodarki odpadami komunalnymi oraz instalacje przewidziane do zastępczej obsługi tych regionów, w przypadku gdy znajdująca się w nich instalacja uległa awarii lub nie może przyjmować odpadów z innych przyczyn.

2a. Uchwała w sprawie wykonania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami może wskazać spalarnię odpadów komunalnych jako ponadregionalną spalarnię odpadów komunalnych, jeżeli wynika to z wojewódzkiego planu gospodarki odpadami.

Wykreślono instalacje zastępcze nie będące RIPOK-ami, w nowych uchwałach w sprawie wykonania WPGO będą mogły być uwzględnione tylko do końca pierwszego półrocza 2018 r.

Do uchwały w sprawie wykonania WPGO dodano też przepis, o którym pisaliśmy wcześniej, dotyczący wskazania ponadregionalnej spalarni odpadów komunalnych.

Art. 38 ust. 3:

3. Uchwała w sprawie wykonania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami podlega obligatoryjnej zmianie w przypadku:

1) zmiany podziału na regiony gospodarki odpadami komunalnymi lub

2) zakończenia budowy regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych określonej w wojewódzkim planie gospodarki odpadami.

Art. 38 ust. 3:

3. Uchwała w sprawie wykonania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami podlega obligatoryjnej zmianie w przypadku:

1) zmiany podziału na regiony gospodarki odpadami komunalnymi lub

2) zakończenia budowy i oddania do użytkowania regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych określonej w wojewódzkim planie gospodarki odpadami, lub

3) zakończenia budowy i oddania do użytkowania ponadregionalnej spalarni odpadów komunalnych określonej w wojewódzkim planie gospodarki odpadami, lub

4) jeżeli instalacja, która uzyskała status regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych lub ponadregionalnej spalarni odpadów komunalnych nie spełnia wymagań ochrony środowiska lub odpowiednio wymagań dotyczących regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych albo ponadregionalnej spalarni odpadów komunalnych.

Dodano dwa przypadki, w których obowiązkowo trzeba zmienić uchwałę w sprawie wykonania WPGO - gdy oddano do użytkowania ponadregionalną spalarnię ujętą w planie oraz gdy RIPOK lub spalarnia ujęte w planie nie spełniają odpowiednich wymagań.

Doprecyzowano też, że RIPOK uwzględnia się w tej uchwale dopiero po oddaniu do użytkowania, a nie już po zakończeniu budowy.

Art. 38 ust. 3a i 3b:

3a. Dokonanie zmiany uchwały w sprawie wykonania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami w przypadkach, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 3, odbywa się na pisemny wniosek prowadzącego instalację.

3b. Do pisemnego wniosku, o którym mowa w ust. 3a, dołącza się dokumenty potwierdzające zakończenie budowy i oddanie do użytkowania regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych lub ponadregionalnej spalarni odpadów komunalnych, określonej w wojewódzkim planie gospodarki odpadami, przeprowadzenie kontroli przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska oraz kopię zezwolenia na przetwarzanie odpadów w instalacji lub pozwolenia zintegrowanego".

Przepis jasno określa, na czyj wniosek dokonuje się zmiany uchwały w sprawie wykonania WPGO, jakie dokumenty trzeba dołączyć i jakie kontrole przejść.

Art. 38 ust. 5:

Instalacja uzyskuje status regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych lub ponadregionalnej spalarni odpadów komunalnych z dniem ogłoszenia uchwały w sprawie wykonania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami.

Dopiero po uzyskaniu statusu RIPOK czy ponadregionalnej spalarni, a więc po ogłoszeniu w dzienniku urzędowym województwa uchwały w sprawie wykonania WPGO, gmina może wpisywać do umowy odbierającym odpady, że mogą je przekazywać do tego miejsca.

Art. 38a:

Jeżeli instalacja, przeznaczona do przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych, odpadów zielonych oraz przeznaczonych do składowania pozostałości z sortowania odpadów komunalnych i pozostałości z procesu mechaniczno-biologicznego przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych, nie została ujęta w wojewódzkim planie gospodarki odpadami, odmawia się wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, pozwolenia na budowę, pozwolenia zintegrowanego lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów w tej instalacji.

