Znaki są ważne dla historii

Premiera nastąpiła w piątek 20 marca 1942 r. Uroczyste wykonanie nie zostało zapowiedziane, unikano publiki, choć liczono na odbiór – oraz recenzje – już po występie. Nie wiemy, ilu było artystów. Z nazwiska znamy tylko jednego – to Maciej Aleksy Dawidowski, pseudonim Alek, ten z „Kamieni na szaniec”. Wszystko działo się zaś na ul. Polnej w Warszawie, pod numerem 28/30. Od 1907 r. istniała tam cukiernia należąca do pochodzącego ze Szwajcarii Jana Jakuba Lardellego (to o nim Francesco Rovenellemu, uroczemu Włochowi zagubionemu w polskiej stolicy, opowiadała w „Nie lubię poniedziałku” starsza pani z pieskiem). To na słupie stojącym przy wejściu do jego lokalu młody harcerz wymalował tamtego dnia pierwszą w Warszawie „kotwicę”. P i wyrastające u jego dołu W. PW jak Polska Walcząca.