Hity tygodnia

Karol ma zastępy atrakcyjnych wielbicielek i jeden, ale poważny problem: jak się od nich opędzić. Jest dobrze prosperującym architektem, wiedzie dostatnie życie u boku oddanej i wiernej żony, ale kochanki zaczynają mieć coraz więcej roszczeń. W końcu wraz z zaślubioną połówką Karola przygotują zemstę słodką, acz bolesną... Roman Załuski pokazuje egzystencję, która przeciętnemu widzowi słusznie wydawała się nierealna w ówczesnej Polsce. Film był bardzo popularny, bo pozwalał męskiej części widowni zasmakować życia bon vivanta i lwa salonowego spędzającego czas na igraszkach łóżkowych. Okrzyknięto go nawet pierwszą polską komedią erotyczną. Jedni odsądzali reżysera od czci, inni próbowali dopatrywać się w filmie prawd psychologicznych. Warto sprawdzić, co to za prawdy i czy warto się nimi zajmować dziś.

@RY1@i02/2011/014/i02.2011.014.196.0008.001.jpg@RY2@

Zblazowany fotograf wybiera się na wycieczkę do parku, gdzie przypadkiem rejestruje dziwne spotkanie pary narzeczonych. Po powrocie do domu i wywołaniu filmu, zaczyna podejrzewać, że był świadkiem morderstwa. Antonioni otworzył tym filmem oczy widzów na całym świecie. Pokazał, że opowieść bez sympatycznych bohaterów, pozbawiona dialogów i oparta tylko na wirtuozerskim dozowaniu informacji może trzymać w napięciu niczym thriller. Nad wszystkim wisi tu także piękna metafora samego kina - do jakiego stopnia wierzymy w tę nieprawdę, którą ktoś pokazuje nam na ekranie? Czy film w ogóle musi mówić prawdę, czy wystarczy tylko, że dostarcza emocji? Połączenie oszczędnej formy z pytaniem, jak postrzegamy świat i na podstawie czego wyciągamy o nim wnioski, sprawia, że ten filmowy klasyk nowoczesności w ogóle się nie zestarzał.

@RY1@i02/2011/014/i02.2011.014.196.0008.002.jpg@RY2@

Lester Burnham (Spacey) to typowy facet z przedmieścia: ma pracę, która go nudzi, żonę, która go ignoruje, i córkę, która go nie cierpi. Można powiedzieć - kryzys wieku średniego. Pewnego dnia Lester poznaje przyjaciółkę swojej córki Angelę (Suvari). Spotkanie to całkowicie odmienia jego życie. Lester odnajduje w sobie bowiem witalność, czyli coś, co - jak dotąd sądził - dawno już utracił. Od razu buntuje się przeciwko codzienności: rzuca pracę, kupuje czerwony samochód, zaczyna podnosić ciężary i palić trawkę. Zzaczyna też dostrzegać własną rodzinę: rozmawia z córką, ale też orientuje się, że jest zdradzany przez żonę. Angela zaś pozostaje jego marzeniem o wielkiej miłości. Obsypany Oscarami film jest komedią, bo wywołuje śmiech, ale i tragedią, bo mimo wszystko bohater ponosi klęskę. Klęskę, z którą każdy z nas będzie się musiał kiedyś pogodzić.

@RY1@i02/2011/014/i02.2011.014.196.0008.003.jpg@RY2@

Byli piloci testowi po 40 latach zawodowej abstynencji załapują się na lot w kosmos. Rosyjski satelita ulega bowiem awarii i według NASA tylko wybitni specjaliści starej daty będą w stanie poradzić sobie z usterką. W końcu kiedyś to oni byli najlepsi i najodważniejsi. Los daje im szansę na spełnienie marzenia. Film zrealizowano przy współpracy z NASA, niektóre sceny powstawały w specjalistycznych ośrodkach badań kosmicznych Johnson Space Center w Houston w stanie Teksas oraz w Kennedy Space Center w Orlando na Florydzie. Eastwood udowodnił, że jest w dobrej formie reżyserskiej i aktorskiej, jako podstarzały macho świetnie sprawdza się też Donald Sutherland. Partnerują mu równie znakomici Tommy Lee Jones, James Garner i James Cromwell. Rzecz nie tylko dla fanów męskiego kina - opowieść to nieco sentymentalna i zabawna.