UWAGA: 1. Przepisu art. 38a ustawy zmienianej w art. 1 nie stosuje się do instalacji, o których mowa w art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 1 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2011 r. nr 152, poz. 897 ze zm.), jeżeli budowę instalacji rozpoczęto przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

2. Instalację, o której mowa w art. 16 ust. 3 ustawy z 1 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz niektórych innych ustaw, uwzględnia się w uchwale w sprawie wykonania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami, jeżeli budowę instalacji rozpoczęto przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

[art. 16 ust. 3. W przypadku zakończenia budowy instalacji spełniającej wymagania dotyczące regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych, dla której przed dniem wejścia w życie ustawy wydano decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach lub decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, instalację tę uwzględnia się w uchwale w sprawie wykonania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami lub dokonuje się zmiany w tej uchwale].

Gminy, które chcą mieć na swoim terenie RIPOK-i, muszą zadbać, by znalazły się w WPGO. Bez tego nie ma szans, by taka inwestycja w ogóle powstała.

Przewidziano jednak wyjątek dla instalacji spełniających wymagania dla RIPOK, gdy rozpoczęto ich budowę przed 6 lutego 2015 r. (patrz uwaga obok).

Art. 40

Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia:

1) sposób i formę sporządzania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami,

2) szczegółowy zakres, sposób i formę sporządzania sprawozdania z realizacji wojewódzkiego planu gospodarki odpadami

- kierując się potrzebą ujednolicenia sposobu przygotowywania wojewódzkich planów gospodarki odpadami oraz sprawozdań z realizacji tych planów, a także przepisami prawa Unii Europejskiej.

Art. 40

Minister właściwy do spraw środowiska może określić, w drodze rozporządzenia:

1) sposób i formę sporządzania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami oraz wzór planu inwestycyjnego,

2) szczegółowy zakres, sposób i formę sporządzania sprawozdania z realizacji wojewódzkiego planu gospodarki odpadami

- kierując się potrzebą ujednolicenia sposobu przygotowywania wojewódzkich planów gospodarki odpadami wraz z planami inwestycyjnymi oraz sprawozdań z realizacji tych planów, a także przepisami prawa Unii Europejskiej.

Zmiana delegacji ustawowej do wydania rozporządzenia z fakultatywnej na obligatoryjną.

Rozporządzenie dotyczyć będzie sporządzania WPGO i sporządzania sprawozdania z niego oraz określi wzór planu inwestycyjnego.

Art. 41 ust. 2-3:

2. Zezwolenie na zbieranie odpadów i zezwolenie na przetwarzanie odpadów wydaje, w drodze decyzji, organ właściwy odpowiednio ze względu na miejsce zbierania lub przetwarzania odpadów.

3. Organem właściwym jest:

1) marszałek województwa:

a) dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,

b) dla odpadów innych niż niebezpieczne poddawanych odzyskowi w procesie odzysku polegającym na wypełnianiu terenów niekorzystnie przekształconych, jeżeli ilość umieszczanych w wyrobisku lub zapadlisku odpadów jest nie mniejsza niż 10 Mg na dobę lub całkowita pojemność wyrobiska lub zapadliska jest nie mniejsza niż 25 000 Mg,

c) dla regionalnych instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych; (...)

Art. 41 ust. 2-3:

2. Zezwolenie na zbieranie odpadów i zezwolenie na przetwarzanie odpadów wydaje, w drodze decyzji, organ właściwy odpowiednio ze względu na miejsce zbierania lub przetwarzania odpadów.

3. Organem właściwym jest:

1) marszałek województwa:

c) dla regionalnych instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych i dla instalacji określonych w wojewódzkim

planie gospodarki odpadami jako regionalne instalacje do przetwarzania odpadów komunalnych; (...)

