Histeryczny chichot

Kiedy byłem dzieckiem, książki René Goscinnego i Jeana-Jacques’a Sempé z serii o Mikołajku nieszczególnie mnie śmieszyły. Uważałem je chyba za realistyczne powiastki przygodowe, których bohaterowie są trochę nierozgarnięci i mają dziwne imiona, ale nie rozumiałem, dlaczego dorośli przy tej lekturze histerycznie chichoczą. Potem trochę urosłem i sam zacząłem histerycznie chichotać. W tym rzecz. "Mikołajka" można bez trudu czytać na dwóch poziomach: na jednym to z życia wzięte historie o dziecięcych i rodzinnych przygodach, na drugim - zjadliwie złośliwa satyra społeczna.