@RY1@i02/2011/014/i02.2011.014.196.0008.004.jpg@RY2@

Niezwykła opowieść o śmierci, przeznaczeniu i winie, w równym stopniu poruszająca, co niepokojąca. Z chaotycznych scen podawanych bez porządku chronologicznego układają się historie głównych bohaterów: śmiertelnie chorego profesora college’u, który czeka na transplantację serca, kochającej żony i matki dwóch małych dziewczynek oraz byłego kryminalisty, walczącego o prawo do opieki nad dziećmi. Połączeni przez tragiczny wypadek, zaprzyjaźniają się, kochają i nienawidzą. Ale przede wszystkim starają się odzyskać duchową równowagę, by wrócić do życia. I jeszcze jedna ważna informacja: tytułowe 21 gramów to różnica pomiędzy ciężarem właściwym ciała człowieka przed i tuż po śmierci. Wielu ludzi uważa, że to ciężar duszy. Znakomite kino, ze świetnymi rolami Seana Penna, Benicio Del Toro i Naomi Watts.

@RY1@i02/2011/014/i02.2011.014.196.0008.005.jpg@RY2@

Detektyw John Shaft (Richard Roundtree) na początku lat 70. był bohaterem, z którym utożsamiała się cała afroamerykańska społeczność. Nazywany był nawet czarnoskórym odpowiednikiem Brudnego Harry’ego - brutalnym, twardym gliniarzem z własnymi zasadami i kodeksem wartości. Z dzisiejszej perspektywy kolor skóry bohatera wydaje się bez znaczenia, ale przed 36 laty znaczył bardzo wiele, tym bardziej że "Shaft" był jednym z pierwszych filmów o czarnych, dla czarnych i zrobionym przez czarnych. Zwiastował pojawienie się kina etnicznego, nazwanego po latach pierwszą falą kina czarnoskórego. Tyle że "Shaft" Gordona Parksa spodobał się również białym. Historia policjanta, który szuka córki mafijnego bossa porwanej przez białych, stała się filmem wręcz kultowym, szybko powstały więc kontynuacje.

@RY1@i02/2011/014/i02.2011.014.196.0008.006.jpg@RY2@

Marty (Meg Ryan) ma w tym rozdaniu kochanków na pęczki i co rusz majta ufryzowaną blond czupryną. A w przeszłości (filmowej rzecz jasna) wyglądała jak beka tranu, nosiła rozciągniętą bluzę dresową, a majonez skapywał jej po brodzie. Teraz nosi miniówy i kusi. Jej synalek Henry Durand (Colin Hanks) wygląda jak pierdołowaty Jaś Fasola i wbrew niemrawej fizjonomii i takim poczynaniom para się agenturalną profesją w szeregach FBI. Wobec matki żywi mieszane uczucia: z jednej strony ciężko znosi erotyczne postękiwania rodzicielki dochodzące z jej sypialni, a z drugiej daje się w skrytości ducha porwać edypalnej fascynacji. Gdy najnowszy adorator Marty (Banderas, rzecz jasna) okazuje się złodziejem dzieł sztuki poszukiwanym przez służby federalne, jedynak będzie musiał śledzić matkę zakochaną w opryszku.

@RY1@i02/2011/014/i02.2011.014.196.0008.007.jpg@RY2@

Jedna z bardziej udanych prób przeniesienia dramatu Szekspira w realia współczesne. Tym razem Werona to Verona Beach, a skłócone rody to rywalizujące ze sobą młodzieżowe gangi - choć w grę wchodzi młodzież tyleż zepsuta, co zamożna. Uliczne porachunki załatwiane są tu za pomocą błyszczących spluw, a Merkucjo częstuje Romea LSD. Jednak Romeo (DiCaprio) nad codzienność zdecydowanie przedkłada piękno, prawdę i poezję. Jednym słowem jest gotów na spotkanie swojej Julii (Danes). Zakazana miłość prowadzi do tragicznego końca, a po drodze krew leje się gęsto. Adaptacja wierna w treści, w formie jest dość ekstrawagancka. Nerwowa praca kamery, szybki montaż, przemoc i seks nie każdemu będą kojarzyć się z teatrem elżbietańskim. Jednak jeśli dobrze się nad tym zastanowić, Szekspir nie stronił wcale ani od krwi, ani tym bardziej od sprośności.

@RY1@i02/2011/014/i02.2011.014.196.0008.008.jpg@RY2@