Przepis określa, kto wydaje zezwolenia, i doprecyzowuje, że marszałek województwa wydaje je nie tylko dla RIPOK (które mają taki status na podstawie art. 38 ust. 5), lecz także dla instalacji określonych w WPGO jako regionalne instalacje.

Art. 46 ust. 3:

Marszałek województwa odmawia wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów lub pozwolenia zintegrowanego, w przypadku gdy regionalna instalacja do przetwarzania odpadów komunalnych lub ponadregionalna spalarnia odpadów komunalnych nie spełnia wymagań ochrony środowiska lub wymagań określonych dla takiej instalacji.

Dopisano, w jakich sytuacjach marszałek województwa odmawia wydania zezwolenia na przetwarzanie lub pozwolenia zintegrowanego - kluczowe znaczenie będzie miało w tym przypadku rozporządzenie z art. 33 ustawy o odpadach. Na stronach Rządowego Centrum Legislacji jest projekt rozporządzenia, który zastąpi obecnie obowiązujące rozporządzenie ministra środowiska z 11 września 2012 r. w sprawie mechaniczno-biologicznego przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych (Dz.U z 2012 r. poz. 1052), wydane do "starej" ustawy o odpadach, którego ważność przedłużono do 23 stycznia 2016 r.

Dodany art. 243a

Art. 243a.

Dopuszcza się, aby gminnym składowiskiem odpadów zarządzała jednostka sektora finansów publicznych, jeżeli dla tego składowiska odpadów:

1) wydano decyzję o zgodzie na zamknięcie składowiska odpadów na podstawie art. 54 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 252, lub decyzję o zamknięciu składowiska odpadów na podstawie art. 54c ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 252, lub

2) w terminie do dnia 31 grudnia 2015 r. wydano decyzję o wyrażeniu zgody na zamknięcie składowiska odpadów na podstawie art. 146 lub art. 148 ust. 3.

Składowiskami nie mogą zarządzać jednostki sektora finansów publicznych (np. zakłady komunalne). Stworzono jednak wyjątek dla składowisk zamkniętych lub zamykanych do końca 2015 r. Te mogą być prowadzone przez ww. jednostki. Nie ma bowiem sensu, by na koniec działalności zmieniać ich formę prawną i ponosić związane z tym wydatki.

Przepis przejściowy

1. Sejmik województwa aktualizuje i uchwala wojewódzki plan gospodarki odpadami z uwzględnieniem zmian wynikających z niniejszej ustawy [tj. znowelizowanej ustawy o odpadach] w terminie do dnia 30 czerwca 2016 r.

2. Sejmik województwa dostosuje i podejmuje uchwałę w sprawie wykonania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami do zmian wynikających z niniejszej ustawy w terminie do 30 czerwca 2016 r.

Tylko pozornie czas do 30 czerwca 2016 r. na przygotowanie nowelizacji planu jest wystarczający. Przede wszystkim nie znowelizowano jeszcze planu krajowego, więc trudno ustalać wojewódzkie. Ponadto nie ma jeszcze rozporządzenia do art. 40, a więc nie ma podstawy prawnej do aktualizacji WPGO i przygotowania planów inwestycyjnych, które muszą być załączone do WPGO.

Poza samym przygotowaniem projektów WPGO niezbędne jest poddanie ich zaopiniowaniu przez gminy, RZGW i ministra środowiska, poddanie strategicznej ocenie o oddziaływaniu na środowisko i wraz z konsultacjami społecznymi. Ponadto plan inwestycyjny wymaga uzgodnienia z ministrem środowiska. Trzeba więc się liczyć z tym, że znowu wszystko się będzie odbywało na ostatnią chwilę.

W tym samym czasie muszą być też podjęte uchwały w sprawie wykonania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami uwzględniającego zmiany ustawy o odpadach.

Autopromocja

NIS2 w Polsce. Jak przygotować firmę na nowe wymogi cyberbezpieczeństwa Praktyczny przewodnik wdrożenia NIS2 Sprawdź

Dziękujemy za przeczytanie artykułu!

Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.

DGP

Zgłoś błąd