Tęsknota do Ślipundera i Obślizia

"Nie żądajcie ode mnie/ więcej niż mogę. A mogę/ tylko powiedzieć, że/ nareszcie się zaczęło". Tak kończy się wiersz "Uderza i przerzuca" otwierający najnowszy tom Janusza Szubera. Czyżby autor "Czerteża" asekurował się przed niepochlebnymi recenzjami? Wprost przeciwnie - to raczej akt odwagi, poeta zastrzega bowiem, że znów będzie poruszał się w orbicie tych samych problemów i tematów, którymi zajmował się w dotychczasowej twórczości. Kolokwialnie mówiąc, przyznaje się do wtórności i zaprasza czytelników do lektury tego impasu. To oczywiście tylko pozory, jest w tym wyznaniu pokora, skromność i kokieteria - wszak poezja od zarania dziejów jest monotematyczna, a poeci, z grubsza rzecz biorąc, zajmują się tylko jedną kwestią, którą można lapidarnie streścić: zagadką bytu.